Marin Čilić

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marin Čilić
Cilic US16 (66) (29569801430).jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Kroatië Kroatische
Geboorteplaats Vlag van Joegoslavië Međugorje, Joegoslavië
Geboortedatum 28 september 1988
Woonplaats Monte Carlo, Monaco
Lengte 1,98 m
Gewicht 89 kg
Profdebuut 2005
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 18.141.309
Coach Jonas Björkman
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 440-224
Titels 17
Hoogste positie 6e (21 november 2016)
Huidige positie 6e (17 juli 2017)
Olympische ringen Olympische Spelen 3e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Halve finale (2010)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Kwartfinale (2017)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Finale (2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open Winnaar (2014)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 76 - 84
Titels 0
Hoogste positie 49e (15 april 2013)
Laatst bijgewerkt op: 16 juli 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Marin Čilić (Međugorje, 28 september 1988) is een Kroatische tennisser.

Carrière[bewerken]

In 2005 begon hij met professioneel tennis. Zijn hoogste positie op de ATP-ranglijst behaalde hij op 13 oktober 2014, de achtste.

Junioren[bewerken]

Čilić begon te tennissen in het ITF-circuit in het voorjaar van 2004. In het begin speelde hij op gravelbanen, waarop hij de La Vie Junior Cup Villach won in het enkelspel en de Open Nederlandse Junioren Kampioenschappen in het dubbelspel won. In datzelfde jaar kwalificeerde hij zich voor de US Open waar hij in de tweede ronde van Sam Querrey verloor. In 2005 won hij het Roland Garros jongens enkelspel door in de halve finale Andy Murray te verslaan en in de finale Antal van der Duim. Hij eindigde dat jaar op de tweede positie van de junioren, achter Donald Young.

2007[bewerken]

Zijn eerste titels haalde Čilić in 2007. In dat jaar won hij de Casablanca Challenger en de Rijeka Challenger. In juni versloeg hij in de eerste ronde van Queen's Tim Henman. Hij werd in de kwartfinale door Andy Roddick verslagen.

2008[bewerken]

In 2008 raakte hij steeds verder in ATP-toernooien. Zo haalde hij de halve finale van het ATP-toernooi van Madras door achtereenvolgens Viktor Troicki, Nicolas Mahut en Robin Haase te verslaan. Hij verloor de halve finale van de latere winnaar Michail Joezjny.

Op de Australian Open haalde hij de achtste finale, na onder andere Fernando González verslagen te hebben. Hij verloor in die achtste finale van James Blake. Hierdoor steeg hij op de ATP ranglijst naar de 39e positie. Ook op Wimbledon haalde hij de vierde ronde door onder andere Jarkko Nieminen en Paul-Henri Mathieu te verslaan.

Zijn eerste ATP-titel won hij in New Haven op het lokale ATP-toernooi. Hij versloeg toen achtereenvolgens Viktor Troicki, Jürgen Melzer, Igor Andrejev en Mardy Fish.

2009[bewerken]

De stijgende lijn van 2008 hield hij in 2009 vol, door opnieuw de achtste finale van de Australian Open te halen. Hij verloor hier van de Argentijn Juan Martín del Potro. Vóór dit toernooi had hij zijn tweede ATP-titel binnengehaald door het ATP-toernooi van Madras te winnen. In het begin van februari won hij ook zijn derde ATP-toernooi, door in de finale van Zagreb zijn landgenoot Mario Ančić te verslaan.

2010[bewerken]

Čilić in Rotterdam in 2014

Aan het begin van het seizoen 2010 bereikte de Kroaat de halve finale van de Australian Open, op de weg naar zijn beste grandslamprestatie versloeg Čilić onder meer Andy Roddick en Juan Martín del Potro. In de halve finale bleek Andy Murray echter te sterk.

Schorsing[bewerken]

In juli 2013 werd bekendgemaakt dat hij voor drie maanden was geschorst. Hij zou in mei eerder dat jaar tijdens het ATP-toernooi in München zijn betrapt op het gebruik van een verboden glucose-middel. [1]

2014[bewerken]

Čilić behaalde op de US Open voor het eerst de finale van een grand slam. Hierin wist hij de Japanner Kei Nishikori, eveneens debuterend finalist, te verslaan: 6-3, 6-3 en 6-3. Tijdens de ATP World Tour Finals verloor Čilić zijn drie poulewedstrijden. In december 2014 won Čilić de prijs voor beste Kroatische Sporter van het Jaar samen met Sandra Perković.[2]

Palmares[bewerken]

Enkelspel (17 titels, 12 runner-ups)[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 23 augustus 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP New Haven Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish 6-4, 4-6, 6-2 Details
2. 11 januari 2009 Vlag van India ATP Chennai Hardcourt Vlag van India Somdev Devvarman 6-4, 7-6 Details
3. 8 februari 2009 Vlag van Kroatië ATP Zagreb Hardcourt (i) Vlag van Kroatië Mario Ančić 6-3, 6-4 Details
4. 10 januari 2010 Vlag van India ATP Chennai Hardcourt Vlag van Zwitserland Stanislas Wawrinka 7-6, 7-6 Details
5. 7 februari 2010 Vlag van Kroatië ATP Zagreb Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Michael Berrer 6-4, 6-7, 6-3 Details
6. 30 oktober 2011 Vlag van Rusland ATP Sint-Petersburg Hardcourt (i) Vlag van Servië Janko Tipsarević 6–3, 3-6, 6-3 Details
7. 17 juni 2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Argentinië David Nalbandian 6-7(3), 4-3, disk. Details
8. 15 juli 2012 Vlag van Kroatië ATP Umag Gravel Vlag van Spanje Marcel Granollers 6-4, 6-2 Details
9. 10 februari 2013 Vlag van Kroatië ATP Zagreb Hardcourt (i) Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer 6-3, 6-1 Details
10. 9 februari 2014 Vlag van Kroatië ATP Zagreb Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Tommy Haas 6-3, 6-4 Details
11. 23 februari 2014 Vlag van Verenigde Staten ATP Delray Beach Hardcourt Vlag van Zuid-Afrika Kevin Anderson 7-6(6), 6-7(7), 6-4 Details
12. 8 september 2014 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Japan Kei Nishikori 6-3, 6-3, 6-3 Details
13. 19 oktober 2014 Vlag van Rusland ATP Moskou (1) Hardcourt (i) Vlag van Spanje Roberto Bautista-Agut 6-4, 6-4 Details
14. 25 oktober 2015 Vlag van Rusland ATP Moskou (2) Hardcourt (i) Vlag van Spanje Roberto Bautista-Agut 6-4, 6-4 Details
15. 21 augustus 2016 Vlag van Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 6-2, 3-6, 6-3 Details
16. 30 oktober 2016 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Hardcourt Vlag van Japan Kei Nishikori 6-1, 7-6(5) Details
17. 7 mei 2017 Vlag van Turkije ATP Istanboel Gravel Vlag van Canada Milos Raonic 7-6(3), 6-3 Details
Verloren finales
1. 11 oktober 2009 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Servië Novak Đoković 2-6, 6-7 Details
2. 1 november 2009 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt (i) Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer 4-6, 3-6 Details
3. 9 mei 2010 Vlag van Duitsland ATP München Gravel Vlag van Rusland Michail Joezjny 3-6, 6-4, 4-6 Details
4. 20 februari 2011 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt Vlag van Zweden Robin Söderling 7-6, 3-6, 3-6 Details
5. 31 juli 2011 Vlag van Kroatië ATP Umag Gravel Vlag van Oekraïne Alexandr Dolgopolov 4-6, 6-3, 3-6 Details
6. 9 oktober 2011 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 6-3, 4-6, 1-6 Details
7. 6 mei 2012 Vlag van Duitsland ATP München Gravel Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber 6-7(8), 3-6 Details
8. 16 juni 2013 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 7-5, 5-7, 3-6 Details
9. 16 februari 2014 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 4-6, 2-6 Details
10. 21 februari 2016 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Australië Nick Kyrgios 2-6, 6-7(3) Details
11. 22 mei 2016 Vlag van Zwitserland ATP Genève Gravel Vlag van Zwitserland Stanislas Wawrinka 4-6, 6-7(11) Details
12. 25 juni 2017 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Spanje Feliciano López 6-4, 6-7(2), 6-7(8) Details
13. 16 juli 2017 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-3, 6-1, 6-4 Details
Gewonnen challengers
1. 9 april 2007 Vlag van Marokko Casablanca Gravel Vlag van Italië Simone Bolelli 4-6, 6-3, 6-4
2. 7 mei 2007 Vlag van Kroatië Rijeka Gravel Vlag van Slowakije Lukáš Lacko 7-5, 6-2

Dubbelspel (1 runner-up)[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Verloren finales herendubbel
1. 30 juli 2011 Vlag van Kroatië ATP Umag Gravel Vlag van Kroatië Lovro Zovko Vlag van Italië Simone Bolelli
Vlag van Italië Fabio Fognini
3-6, 7-5, [7-10] Details

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 4R 4R HF 4R 3R 2R 3R 2R
Roland Garros 1R 2R 4R 4R 1R 3R 3R 3R 4R 1R KF
Wimbledon 1R 4R 3R 1R 1R 4R 2R KF KF KF F
US Open 3R KF 2R 3R KF W HF 3R 3R
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 3R 2R 3R 2R 3R 4R 2R KF 2R
Miami 2R 3R 4R 2R 3R KF 2R 3R 2R
Monte Carlo 1R 2R 3R 3R 2R 3R 2R KF KF
Madrid l.c. 2R 3R 2R 3R 1R 3R 2R 2R
Rome 1R 3R 2R KF 1R 2R 2R 1R KF
Montreal/Toronto KF 1R 1R 3R 3R 3R 2R 2R
Cincinnati 1R 2R 1R 1R KF 3R 3R W
Shanghai l.c. 1R 1R 1R KF 1R 3R 2R HF
Parijs 3R KF 3R 1R 2R 2R 2R HF
olympisch
Olympische Spelen g.t. 2R g.t. 2R g.t. 3R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 1 2 2 1 2 1 4 1 2 1
eindejaarsranking 71 22 14 14 22 15 37 9 13 6

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open
Roland Garros
Wimbledon
US Open
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 2R 1R 1R 1R
Miami 2R 1R KF 1R 2R KF
Monte Carlo KF 1R 2R 1R 1R 1R 1R
Madrid l.c. HF KF 2R 1R KF
Rome KF
Montreal/Toronto HF 2R 2R
Cincinnati 2R
Sjanghai l.c. HF 2R HF
Parijs 1R 2R HF
olympisch
Olympische Spelen g.t. KF g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 299 239 300 67 59 172 103 250 124

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Mario Mandžukić
Sportman van het jaar
2014
Opvolger:
Ivan Rakitić