Ton Blanker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ton Blanker
Blanker in het strafschopgebied (24-10-1979, Ajax-Omonia Nicosia (Cyprus) 10-0, heenwedstrijd 2de ronde Europa Cup I-toernooi voor landskampioenen)
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 15 september 1960
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Positie middenvelder
Jeugd
Vlag van Nederland DWS
Vlag van Nederland Ajax
Senioren
Seizoen Club W (G)
1979-1980
1980-1981
1981
1982
1982-1983
1983-1986
1987-1988
1988-1989
1989-1990
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Portugal Vitoria Guimaraes
Vlag van Spanje Real Zaragoza
Vlag van Spanje UD Salamanca
Vlag van Nederland Excelsior
Vlag van Nederland Volendam
Vlag van de Verenigde Staten Los Angeles Lazers
Vlag van België Germinal Beerschot
Vlag van België Cappellen FC
16 (2)
? (?)
? (?)
? (?)
31 (5)
50 (14)
4 (1)
14 (3)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ton Blanker (Amsterdam, 15 september 1960) is een voormalig Nederlandse voetballer van onder andere AFC Ajax, Excelsior en FC Volendam.

Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Blanker speelde in zijn jeugd voor avv O.D.I.V. en DWS. Toen hij werd benaderd door Ajax, sloeg hij hun aanbod aanvankelijk af. Uiteindelijk kwam hij op zijn vijftiende toch in de opleiding van Ajax terecht. Drie weken later had hij een zwaar ongeluk met zijn brommer. De chirurgen die zich met zijn herstel bezighielden en een operatie van acht uur uitvoerden zeiden dat er van lopen weinig meer zou komen en dat hij dus zeker nooit meer zou kunnen voetballen. Een dag later zei Blanker tegen zijn ouders dat hij over een halfjaar weer op het veld zou staan. Hij knokte zich hierna terug en in 1977 begon hij bij de B-junioren. De trainer van het eerste elftal tussen juli 1978 en september 1979, Cor Brom, zag het nog niet zitten in de jonge aanvaller, maar hij gaf hem wel een kans tijdens een toernooi van Real Madrid, waar naast Ajax ook AC Milan, Bayern Munchen en Real Madrid aan meededen. Blanker maakte daar dermate veel indruk dat Bayern München geïnteresseerd was. Circa een week later, op 8 september 1979, werd Brom ontslagen en opgevolgd door Leo Beenhakker. Een dag later maakte Blanker zijn officiële debuut in het eerste van Ajax (Ajax-Haarlem 1-1).

Het debuutjaar werd voor Blanker echter niet wat hij ervan had verwacht, ondanks het feit dat Ajax op 3 fronten zeer lang meestreed om de prijzen in het seizoen 1979-1980. Ajax werd landskampioen, na 27 van de 34 competitieronden als 1e geklasseerd te zijn geweest. In het KNVB beker-toernooi schakelde Ajax eerst Haarlem (2-4) en Vitesse (3-1) uit, en was in 2 duels vervolgens te sterk voor Roda JC (5-1 thuis, 4-4 uit) en PSV (1-2 uit, 1-1 thuis). In de finale in Rotterdam verloor Ajax vervolgens met 3-1 van Feyenoord. In het Europa Cup I-toernooi versloeg Ajax achtereenvolgens het Finse HJK Helsinki (1-8 uit, 8-1 thuis, 16-2 zege dus), het Cypriotische Omonia Nicosia (10-0 thuis, verrassende 4-0 nederlaag uit, 10-4 zege dus) en het Franse RC Strasbourg (0-0 uit, 4-0 thuis, 4-0 zege dus) uit, om vervolgens in de halve finales tegen het Engelse Nottingham Forest, de winnaar van de Europa Cup I in de 2 achtereenvolgende seizoenen 1978-1979 en 1979-1980, net aan het kortste eind te trekken (2-0 uit, 1-0 thuis, 1-2 nederlaag in totaal). Blanker moest zich echter aanpassen aan het spel van Ajax en aan andere spelers met grote namen, zoals Ruud Krol, Frank Arnesen, Dick Schoenaker, Henning Jensen, Soren Lerby, Tscheu La Ling en Simon Tahamata. Hij kreeg al snel ruzie met onder andere Søren Lerby en scoorde in achttien competitiewedstrijden slechts drie keer. In de drie Europacupwedstrijden die hij speelde scoorde hij echter wel zeven keer (en daar zaten schitterende doelpunten bij, zoals thuis tegen Omonia Nicosia). Dit is nog steeds een clubrecord!

Buitenland[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn eerste jaar in het seizoen 1979-1980 bij het eerste elftal vertrok Blanker bij Ajax. Niet omdat hij weg moest van het bestuur (Ton Harmsen, Arie van Eijden) of van trainer Leo Beenhakker, maar omdat hij zelf weg wilde. Zijn opvolger bij Ajax was de 17-jarige Wim Kieft, die aan het eind van het seizoen 1979-1980 op 4 mei 1980 debuteerde en vervolgens in het seizoen 1980-1981 17 keer scoorde en in het seizoen 1981-1982 zelfs Europees topscorer werd met 32 goals. Ton Blanker was nog geen twintig jaar, maar vertrok naar Vitoria Guimaraes, in Portugal. Hij speelde daar een goed seizoen en ging daarna naar Real Zaragoza, waar Beenhakker net als nieuwe trainer was aangesteld. Hij werd meteen verhuurd aan Salamanca en daarna vertrok hij weer, terug naar Nederland.

Terug in Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Blanker kwam bij Excelsior terecht, waar hij vijf keer scoorde in 31 duels. Vervolgens werd hij half 1983 gekocht door Cor van der Hart, die in het seizoen 1983-1984 trainer van Volendam was. Half 1984 werd Blanker weer herenigd met zijn oude trainer Leo Beenhakker, die in het seizoen 1984-1985 trainer was van Volendam, en daarnaast ook interim-bondscoach bij de KNVB in Zeist. Nadat Blanker ook nog even twee maandjes in militaire dienst was geweest, keerde hij weer terug naar Volendam (Lichting 1 - 83).

Nadat hij bij Volendam drie seizoenen had gespeeld (50 wedstrijden, 14 goals), vertrok hij begin 1987 naar de Verenigde Staten van Amerika, waar hij zaalvoetbal ging spelen. Half 1988 keerde hij nog één keer terug in het betaalde voetbal, toen hij bij Koninklijke Beerschot VAV in Belgie ging spelen. Terwijl hij zijn laatste goal maakte (een kopbal), brak hij een nekwervel en daarna heeft hij niet meer gespeeld.

Na het voetbal[bewerken | brontekst bewerken]

Ton Blanker werd in 1994 aangehouden door de politie, die een inval had gedaan in een huis in Amsterdam, waar ze een grote hoeveelheid wapens en drugs vonden. Volgens een getuige zou er tijdens het vervoeren hiervan gebruik zijn gemaakt van de auto van Blanker. In september 1995 werd Blanker in hoger beroep veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf, nadat eerst drie jaar was geëist. Tot op de dag van vandaag houdt Blanker vol dat hij onschuldig is.

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Ton Blanker was getrouwd met Anita Heilker van de Dolly Dots. Ze hebben samen een dochter, Robin.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]