Viktor Troicki

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Viktor Troicki
Troicki in 2011
Troicki in 2011
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Servië Servische
Geboorteplaats Vlag van Joegoslavië Belgrado, Joegoslavië
Geboortedatum 10 februari 1986
Woonplaats Vlag van Servië Belgrado, Servië
Lengte 1,93 m
Gewicht 86 kg
Profdebuut 2006
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 7.211.272
Coach Jack Reader
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 263 - 225
Titels 3
Hoogste positie 12e (6 juni 2011)
Huidige positie 37e (6 februari 2017)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2012, 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2011, 2015-2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (2011, 2013, 2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2012,2015)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2008,2015)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 91 - 129
Titels 2
Hoogste positie 49e (25 oktober 2010)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2008)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2009)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2012, 2016)
Laatst bijgewerkt op: 12 februari 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Viktor Troicki (Servisch: Виктор Троицки) (Belgrado, 10 februari 1986) is een professionele Servische tennisser.

Carrière[bewerken]

Troicki starrte zijn tennisloopbaan in 2003. Tot op heden heeft hij nog geen ATP-titel gewonnen, wel stond hij in 2008 in de finale van het ATP-toernooi van Washington, daarin verloor hij van Juan Martín del Potro met 6-3 en 6-3. In 2008 speelde de Serviër ook zijn eerste grandslamtoernooien, zijn beste resultaat daarin is het behalen van de 3e ronde van de US Open. In het dubbelspel wist Troicki in dat jaar de kwartfinale van Roland Garros te halen.

2009[bewerken]

In 2009 verloor Troicki op de Australian Open in de tweede ronde van Tommy Robredo met 6-1, 6-3 en 6-0. Hetzelfde overkwam hem op Roland Garros, toen verloor hij in de tweede ronde van Juan Martín del Potro met 6-3, 7-5 en 6-0. Op de US Open kwam Troicki niet verder dan de tweede ronde, hij werd toen uitgeschakeld door Julien Benneteau.

Schorsing[bewerken]

In juli 2013 werd hij de internationale tennisfederatie voor achttien maanden geschorst omdat hij tijdens een dopingcontrole in april dat jaar bij evenement in Monte Carlo geweigerd had bloed af te staan. Troicki gaf te kennen dit geweigerd te hebben, omdat hij zich niet goed voelde[1].

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 24 oktober 2010 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt Vlag van Cyprus Marcos Baghdatis 3-6, 6-4, 6-3 Details
2. 17 januari 2015 Vlag van Australië ATP Sydney (1) Hardcourt Vlag van Kazachstan Michail Koekoesjkin 6-2, 6-3 Details
3. 16 januari 2016 Vlag van Australië ATP Sydney (2) Hardcourt Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov 2-6, 6-1, 7-6(7) Details
Verloren finales
1. 17 augustus 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 3-6, 3-6 Details
2. 4 oktober 2009 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt Vlag van Frankrijk Gilles Simon 5-7, 3-6 Details
3. 15 januari 2011 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Frankrijk Gilles Simon 5–7, 6–7(4) Details
4. 23 oktober 2011 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt(i) Vlag van Servië Janko Tipsarević 4-6, 2-6 Details
5. 14 juni 2015 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gras Vlag van Spanje Rafael Nadal 6-7(3), 3-6 Details
6. 7 februari 2016 Vlag van Bulgarije ATP Sofia Hardcourt (i) Vlag van Spanje Roberto Bautista Agut 3-6, 4-6 Details
Gewonnen challengers
1. 24 april 2006 Vlag van India Dharwad Hardcourt Vlag van Polen Łukasz Kubot 2-6, 6-4, 6-4
2. 16 februari 2009 Vlag van Servië Belgrado Tapijt Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-4, 6-2
3. 31 augustus 2014 Vlag van Italië Como Gravel Vlag van Ierland Louk Sorensen 6-3, 6-2
4. 14 september 2014 Vlag van Bosnië en Herzegovina Banja Luka Gravel Vlag van Spanje Albert Ramos Viñolas 7-5, 4-6, 7-5

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 3 oktober 2010 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
6–4, 6–4 Details
2. 12 februari 2017 Vlag van Bulgarije ATP Sofia Hardcourt (i) Vlag van Servië Nenad Zimonjic Vlag van Rusland Michail Elgin
Vlag van Rusland Andrej Koeznetsov
6–4, 6–4 Details
Verloren finales
1. 24 oktober 2010 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt (i) Vlag van Servië Janko Tipsarević Vlag van Rusland Igor Koenitsyn
Vlag van Rusland Dmitri Toersoenov
6–7(8), 3–6 Details
Gewonnen challengers
1. 13 maart 2006 Vlag van Bosnië en Herzegovina Sarajevo Hardcourt (i) Vlag van Servië Ilia Bozoljac Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Duitsland Lars Uebel
6-3, 6-4

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 2R 3R 2R 1R 3R 3R 3R
Roland Garros 1R 2R 3R 4R 2R 4R 2R 4R 2R
Wimbledon 2R 3R 2R 2R 4R 3R 4R 2R 1R
US Open 3R 2R 1R 1R 1R 3R 2R 3R
ATP Masters 1000
Indian Wells 3R 4R 4R 2R 1R 1R 2R 1R
Miami 2R 4R 2R 4R 3R 2R 3R 3R 2R
Monte Carlo 1R 2R KF 2R 1R 2R 1R 1R
Madrid 1R 1R 1R 2R 2R 1R 1R
Rome 2R 2R 2R 2R 2R 3R 2R 2R
Montréal/Toronto 1R 2R 3R 2R 1R 1R 1R
Cincinnati 1R 2R 1R 3R 1R 1R 1R
Shanghai l.c. 2R 1R 2R 2R 3R
Parijs 1R 2R 3R 1R 3R 3R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 1 0 0 0 0 1 1 0
eindejaarsranking 57 29 28 22 38 75 101 22 29

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 1R 1R 2R
Roland Garros KF 2R 2R 2R 1R 1R 1R
Wimbledon 2R 3R 1R 1R 1R 2R
US Open 1R 1R 2R 1R 2R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R KF 1R 1R 1R 2R KF
Miami 1R 1R 1R 2R 1R
Monte Carlo HF 2R 2R KF 1R 1R 2R
Madrid HF 2R 1R KF 1R
Rome 2R 1R 2R KF
Montréal/Toronto 2R 1R 2R
Cincinnati 1R KF 1R 2R
Shanghai l.c. 2R 1R
Parijs 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 1 0 0 0 0 0 0 1
eindejaarsranking 147 70 55 75 119 162 1265 170 89

Externe links[bewerken]