Tim Henman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tim Henman
Tim Henman Headshot.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Tiny Tim, Timbledon
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Britse
Geboorteplaats Oxford, Verenigd Koninkrijk
Geboortedatum 6 september 1974
Woonplaats Londen, Verenigd Koninkrijk
Lengte 1,85 m
Gewicht 77 kg
Profdebuut 1993
Met pensioen 2007
Slaghand rechts (enkelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 11.635.542
Coach Paul Annacone
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 496-274
Titels 11
Hoogste positie 4e (8 juli 2002)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 89-81
Titels 4
Hoogste positie 62e (21 februari 2000)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Timothy Henry (Tim) Henman (Oxford, 6 september 1974) is een voormalig Brits tennisser, die in 1993 toetrad tot de rijen der professionals.

Carrière[bewerken]

Hij was de hoop voor alle Britten om Wimbledon een keer te winnen, wat hem nooit is gelukt, velen denken dat Tiny Tim te veel onder druk stond van de pers en het publiek. Desondanks haalde Henman 4 keer de kwartfinale en 4 keer de halve finale op Wimbledon. Alle nederlagen die Henman leed in de halve finales van Wimbledon waren tegen de uiteindelijke winnaars van die editie van het toernooi.

Hoewel hij op Wimbledon 2004 de hoge verwachtingen opnieuw niet kon waarmaken, presteerde hij toch zeer goed op de andere grandslamtoernooien; op Roland Garros haalde hij onverwacht de halve finale, gravel is namelijk niet de ondergrond die het beste bij zijn speltype - serve en volley - past en op de US Open haalde hij eveneens de halve eindstrijd. Op Roland Garros 2004 verloor hij van Guillermo Coria en op de US Open 2004 verloor hij van de toenmalige nummer 1 Roger Federer met 6-3 en twee keer 6-4.

In september 2007 maakt hij bekend te stoppen met toptennis. Hij was te vaak geblesseerd en kon zich niet meer keer op keer motiveren na een blessure.

Om het nieuwe uitschuifbare dak op 17 mei 2009 in te huldigen, keerde hij nog één keer terug naar Wimbledon om een exhibitiewedstrijd te spelen aan de zijde van de Belgische Kim Clijsters in een dubbelspel tegen Andre Agassi en zijn vrouw Steffi Graf.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 12 januari 1997 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Spanje Carlos Moya 6-3, 6-1 Details
2. 14 september 1997 Vlag van Kazachstan ATP Tasjkent (1) Hardcourt Vlag van Zwitserland Marc Rosset 7-6(2), 6-4 Details
3. 20 september 1998 Vlag van Kazachstan ATP Tasjkent (2) Hardcourt Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov 7-5, 6-4 Details
4. 11 oktober 1998 Vlag van Zwitserland ATP Bazel (1) Hardcourt (i) Vlag van Verenigde Staten Andre Agassi 6-4, 6-3, 3-6, 6-4 Details
5. 15 oktober 2000 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Tommy Haas 6-4, 6-4, 6-4 Details
6. 26 november 2000 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Brighton Hardcourt (i) Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-2, 6-2 Details
7. 18 februari 2001 Vlag van Denemarken ATP Kopenhagen Hardcourt (i) Vlag van Zweden Andreas Vinciguerra 6-3, 6-4 Details
8. 28 oktober 2001 Vlag van Zwitserland ATP Bazel (2) Tapijt (i) Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-3, 6-4, 6-2 Details
9. 6 januari 2002 Vlag van Australië ATP Adelaide Hardcourt Vlag van Australië Mark Philippoussis 6-4, 6-7(6), 6-3 Details
10. 3 augustus 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Chili Fernando González 6-3, 6-4 Details
11. 2 november 2003 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt (i) Vlag van Roemenië Andrei Pavel 6-2, 7-6(6), 7-6(2) Details
Verloren finales
1. 5 januari 1997 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jim Courier 5-7, 7-6(5), 2-6 Details
2. 23 februari 1997 Vlag van België ATP Antwerpen Hardcourt (i) Vlag van Zwitserland Marc Rosset 2-6, 5-7, 4-6 Details
3. 18 januari 1998 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Slowakije Karol Kučera 5-7, 4-6 Details
4. 2 augustus 1998 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Andre Agassi 4-6, 4-6 Details
5. 10 januari 1999 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Duitsland Rainer Schüttler 4-6, 7-5, 1-6 Details
6. 21 februari 1999 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Tapijt (i) Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov 2-6, 6-7(3) Details
7. 13 juni 1999 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras 7-6(1), 4-6, 6-7(4) Details
8. 10 oktober 1999 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Tapijt (i) Vlag van Slowakije Karol Kučera 4-6, 6-7(10), 6-4, 6-4, 6-7(2) Details
9. 20 februari 2000 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Cédric Pioline 7-6(3), 4-6, 6-7(4) Details
10. 12 maart 2000 Vlag van Verenigde Staten ATP Scottsdale Hardcourt Vlag van Australië Lleyton Hewitt 4-6, 6-7(2) Details
11. 13 augustus 2000 Vlag van Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Zweden Thomas Enqvist 6-7(5), 4-6 Details
12. 17 juni 2001 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Australië Lleyton Hewitt 6-7(3), 6-7(3) Details
13. 24 februari 2002 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Nicolas Escudé 6-3, 6-7(7), 4-6 Details
14. 17 maart 2002 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Australië Lleyton Hewitt 1-6, 2-6 Details
15. 16 juni 2002 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Australië Lleyton Hewitt 6-4, 1-6, 4-6 Details
16. 21 maart 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 3-6 Details
17. 8 oktober 2006 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 3-6 Details
Gewonnen finales challengers
1. 29 oktober 1995 Vlag van Zuid-Korea Seoul Gravel Vlag van Italië Vincenzo Santopadre 6-2, 4-6, 6-2
2. 19 november 1995 Vlag van Frankrijk Réunion Hardcourt Vlag van Duitsland Patrick Baur 1-6, 6-3, 7-6

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales heren dubbel
1. 5 oktober 1997 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Tapijt (i) Vlag van Zwitserland Marc Rosset Vlag van Duitsland Karsten Braash
Vlag van Verenigde Staten Jim Grabb
7–6, 6-7, 7-6 Details
2. 28 februari 1999 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Tapijt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Greg Rusedski Vlag van Zimbabwe Byron Black
Vlag van Zuid-Afrika Wayne Ferreira
6-3, 7-6(6) Details
3. 25 april 1999 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo (1) Gravel Vlag van Frankrijk Olivier Delaître Vlag van Tsjechië Jiří Novák
Vlag van Tsjechië David Rikl
6-2, 6-3 Details
4. 25 april 2004 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo (2) Gravel Vlag van Servië Nenad Zimonjić Vlag van Argentinië Gastón Etlis
Vlag van Argentinië Martín Rodríguez
7-5, 6-2 Details
Verloren finales heren dubbel
1. 28 juli 1996 Vlag van Verenigde Staten OS 1996 Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Broad Vlag van Australië Todd Woodbridge
Vlag van Australië Mark Woodforde
4-6, 4-6, 2-6 Details
2. 20 februari 2000 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Zuid-Afrika John-Laffnie de Jager
7-5, 2-6, 3-6 Details
Gewonnen finales heren dubbel challengers
1. 23 juli 1995 Vlag van Verenigd Koninkrijk Manchester Gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Petchey Vlag van Italië Massimo Bertolini
Vlag van Italië Diego Nargiso
6-3, 6-4
2. 10 september 1995 Vlag van Portugal Azoren Hardcourt Vlag van Duitsland Christian Saceanu Vlag van Portugal Nuno Marques
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Wilkinson
6-2, 6-2
3. 29 oktober 1995 Vlag van Zuid-Korea Seoul Gravel Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Richardson Vlag van Italië Filippo Messori
Vlag van Italië Vincenzo Santopadre
6-2, 6-1

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open 2R 3R 1R 3R 4R 4R 4R 3R 3R 1R 18-10
Roland Garros 1R 1R 1R 3R 3R 3R 2R 3R HF 2R 2R 1R 16-12
Wimbledon 1R 2R KF KF HF HF 4R HF HF KF KF 2R 2R 2R 43-14
US Open 2R 4R 2R 4R 1R 3R 3R 3R 1R HF 1R 2R 2R 21-13
Winst-verlies 0-1 2-2 8-4 7-4 8-4 9-4 10-4 12-4 11-4 6-3 16-4 4-4 3-4 2-3 98-49
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals G HF G 4-4
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R KF 2R 3R F 2R F KF 2R 1R 20-10
Miami 2R 1R HF 3R KF 2R 4R 2R 2R KF 3R 1R 16-12
Monte Carlo 1R 2R 2R KF HF KF 1R 1R 1R 11-9
Hamburg 2R KF 3R 1R 2R 3R 2R 3R 11-8
Rome 2R 2R 3R 2R 2R 1R 1R 3R 3R 3R 1R 12-11
Montréal/Toronto 3R 1R HF 2R 1R 2R 3R 2R 2R 1R 2R 10-11
Cincinnati 2R 1R 1R KF F HF 2R 1R 3R 2R 1R 1R 16-12
Stockholm/Stuttgart 1R 3R 3R 2R 3R KF l.c. 6-6
Madrid l.c. 2R 1R 3R 2R 3R 4-5
Parijs 1R 2R 3R 3R 2R 2R 3R W 3R 11-8
Olympische Spelen
Olympische Spelen n.v.t. n.v.t. 2R n.v.t. n.v.t. n.v.t. 1R n.v.t. n.v.t. n.v.t. 1R n.v.t. n.v.t. n.v.t. 1-3
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 2 2 0 2 2 1 2 0 0 0 0 11
Totaal winst-verlies 3-5 8-9 40-25 48-24 59-29 44-29 57-25 51-20 50-19 31-17 44-22 23-18 31-20 7-12 496-274
Eindejaarsranking 167 95 29 17 7 12 10 9 8 15 6 36 39 292

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1993 1994 1995 1996 1997 1998
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R

Externe links[bewerken]