Aaron Hughes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Aaron Hughes
Aaron Hughes 2012.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Aaron William Hughes
Geboortedatum 8 november 1979
Geboorteplaats Magherafelt, De Ulster Banner Noord-Ierland
Lengte 183 cm
Been rechts
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Australië Melbourne City
Rugnummer 3
Contract tot 2016
Jeugd
1996–1997 Vlag van Engeland Newcastle United
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
1997–2005
2005–2007
2007–
2014
2014–2015
2015–
Vlag van Engeland Newcastle United
Vlag van Engeland Aston Villa
Vlag van Engeland Fulham
Vlag van Engeland QPR
Vlag van Engeland Brighton & Hove
Vlag van Australië Melbourne City
205 (4)
54 (0)
195 (1)
11 (0)
10 (0)
6 (1)
Interlands **
1998– Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 103 (1)

* Bijgewerkt op 26 juni 2016
** Bijgewerkt op 26 juni 2016
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Aaron William Hughes (Magherafelt, 8 november 1979) is een Noord-Iers voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt. Hij tekende in 2015 bij Melbourne City. Eerder speelde hij bij Newcastle United, Aston Villa, Fulham en Queens Park Rangers. Hughes debuteerde in 1998 voor Noord-Ierland en werd in 2016 de eerste Noord-Ierse veldspeler die zijn honderdste interland speelde.[1]

Clubcarrière[bewerken]

Hughes maakte zijn debuut in het betaald voetbal op 26 november 1997 voor Newcastle United in het Camp Nou tegen FC Barcelona. Later dat seizoen maakte hij zijn competitiedebuut tegen Sheffield Wednesday. In acht seizoenen verscheen hij in 205 competitiewedstrijden aan de aftrap. Hij hield Newcastles record van jongste speler in Europa totdat dat record verbroken werd in november 2006 door Andy Carroll. Voor de start van het seizoen 1999/00 kreeg hij het rugnummer 18 van Ruud Gullit. Sindsdien heeft Hughes nooit een ander rugnummer gedragen. Ook bij het nationaal elftal draagt hij sinds 2002 altijd het rugnummer 18. Op 20 mei 2005 werd Hughes voor anderhalf miljoen euro verkocht aan Aston Villa. In twee seizoenen speelde hij 54 competitiewedstrijden voor The Villans. Op 27 juni 2007 werd hij voor anderhalf miljoen euro verkocht aan Fulham. Op 4 december 2009 werd zijn contract verlengd tot medio 2013. Hughes maakte zijn eerste doelpunt voor Fulham op 26 december 2010 tegen West Ham United op Craven Cottage. Op 18 augustus 2011 maakte hij zijn eerste Europese doelpunt voor Fulham tegen het Oekraïense Dnipro Dnipropetrovsk. In september 2012 werd zijn contract nogmaals verlengd, ditmaal tot medio 2014. De contractperiode maakte Hughes niet af: in januari 2014 maakte hij de overstap naar Queens Park Rangers. Enkele maanden later vertrok hij naar Brighton & Hove Albion, maar ook daar bleef Hughes niet lang. Hij kon niet rekenen op een plaats in het basiselftal en verliet de Engelse competitie in de zomer van 2015 voor de Australische club Melbourne City, waar Hughes een contract voor één seizoen tekende.[2]

Interlandcarrière[bewerken]

Op 25 maart 1998 maakte Hughes zijn debuut in het Noord-Iers voetbalelftal in een vriendschappelijke interland tegen Slowakije (1–0 winst).[3] Op 17 april 2002 droeg hij voor het eerst de aanvoerdersband tegen Spanje. Hij was aanvoerder van 2003 tot 2011. Wanneer Hughes geblesseerd was, nam zijn ploegmaat bij Fulham Chris Baird de aanvoerdersband over. Op 10 augustus 2011 maakte hij zijn eerste en enige interlanddoelpunt tegen de Faeröer. In september 2011 nam hij afscheid van het nationaal elftal om in februari 2012 uiteindelijk terug te komen op die beslissing.[4]

Hughes werd in mei 2016 opgenomen in de selectie van Noord-Ierland voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk, de eerste deelname van het land aan een EK.[5] In de aanloop naar dat toernooi speelde hij als eerste Noord-Ierse veldspeler ooit zijn honderdste interland.[6] Dat gebeurde op zaterdag 4 juni, toen Noord-Ierland in Trnava met 0–0 gelijkspeelde tegen Slowakije en Hughes na 30 minuten inviel voor Craig Cathcart. Noord-Ierland werd in de achtste finale uitgeschakeld door Wales (0–1), dat won door een eigen doelpunt van de Noord-Ierse verdediger Gareth McAuley.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Profiel op soccerway.com
  2. Spelersprofiel op soccerway.com
  3. Wedstrijdgegevens op eu-football.info
  4. Spelersprofiel op eu-football.info
  5. (en) Northern Ireland squad to play Belarus op de website van de Noord-Ierse voetbalbond, 18 mei 2016
  6. Onverwachte mijlpaal voor Noord-Ierse veteraan Hughes Voetbal International, 6 juni 2016