Aarne-Thompson-index

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Aarne-Thompson-Index is een catalogus voor het internationale onderzoek naar mondelinge folklore, in het bijzonder naar sprookjes en nevencategorieën daarvan, die ontwikkeld werd door de Fin Antti Aarne en door de Amerikaan Stith Thompson verder ontwikkeld werd.

In 1910 begon Aarne aan de sprookjescatalogus, waarin hij verschillende typen sprookjes onderscheidt. Met de hulp van vakgenoten maakte hij een categorisering op basis van Finse sprookjesverzamelingen, de Kinder- und Hausmärchen van de Gebroeders Grimm en de Deense sprookjesverzameling van Sven Grundtvigs. In het daaropvolgende jaar publiceerde hij het boek 'Finse sprookjesvarianten' met daarin een catalogus van de tot 1908 gevonden sprookjes.

De uitbreiding van het systeem door Thompson begon in 1927 voor de eerste keer. In 1961 verscheen zijn boek 'The Types of the Folktale. A classification and bibliography' waarin de tweede uitbreiding van Aarnes index plaatsvond. In dit boek deelde Thompson de sprookjes en vertellingen op de volgende manier in (tussen haakjes staat steeds Aarnes categorisering weergegeven):

  • Animal Tales (dierensprookjes) onder de nummers 1–299
  • Tales of Magic (toversprookjes) nummers 300–749,
  • Religious Tales (legendeachtige sprookjes) nummers 750–849,
  • Romantic Tales (novelleachtige sprookjes) nummers 850–999,
  • Tales of the Stupid Ogre (sprookjes over de domme reus/duivel) nummers 1000–1199,
  • Jokes and Anecdotes (grappige vertellingen en anekdotes) nummers 1200–1999,
  • Formula Tales (niet bij Aarne) nummers 2000–2400,
  • Unclassified Tales (niet bij Aarne) nummers 2401–2500.

In het jaar 2004 werd de Aarne-Thomson-Index door Hans-Jörg Uther opnieuw bewerkt, zodat er nu wel van de Index von Aarne-Thompson-Uther, afgekort ATU, gesproken wordt.