Nicolas Escudé

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicolas Escudé op Roland Garros (2012).

Nicolas Jean-Christophe Escudé (Chartres, 3 april 1976) is een voormalig Franse tennisser, die prof werd in 1995. Escudé won vier titels, waarvan twee in Rotterdam (2001 en 2002). Ook won hij twee dubbeltitels. Tijdens de Davis Cup van 2001 won Escudé de beslissende vijfde partij in de finale waardoor Frankrijk de beker won.

De rechtshandige tennisser behaalde zijn hoogste positie op de enkelranglijst op 26 juni 2000, destijds bezette hij de zeventiende positie. Nicolas Escudé is een geboren linkshandige speler, maar werd als kind geleerd om met rechts te spelen, waardoor hij op tennis na alles met links doet. Zijn broer Julien Escudé is een professionele voetballer, die sinds 2005 speelt voor Sevilla FC.

Op 18 mei 2006 kondigde Escudé aan dat hij per direct ging stoppen, omdat hij last had van een chronische schouderblessure. Deze blessure had hem voor 22 maanden voor zijn beslissing uit de roulatie gehouden.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 3 oktober 1999 Vlag van Frankrijk ATP Toulouse Hardcourt (i) Vlag van Tsjechië Daniel Vaczek 7-5, 6-1 Details
2. 25 februari 2001 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Zwitserland Roger Federer 7-5, 3-6, 7-6(5) Details
3. 24 februari 2002 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman 3-6, 7-6(4), 6-4 Details
4. 11 januari 2004 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6-3, 7-6(4) Details
Verloren finales
1. 25 juli 2000 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Australië Patrick Rafter 1-6, 3-6 Details
2. 17 februari 2002 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Zweden Thomas Enqvist 7-6(4), 3-6, 1-6 Details

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales heren dubbel
1. 17 februari 2002 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Arnaud Clément Vlag van Frankrijk Julien Boutter
Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
6-4, 6-3 Details
2. 3 november 2002 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Tapijt (i) Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro Vlag van Brazilië Gustavo Kuerten
Vlag van Frankrijk Cédric Pioline
6-3, 7-6(6) Details
Gewonnen finales heren dubbel challengers
1. 16 november 1997 Vlag van Andorra Andorra Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Jérôme Golmard Vlag van Nederland Tom Kempers
Vlag van Nederland Menno Oosting
6-4, 6-4

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open HF 4R 2R 3R 3R 3R 15-6
Roland Garros 1R 3R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 4R 7-9
Wimbledon 2R 2R KF 3R 2R 9-5
US Open 2R 1R KF 2R 6-4
Winst-verlies 0-1 0-0 0-0 0-0 3-2 7-4 5-2 4-3 6-4 4-3 3-3 5-2 37-24
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 3R KF 2R 4R 9-5
Miami 2R 2R 3R 2R 3R 4R 1R 7-7
Monte Carlo 2R 1R 1R 1R 2R 2-5
Stuttgart/Madrid 2R 1R 1-2
Rome 2R 1R 1R 1-3
Montréal/Toronto 1R 3R 3R 1R 4-4
Cincinnati 1R 2R 1-2
Hamburg 2R 1R 3R 1R 3-4
Parijs 3R 2R 1R 1R 1R KF 6-6
Olympische Spelen
Olympische Spelen n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. 1R n.v.t. n.v.t. n.v.t. 0-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 1 0 1 1 0 1 4
Totaal winst-verlies 0-1 0-0 1-2 0-0 6-6 23-21 20-17 28-23 33-23 30-17 14-10 17-9 172-129
Eindejaarsranking 670 646 189 413 93 37 37 48 27 34 114 64

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1993 1994 1995 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004
Vlag van Australië Australian Open 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 1R 2R 1R HF 3R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R

Externe links[bewerken]