Naar inhoud springen

Kevin Anderson (tennisser)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Kevin Anderson
Kevin Anderson
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrikaanse
Geboorteplaats Johannesburg, Zuid-Afrika
Geboortedatum 18 mei 1986
Woonplaats Johannesburg, Zuid-Afrika
Lengte 2,06 m
Profdebuut 2007
Met pensioen 3 mei 2022
Slaghand rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld 17.791.917 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 356–255
Titels 7
Hoogste positie 5e (16 juli 2018)
ATP Finals halve finale (2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2013, 2014, 2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (2013, 2014, 2017, 2018)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Finale (2018)
Vlag van Verenigde Staten US Open Finale (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 59–72
Titels 1
Hoogste positie 58 (17 november 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2014, 2015, 2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2010)
Laatst bijgewerkt op: 20 juli 2021
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Kevin Anderson (Johannesburg, 18 mei 1986) is een voormalig professioneel Zuid-Afrikaans[1] tennisser uit Johannesburg. Anderson speelde voor zijn profcarrière college-tennis in de Verenigde Staten.

In 2011 won hij zijn eerste ATP-toernooi door in eigen land in de finale van het SA Tennis Open de Indiër Somdev Devvarman te verslaan. In de Daviscup-ontmoeting met Nederland in juli 2011 had Anderson een groot aandeel in de overwinning van Zuid-Afrika. Hij versloeg daar in het enkelspel Robin Haase en Thomas Schoorel en won het dubbelspel door samen met Rik De Voest het duo Huta Galung/Haase te verslaan.

Anderson geldt als een laatbloeier. Hoewel de Zuid-Afrikaan op grotere toernooien al een aantal keer een kwartfinale had behaald, brak hij in 2017 pas echt door. Op de US Open 2017 bereikte hij de finale, maar verloor van de Spanjaard Rafael Nadal. Op Wimbledon 2018 bereikte hij zijn tweede finale op een grandslam, maar ditmaal was de Serviër Novak Đoković te sterk. Beide finales gingen in straight sets verloren.

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
gewonnen finales
1. 6 februari 2011 Vlag van Zuid-Afrika ATP Johannesburg Hardcourt Vlag van India Somdev Devvarman 4–6, 6–3, 6–2 details
2. 4 maart 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP Delray Beach Hardcourt Vlag van Australië Marinko Matosevic 6–4, 7–6(2) details
3. 29 augustus 2015 Vlag van Verenigde Staten ATP Winston-Salem Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert 6–4, 7–5 details
4. 18 februari 2018 Vlag van Verenigde Staten ATP Uniondale Hardcourt (i) Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey 4–6, 6–3, 7-6(1) details
5. 28 oktober 2018 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt (i) Vlag van Japan Kei Nishikori 6–3, 7-6(3) details
6. 5 januari 2019 Vlag van India ATP Pune Hardcourt Vlag van Kroatië Ivo Karlović 7–6(4), 6-7(2), 7-6(5) details
7. 18 juli 2021 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Verenigde Staten Jenson Brooksby 7–6(8), 6-4 details
verloren finales
1. 9 maart 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP Las Vegas Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey 6–4, 3–6, 4–6 details
2. 12 januari 2013 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Australië Bernard Tomic 3–6, 7–6(2), 3-6 details
3. 14 april 2013 Vlag van Marokko ATP Casablanca Gravel Vlag van Spanje Tommy Robredo 6–7(6), 6-4, 3-6 details
4. 29 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van Verenigde Staten John Isner 7–6(3), 6-7(2), 6-7(2) details
5. 23 februari 2014 Vlag van Verenigde Staten ATP Delray Beach Hardcourt Vlag van Kroatië Marin Čilić 6–7(6), 7-6(7), 4-6 details
6. 2 maart 2014 Vlag van Mexico ATP Acapulco Hardcourt Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov 6-7(1), 6-3, 6-7(5) details
7. 15 februari 2015 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt (i) Vlag van Japan Kei Nishikori 4-6, 4-6 details
8. 21 juni 2015 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 3-6, 4-6 details
9. 6 augustus 2017 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Duitsland Alexander Zverev 4-6, 4-6 details
10. 10 september 2017 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Spanje Rafael Nadal 3-6, 3-6, 4-6 details
11. 6 januari 2018 Vlag van India ATP Pune Hardcourt Vlag van Frankrijk Gilles Simon 6–7(4), 2–6 details
12. 4 maart 2018 Vlag van Mexico ATP Acapulco Hardcourt Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 4-6, 4-6 details
13. 15 juli 2018 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Servië Novak Đoković 2-6, 2-6, 6-7(3) details
Gewonnen challengers
1. 16 september 2007 Vlag van Verenigde Staten New Orleans Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Sam Warburg 6-4, 6-0
2. 16 november 2008 Vlag van Verenigde Staten Champaign Hardcourt (i) Vlag van Verenigde Staten Kevin Kim 6-3, 6-4
3. 10 mei 2009 Vlag van Italië San Remo Gravel Vlag van Slovenië Blaž Kavčič 2-6, 6-2, 7-5
4. 18 april 2010 Vlag van Verenigde Staten Baton Rouge Hardcourt Vlag van Duitsland Tobias Kamke 6-7(7), 7-6(7), 6-1

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
gewonnen finales mannendubbel
1. 1 maart 2014 Vlag van Mexico ATP Acapulco Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Matthew Ebden Vlag van Spanje Feliciano López
Vlag van Wit-Rusland Maks Mirni
6-3, 6-3 details
verloren finales mannendubbel
1. 19 februari 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Frank Moser Vlag van Bahama's Mark Knowles
Vlag van België Xavier Malisse
4-6, 6-1, [5-10] details
2. 5 augustus 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey Vlag van Filipijnen Treat Huey
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dominic Inglot
6-7(7), 7-6(9), [5-10] details
3. 26 oktober 2014 Vlag van Spanje ATP Valencia Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Jérémy Chardy Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Roemenië Horia Tecău
4-6, 2-6 details
Gewonnen challengers
1. 16 september 2007 Vlag van Verenigde Staten New Orleans Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Ryler Deheart Vlag van Verenigde Staten Rajeev Ram
Vlag van Verenigde Staten Bobby Reynolds
6-3, 6-2
2. 23 november 2008 Vlag van Verenigde Staten Knoxville Hardcourt (i) Vlag van Verenigde Staten G.D Jones Vlag van Verenigde Staten Rajeev Ram
Vlag van Verenigde Staten Bobby Reynolds
3-6, 6-0, [10-7]
3. 26 juli 2009 Vlag van Verenigde Staten Lexington Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Ryler Deheart Vlag van Israël Amir Hadad
Vlag van Israël Harel Levy
6-4, 4-6, [10-6]
4. 9 augustus 2009 Vlag van Canada Vancouver Hardcourt Vlag van Zuid-Afrika Rik De Voest Vlag van Paraguay Ramón Delgado
Vlag van Verenigde Staten Kaes Van't Hof
6-4, 6-4
5. 31 januari 2010 Vlag van Verenigde Staten Honolulu Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Ryler Deheart Vlag van Zuid-Korea Kyu Tae Im
Vlag van Oostenrijk Martin Slanar
3-6, 7-6(2), [15-13]

Landencompetities[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner(s) Tegenstanders in finale Score Details
Verloren finales
1. 21-23 september 2018 Vlag van Verenigde Staten Laver Cup Hardcourt (i) Vlag van Verenigde Staten John Isner
Vlag van Australië Nick Kyrgios
Vlag van Verenigde Staten Jack Sock
Vlag van Argentinië Diego Schwartzman
Vlag van Verenigde Staten Frances Tiafoe
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Servië Novak Đoković
Vlag van Duitsland Alexander Zverev
Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov
Vlag van België David Goffin
Vlag van Verenigd Koninkrijk Kyle Edmund
8-13 (11 wedstrijden) Details

Resultaten grote toernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
 w-v  winst/verlies-balans

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 1R 3R 4R 4R 4R 1R 1R 2R 2R 1R
Roland Garros 1R 2R 3R 4R 4R 3R 1R 4R 4R 3R 1R
Wimbledon 1R 1R 2R 1R 3R 4R 4R 1R 4R F 3R g.t. 2R
US Open 3R 3R 1R 2R 3R KF 3R F 4R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 2R 1R 3R KF KF 3R 2R KF g.t.
Miami 3R 2R KF 3R 3R 3R 4R 2R KF KF g.t. 1R
Monte Carlo 1R 2R 2R 1R g.t.
Madrid l.c. 1R 2R 2R 3R 2R 1R 1R HF g.t.
Rome 1R 1R 3R 2R 3R 2R 1R 2R 1R
Montreal/Toronto 3R 3R 1R 1R KF 1R KF KF HF g.t.
Cincinnati 1R 2R 1R 1R 1R 3R 3R 1R 3R 2R
Shanghai l.c. 1R 1R 2R 2R 2R KF 2R 2R KF g.t.
Parijs 2R 3R 2R KF 3R 2R 3R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 1 1 0 0 1 0 0 2 1 0 1
eindejaarsranking 104 161 61 32 37 20 16 12 67 14 6 91 81

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 3R
Roland Garros
Wimbledon KF 1R 3R g.t.
US Open 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 1R 1R g.t.
Miami 1R 2R 1R KF g.t.
Monte Carlo 1R g.t.
Madrid l.c. 1R KF 2R 1R 1R g.t.
Rome 1R 2R HF 1R 1R
Montreal/Toronto 1R 1R KF g.t.
Cincinnati 1R 1R
Shanghai l.c. 1R 2R 1R 2R 2R g.t.
Parijs 1R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 142 171 259 110 91 347 58 98 284 271

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft media­bestanden in de categorie Kevin Anderson.