Royal Excel Moeskroen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Royal Excel Moeskroen
Naam Royal Excel Mouscron
Bijnaam Les Hurlus
Les Frontaliers
REM
Stamnummer 216
Opgericht 1921
2010 (officieuze fusie)
Stadion Le Canonnier
Capaciteit 10.800
Voorzitter Vlag van België Patrick Declerck
Algemeen directeur Vlag van België Paul Allaerts
Trainer Vlag van Frankrijk Fernando Da Cruz
Assistent Vlag van Frankrijk Jérémy Dos Santos
Competitie Eerste klasse A
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2019/20
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Royal Excel Moeskroen (Frans: Royal Excel Mouscron) is een Belgische voetbalclub uit het Henegouwse Moeskroen. Excel Moeskroen is bij de KBVB aangesloten met stamnummer 216 en heeft rood en wit als clubkleuren. Tot 2010 speelde de club als RRC Péruwelz in Péruwelz, na het faillissement van Excelsior Moeskroen verhuisde de club naar Moeskroen en speelde van 2012 tot en met 2016 onder de naam Royal Mouscron-Péruwelz.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Excelsior Moeskroen voor de voorgeschiedenis van de profclub

Ontstaan en beginjaren[bewerken | brontekst bewerken]

De club werd opgericht in 1921 als Racing Club Péruwelz en sloot het jaar nadien aan bij de Belgische Voetbalbond. Bij de invoering van de stamnummers in 1926 kreeg men het nummer 216 toegekend.

In 1935 verscheen de club in de nationale bevorderingsreeksen, op dat moment de derde klasse, maar zakte na een seizoen weer. De club bleef ook na de Tweede Wereldoorlog in de hoogste provinciale reeksen spelen.

Jaren 1990[bewerken | brontekst bewerken]

De moeilijke periode voor de club kwam er in het begin van jaren negentig. In 1990 zakte de eerste ploeg naar derde provinciale en in 1995 verdween men zelfs naar het allerlaagste niveau, vierde provinciale, waar men zelfs laatste eindigde. Bovendien dreigde RRC te verdwijnen. Na de komst van een nieuw bestuur in 1996 kon de club echter weer beginnen aan een terugkeer.

2000–2010: Opklimmen naar de nationale reeksen[bewerken | brontekst bewerken]

In één jaar steeg Péruwelz weer naar derde provinciale, twee jaar later promoveerde men weer naar tweede. In 2001 pakte men ook daar uiteindelijk de titel, en zo bereikte Péruwelz na 45 jaar terug de hoogste provinciale afdeling. Ook daar bleef men goede resultaten halen, en in het eerste seizoen dwong men al meteen een plaats in de eindronde af. RRC kon echter geen promotie afdwingen. Het volgende seizoen, 2002/03, bereikte men opnieuw de eindronde, maar weer zonder succes.

Het volgende seizoen was het uiteindelijk wel raak voor de club. Na 69 jaar steeg de club weer naar de nationale bevorderingsreeksen, de vierde klasse, en dat minder dan tien jaar nadat de club helemaal onderaan in vierde provinciale had gestaan. De ploeg speelde zijn eerste seizoen 2004/05 in de middenmoot. Het volgende seizoen dwong men ook in de vierde klasse al een plaats in de eindronde af. RRC haalde er de finale, en stootte zo na amper twee seizoenen verder door. Vanaf 2006 trad men zo aan in de derde klasse.

In het seizoen 2008/09 behaalde Péruwelz de voorlaatste plaats in het klassement samen met Wielsbeke, nadat het vele punten werd ontnomen door het opstellen van een niet-speelgerechtigde speler. Péruwelz won een testmatch voor de barrageplaats tegen Wielsbeke en mocht zo nog naar de eindronde om te strijden tegen de degradatie. Daar verloor men van vierdeklasser KSKL Ternat, wat voor RRC Péruwelz na drie seizoenen weer degradatie naar vierde klasse zou betekenen. De verliezers van de eindronde speelden echter nog verder voor eventuele bijkomende promotieplaatsen. In het vervolg van de eindronde won men nog van KESK Leopoldsburg en Entente Bertrigeoise en de zaak-La Louvière werd de club nog opgevist en kon het haar plaats in derde klasse toch behouden.

Le Canonnier in Moeskroen werd de nieuwe thuishaven van de fusieclub.

2010: Officieuze fusie met Excelsior Moeskroen[bewerken | brontekst bewerken]

Eind januari 2010 werd bekendgemaakt dat, na het failliet van Excelsior Moeskroen, RRC Péruwelz zou "fusioneren" met laatstgenoemde. Het ging om een officieuze fusie, waarbij RRC Péruwelz, met stamnummer 216, van naam veranderde en verhuisde van het Stade de la Verte Chasse naar Le Canonnier in Moeskroen. De club kan als dusdanig geen aanspraak maken op het palmares van de ploeg met stamnummer 224 (Excelsior Moeskroen), maar wel op het (iets minder indrukwekkend) palmares van RRC Péruwelz. Al gauw richtten enkele liefhebbers een nieuwe club op in Péruwelz, Péruwelz Football Club, dat bij de KBVB aansloot met stamnummer 9540. Dit is echter een volledig aparte nieuwe club, en startte in vierde provinciale.

2010–2014: Snelle opmars naar eerste klasse[bewerken | brontekst bewerken]

De fusieclub ging in 2010 van start in de vierde klasse omdat RRC Péruwelz laatste eindigde in de derde klasse in het seizoen 2009/10. In het eerste seizoen in vierde klasse na de verhuis naar Moeskroen werd Moeskroen-Péruwelz meteen tweede achter Ath, beiden haalden 69 punten. In de eindronde klopte het achtereenvolgens Sprimont Comblain Sport, KSKL Ternat en Sparta Petegem om zo na één seizoen de promotie naar derde klasse af te dwingen. In 2011 besloot de club te gaan samenwerken met de Franse topclub Lille OSC, die samenwerking duurde tot 2015.

De club ging na de promotie verder op het elan en werd in 2011/12 ook kampioen in derde klasse. Na een jaar stootte de club verder door naar tweede klasse. In 2012 werd de naamswijziging van RRC Péruwelz naar Royal Mouscron-Péruwelz officieel in het bondsblad Sportleven gepubliceerd.[1]

Mouscron-Péruwelz eindigde in 2012/13, in zijn eerste seizoen in tweede klasse, meteen op een tweede plaats. In de promotie-eindronde moest men echter eersteklasser Cercle Brugge laten voorgaan. In 2013/14 streed men lang bovenin mee voor de titel, maar uiteindelijk eindigde men derde. Men mocht weer deelnemen aan de eindronde, en op de laatste speeldag pakte men er de leiding en de bijhorende promotie naar eerste klasse. Zo werd er terug eersteklassevoetbal gespeeld in Moeskroen.

2014–heden: periode in eerste klasse[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2014/15 ging de club van start in de eerste klasse. In de eerste helft van de competitie (voor de winterstop) verraste de club en draaide men goed mee in de middenmoot. Er werden op Le Canonnier een aantal opvallende resultaten neergezet zoals de overtuigende overwinningen tegen Standard Luik, Cercle Brugge en RSC Anderlecht met respectievelijk 5-2, 4-0 en 4-2. Na de winterstop volgde echter een enorme terugval. Er werd een reeks van 10 nederlagen op rij neergezet. Hierdoor leek de club veroordeeld tot het spelen van play-off 3, maar op de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie werd er met 1-0 gewonnen van KVC Westerlo. Hierdoor steeg de club terug uit de degradatiezone. Op de laatste speeldag waren de resultaten op andere voetbalvelden gunstig waardoor de club de laatste twee plaatsen vermeed en in de eerste klasse kon blijven. Op het einde van het seizoen trokken een aantal clubs die ook betrokken waren in de degradatiestrijd de licentie van de club in vraag, maar uiteindelijk kreeg Moeskroen zijn licentie.

Het volgende seizoen werd voor Moeskroen een lange degradatiestrijd met voornamelijk KVC Westerlo, OH Leuven en op het einde ook STVV als voornaamste concurrenten. Ook dit seizoen werd het behoud pas op het einde verzekerd. Op de vierdelaatste speeldag van de reguliere competitie werd er thuis met 3-1 van OH Leuven gewonnen, waarna er ook nog 2-2 gelijk werd gespeeld op het veld van KVC Westerlo. Op de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie was het behoud een feit na een verrassende 2-1 overwinning op RSC Anderlecht. In januari 2016 maakte de toenmalige Moeskroen-voorzitter Edward Van Daele bekend dat men de naam van de club zou wijzigen in Royal Excel Mouscron, een wijziging die in de ogen van de KBVB pas vanaf juli van dat jaar gold.[2]

Het seizoen 2016/17 werd opnieuw een lange degradatiestrijd. Dit seizoen ging de strijd tegen de degradatie voornamelijk alleen maar tussen Moeskroen en opnieuw KVC Westerlo. Moeskroen kroop dat seizoen door het oog van de naald. Op de voorlaatste speeldag leek KVC Westerlo het behoud te verzekeren door te winnen op Zulte Waregem, maar in de blessuretijd slikte men toch nog de gelijkmaker. Moeskroen won op diezelfde speeldag thuis met 1-0 van Standard Luik. Op de laatste speeldag moest Moeskroen beter doen dan KVC Westerlo om het behoud te verzekeren. KVC Westerlo verloor thuis met 0-4 van Racing Genk , terwijl Moeskroen met 0-2 ging winnen bij KV Kortrijk. Moeskroen eindigde in de stand met één punt voorsprong op degradant KVC Westerlo.

Voor het vierde jaar op rij mocht men in Henegouwen eersteklassevoetbal zien. Moeskroen werd vooraf als de voornaamste degradatiekandidaat bestempeld. De ploeg begon sterk onder leiding van trainer-coach Mircea Rednic, maar in het najaar kwam langzaam maar zeker de klad erin. De club stoorde zich ook aan uitspraken van de coach in de media. "Rednic heeft in de pers getoond niet meer op één lijn te zitten met ons project", stond op de website, nadat Moeskroen zich op 14 februari 2018 had ontdaan van de Roemeen. Hij werd opgevolgd door Frank Defays.

Op 16 april 2020 werd via de media bekend dat de club het initiatief had genomen voor fusiegesprekken met Vlaamse buurman KV Kortrijk.[3] Bij de gesprekken zou ook KSV Roeselare zijn betrokken, dat tevens geen proflicentie kreeg toegewezen en in financiële nood zat. Een dag later wees het bestuur van Excel Mouscron erop dat een fusie met KV Kortrijk niet op de korte of middellange termijn zou plaatsvinden. Ook de supporters reageerden furieus; zij hingen spandoeken op bij het stadion Le Canonnier om zich uit te spreken tegen de fusieplannen.

In mei 2020 kwam naar buiten dat Les Hurlus opnieuw zou gaan samenwerken met buurman Lille OSC, dat een satellietclub zocht om jongeren een kans te geven in het profvoetbal.[4] De Thaise eigenaar Pairoj Piempongsant wilde Moeskroen al eerder verkopen.

Licentieperikelen[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 2016-2020 kreeg Excel Mouscron elk jaar in eerste instantie geen licentie voor profvoetbal toegewezen van de licentiecommissie.[5] Hoewel men zich in het seizoen 2014/15 wist te redden, twijfelde de licentiecommissie of het budget van vier miljoen euro zou volstaan om rond te komen. De licentie wordt aangevochten door Cercle Brugge en Lierse SK, dat zelf nog om het behoud vochten. In augustus 2015 werd Excel Moeskroen gekocht door Gol Football Malta, waardoor het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS) uiteindelijk de club een licentie geeft. Hierdoor zakte Cercle Brugge naar Eerste klasse B.

Gol Football Malta werd toenmaals geleid door makelaars Pini Zahavi en Fali Ramadani. Eind 2015 besliste de Pro League dat makelaars geen eigenaar meer mogen zijn van een club. Daarop verkochten de twee makelaars verkopen de Waalse club aan een andere vennootschap uit Malta: Latimer. Die betaalt tien euro voor de aandelen. Er waren dat seizoen drie belanghebbende ploegen die de licentie van Moeskroen: OH Leuven, STVV en KVC Westerlo. De licentiecommissie had geen bewijs dat Gol Football Malta invloed heeft op Latimer. Ook het BAS oordeelt zo, waardoor OH Leuven zakte naar de tweede klasse.

Het seizoen erop moesten Les Hurlus toegeven dat de nieuwe hoofdaandeelhouder Latimer een schuld van bijna 2,5 miljoen euro had bij Gol Football Malta. Het kreeg daarom geen licentie voor profvoetbal toegewezen. Tevens kregen Les Frontaliers tegenstand van KVC Westerlo en Lommel SK. Bij het BAS legde Excel Moeskroen een document voor dat zou bewijzen dat Gol Football Malta alle schulden had kwijtgescholden aan Latimer, waardoor de banden tussen de twee bedrijven opgeheven was. Het BAS gaf daartoe Moeskroen een licentie voor profvoetbal, waardoor Westerlo naar Eerste klasse B degradeerde en Lommel SK naar de Eerste klasse amateurs.

Ook in het seizoen 2017/18 was het raak bij de Waalse ploeg. Intussen was Excel Mouscron overgenomen door Thaise investeerders en daarom kreeg de club een proflicentie. Nu is het KV Mechelen dat tussenbeide zou komen om de verstrengeling met makelaars aan te klagen. Het BAS zwichtte niet voor de argumentatie van KV Mechelen, waardoor die club degradeerde. Later werd nota bene KV Mechelen beschuldigd van witwaspraktijken, omkoping en matchfixing in het voetbal.

De licentie hing aan een zijden draadje het seizoen erna. Het parket had toen voorlopige bewindvoerders aangesteld voor de voetbalvereniging. Men onderzocht of Moeskroen gefinancierd werd door niet-wettige geldconstructies uit belastingparadijzen. De licentiecommissie vond dat Excel wel voldeed aan de eisen.

Het lukte de rood-witten uiteindelijk elk seizoen om (eventueel via het BAS) een licentie te verkrijgen. Ook in 2020 was de commissie onverbiddelijk voor de Henegouwers.[6] Er zouden nu bewijzen op tafel liggen dat de club werd geleid door makelaars, wat sinds 2015 in strijd was met de regels. Iedereen ging uit van een verplichte degradatie naar de amateurklasse, maar op 8 mei 2020 werd bekend dat het BAS de club als nog een licentie toekent. Voor de vijfde keer in zes achtereenvolgende jaren lukt het de Waalse ploeg om de benodigde papieren binnen te halen en daarmee in het profvoetbal actief te blijven.

Seizoen 2019/20[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
1 Jean Butez Vlag van Frankrijk Frankrijk 08-06-1995 Lille OSC
16 Clément Libertiaux Vlag van België België 21-02-1998 Sporting Charleroi
88 Lillo Guarneri Vlag van Italië Italië Vlag van België België 08-05-2002 AC Milan
90 Vaso Vasic Vlag van Servië Servië Vlag van Zwitserland Zwitserland 26-04-1990 Apollon Smyrnis
Verdedigers
4 Nathan de Medina Vlag van België België Vlag van Kaapverdië Kaapverdië 08-10-1997 RSC Anderlecht
5 Rijad Sadiku Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 18-01-2000 FK Sarajevo
13 Alessandro Ciranni Vlag van België België 28-06-1996 Fortuna Sittard
22 Joan Campins Vlag van Spanje Spanje 24-06-1995 MOL Fehérvár
23 Diogo Queirós Vlag van Portugal Portugal 05-01-1995 FC Porto
25 Rafał Pietrzak Vlag van Polen Polen 30-01-1992 Wisła Kraków
28 Jérémy Huyghebaert Vlag van België België 07-01-1989 White Star Brussel
31 Bruno Godeau Vlag van België België 10-05-1992 KV Oostende
32 Jonathan Buatu Vlag van Angola Angola 27-09-1993 Rio Ave FC
33 Kevin Wimmer Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 15-11-1992 Stoke City
Middenvelders
3 Nemanja Antonov Vlag van Servië Servië 06-05-1995 Grasshopper Club Zürich
6 Deni Hočko Vlag van Montenegro Montenegro 22-04-1994 FC Famalicão
8 Sebastjan Spahiu Vlag van België België 30-10-1999 Lierse SK
10 Marko Bakić Vlag van Montenegro Montenegro 01-11-1993 SC Braga
11 Dimitri Mohamed Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Algerije Algerije 11-06-1989 Amiens SC
15 Frank Boya Vlag van Kameroen Kameroen 01-07-1999 TSV 1860 München
21 Delio Palmieri Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Italië Italië 26-08-2000 /
24 Aleix García Vlag van Spanje Spanje 28-06-1997 Manchester City
30 Benjamin Van Durmen Vlag van België België 20-03-1997 /
Aanvallers
7 Fabrice Olinga Vlag van Kameroen Kameroen 12-05-1996 UC Sampdoria
9 Sami Allagui Vlag van Tunesië Tunesië 28-05-1986 FC St. Pauli
17 Babacar Dione Vlag van België België 22-03-1997 /
18 Stipe Perica Vlag van Kroatië Kroatië 07-07-1995 Udinese Calcio
19 Mathéo Vroman Vlag van Frankrijk Frankrijk 19-11-2001 /
27 Alexandre Ippolito Vlag van België België Vlag van Italië Italië 05-01-1999 /
45 Jonah Osabutey Vlag van Ghana Ghana 08-10-1998 Werder Bremen

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Derde klasse

Kampioen (1): 2011/2012

Trofee Jules Pappaert

2012

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II III IV P.I      
Als RRC Péruwelz (Royal Racing Club Péruwelz)
2004/05       7   Vierde klasse A 45
2005/06       5   Vierde klasse A 50
2006/07     4     Derde klasse A 51
2007/08     2     Derde klasse A 54
2008/09     14     Derde klasse A 27
2009/10     18     Derde klasse B 21
Als Royal Mouscron-Péruwelz
2010/11       2   Vierde klasse A 69 Promotie na winst in eindronde
2011/12     1     Derde klasse A 79
2012/13   2       Tweede klasse 67 Tweede in eindronde met Cercle Brugge, KVC Westerlo en White Star Woluwe FC
2013/14   4       Tweede klasse 66 Winst in eindronde met OH Leuven, KAS Eupen en Sint-Truidense VV
2014/15 13         Eerste klasse 26
2015/16 14         Eerste klasse 30
Als Royal Excel Mouscron
  1A 1B 1Am 2Am 3Am P.I Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus
2016/17 15           Eerste klasse A 24
2017/18 14           Eerste klasse A 30
2018/19 10           Eerste klasse A 40
2019/20 10           Eerste klasse A 36 Competitie beëindigd na 29 speeldagen wegens de coronacrisis; toen stond Moeskroen op de tiende plaats met 36 punten.

Trainers[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Trainer(s)
Royal Moeskroen-Péruwelz
2010/11 Vlag van België Philippe Saint-Jean
2011/12 Vlag van België Philippe Saint-Jean
2012/13 Vlag van Frankrijk Arnaud Dos Santos
2013/14 Vlag van Frankrijk Arnaud Dos Santos (tot 19 december 2013)
Vlag van Frankrijk Rachid Chihab
2014/15 Vlag van Frankrijk Rachid Chihab (tot 29 december 2014)
Vlag van Frankrijk Fernando Da Cruz
Royal Excel Moeskroen
2015/16 Vlag van Noord-Macedonië Čedomir Janevski (tot 19 januari 2016)
Vlag van België Glen De Boeck
2016/17 Vlag van België Glen De Boeck (tot 5 december 2016)
Vlag van Roemenië Mircea Rednic
2017/18 Vlag van Roemenië Mircea Rednic (tot 14 februari 2018)
Vlag van België Frank Defays
2018/19 Vlag van België Frank Defays (tot 30 augustus 2018)
Vlag van België Laurent Demol (ad interim tot 2 september 2018)
Vlag van Duitsland Bernd Storck
2019/20 Vlag van Duitsland Bernd Hollerbach (tot 19 december 2019)
Vlag van Albanië Rudi Vata (ad interim tot 5 februari 2020)
Vlag van België Philippe Saint-Jean (ad interim tot 25 februari 2020)
Vlag van Duitsland Bernd Hollerbach

Bekende (ex-)spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]