Fernando González

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fernando González
Fernando Gonzalez 2007 Australian Open R2.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Bombardero de La Reina
Mano de Piedra
Nationaliteit Vlag van Chili Chileense
Geboorteplaats Santiago, Chili
Geboortedatum 29 juli 1980
Woonplaats La Reina, Chili
Lengte 1,82 m
Gewicht 81 kg
Profdebuut 1999
Met pensioen 2012
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 8.862.276
Coach Martin Rodriguez
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 370 - 202
Titels 11
Hoogste positie 5e (29 januari 2007)
ATP World Tour Finals Groepsfase (2005, 2007)
Olympische ringen Olympische Spelen Zilveren medaille Zilver (2008)
Bronzen medaille Brons (2004)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Finale (2007)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Halve finale (2009)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Kwartfinale (2005)
Vlag van Verenigde Staten US Open Kwartfinale (2002, 2009)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 109 - 98
Titels 3
Hoogste positie 25e (4 juli 2005)
Olympische ringen Olympische Spelen Gouden medaille Goud (2004)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Kwartfinale (2010)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Halve finale (2005)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2005)
Vlag van Verenigde Staten US Open Kwartfinale (2004)
Laatst bijgewerkt op: 30 november 2015
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Fernando Francisco González Ciuffardi (Santiago, 29 juli 1980) is een voormalig Chileens tennisser, die in 1999 toetrad tot de professionals. De belangrijkste wapens van González zijn zijn slagkracht en zijn forehand. Een van zijn bijnamen luidt Mano de Piedra (Hand van Steen).

Carrière[bewerken]

Als junior won González onder meer Roland Garros ten koste van de Spanjaard - en latere seniorenwinnaar - Juan Carlos Ferrero. Zijn eerste toernooizege bij de profs behaalde González in Orlando (2000), toen hij als qualifier in de finale zijn landgenoot Nicolás Massú versloeg. Met laatstgenoemde won de hardhitter in 2004 de gouden medaille in het dubbelspel bij de Olympische Spelen van Athene. Zijn erelijst vermeldt verder toernooioverwinningen in Palermo, Viña del Mar (2002), opnieuw Viña del Mar (2004), Auckland en Amersfoort (2005). In 2007 haalde hij zijn eerste Grandslamfinale, maar hij verloor in de Australian Open van Roger Federer.

2009[bewerken]

In 2009 speelde hij een goed toernooi op Roland Garros. Hij werd in de halve finale uitgeschakeld door de Zweed Robin Söderling. Op Wimbledon waren de prestaties minder, hij kwam slechts tot de 3e ronde. In die ronde werd hij in vijfsetter verslagen door de Spanjaard Juan Carlos Ferrero.

2012[bewerken]

Tijdens het ATP-toernooi van Miami beeindigde hij zijn carrière na een nederlaag tegen Nicolas Mahut in de eerste ronde.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 7 mei 2000 Vlag van Verenigde Staten ATP Orlando Gravel Vlag van Chili Nicolás Massú 6-2, 6-3 Details
2. 17 februari 2002 Vlag van Chili ATP Viña del Mar Gravel Vlag van Ecuador Nicolás Lapentti 6-3, 6-7, 7-6 Details
3. 29 september 2002 Vlag van Italië ATP Palermo Gravel Vlag van Chili José Acasuso 5-7, 6-3, 6-1 Details
4. 15 februari 2004 Vlag van Chili ATP Viña del Mar Gravel Vlag van Brazilië Gustavo Kuerten 7-5, 6-4 Details
5. 16 januari 2005 Vlag van Nieuw-Zeeland ATP Auckland Hardcourt Vlag van België Olivier Rochus 6-4, 6-2 Details
6. 24 juli 2005 Vlag van Nederland ATP Amersfoort Gravel Vlag van Argentinië Agustín Calleri 7-5, 6-3 Details
7. 30 oktober 2005 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Tapijt Vlag van Cyprus Marcos Baghdatis 6-7, 6-3, 7-5, 6-4 Details
8. 16 september 2007 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Spanje Tommy Robredo 6-1, 3-6, 6-1 Details
9. 3 februari 2008 Vlag van Chili ATP Viña del Mar Gravel Vlag van Argentinië Juan Mónaco Walk-over Details
10. 4 mei 2008 Vlag van Duitsland ATP München Gravel Vlag van Italië Simone Bolelli 7-6, 6-7, 6-3 Details
11. 8 februari 2009 Vlag van Chili ATP Viña del Mar Gravel Vlag van Argentinië Juan Mónaco 6-1, 6-3 Details
Verloren finales
1. 27 oktober 2002 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Tapijt Vlag van Argentinië David Nalbandian 4-6, 3-6, 2-6 Details
2. 3 augustus 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman 3-6, 4-6 Details
3. 5 oktober 2003 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Arnaud Clément 3-6, 6-1, 3-6 Details
4. 18 juli 2004 Vlag van Nederland ATP Amersfoort Gravel Vlag van Nederland Martin Verkerk 6-7, 6-4, 4-6 Details
5. 6 februari 2005 Vlag van Chili ATP Viña del Mar Gravel Vlag van Argentinië Gastón Gaudio 3-6, 4-6 Details
6. 15 oktober 2006 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 3-6, 4-6, 5-7 Details
7. 22 oktober 2006 Vlag van Spanje ATP Madrid Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 5-7, 1-6, 0-6 Details
8. 29 oktober 2006 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Tapijt Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 2-6, 6-7 Details
9. 28 januari 2007 Vlag van Australië Australian Open Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-7, 4-6, 4-6 Details
10. 13 mei 2007 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Spanje Rafael Nadal 2-6, 2-6 Details
11. 17 augustus 2008 Vlag van China Peking Hardcourt Vlag van Spanje Rafael Nadal 3-6, 6-7, 3-6 Details

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 21 augustus 2004 Vlag van Griekenland Athene Hardcourt Vlag van Chili Nicolás Massú Vlag van Duitsland Nicolas Kiefer
Vlag van Duitsland Rainer Schüttler
6-2, 4-6, 3-6, 7-6, 6-4 Details
2. 10 april 2005 Vlag van Spanje ATP Valencia Gravel Vlag van Argentinië Martín Rodríguez Vlag van Argentinië Lucas Arnold Ker
Vlag van Argentinië Mariano Hood
6-4, 6-4 Details
3. 30 oktober 2005 Vlag van Zwitserland ATP Basel Tapijt Vlag van Argentinië Agustín Calleri Vlag van Australië Stephen Huss
Vlag van Zuid-Afrika Wesley Moodie
7-5, 7-5 Details
Verloren finales
1. 24 juli 2005 Vlag van Nederland ATP Amersfoort Gravel Vlag van Chili Nicolás Massú Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Peru Luis Horna
4-6, 4-6 Details

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 21 maart 2012

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 w-v
Grandslamtoernooien
Australian Open 1R 4R 2R 1R 3R 1R F 3R 4R 4R 20-10
Roland Garros 2R 3R KF 1R 3R 2R 1R KF HF 2R 20-10
Wimbledon 2R 1R 3R KF 3R 3R 2R 3R 3R 16-9
US Open 2R KF 3R 1R 3R 3R 1R 4R KF 1R 1R 18-11
Winst-verlies 1-1 1-2 10-4 7-4 2-4 10-4 5-4 8-4 10-4 14-4 4-3 2-2 0-0 74-41
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals G G 2-3
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 1R 3R 4R 2R 4R 2R 4R 8-8
Miami 4R 2R KF 3R 3R 3R 3R 3R 3R 1R 13-10
Monte Carlo 1R 1R 1R 3R KF 2R 6-6
Rome 3R 2R 1R KF F 3R HF 16-6
Hamburg 2R KF 3R 2R 3R KF geen Masters 1000 11-6
Madrid 2R 1R 2R KF F KF 2R 8-7
Montréal/Toronto 1R 1R 3R 1R HF 2R 2R 3R 9-8
Cincinnati HF 2R 2R 3R HF 2R 1R 1R 12-8
Shanghai geen Masters 1000 3R 2-1
Parijs 1R 1R 2R 2R 2R 2R 3R 1-7
Olympische Spelen
Olympische Spelen g.t. HF g.t. F g.t. 10-2
Statistieken
Totaal aantal titels 1 0 2 0 1 3 0 1 2 1 0 0 0 11
Totaal winst-verlies 9-5 5-10 40-22 37-24 42-21 49-23 49-22 37-24 39-15 39-16 15-9 3-5 3-4 370-201
Eindejaarsranking 115 139 18 35 23 11 10 7 15 11 68 298 509 n.v.t.

Mannendubbelspel[bewerken]

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R 1R KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros HF KF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R KF 3R 2R 2R

Externe links[bewerken]