Naar inhoud springen

Alberto Ginastera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Alberto Ginastera
Alberto Ginastera
Alberto Ginastera
Algemene informatie
Volledige naam Alberto Evaristo Ginastera
Geboortedatum 11 april 1916
Geboorteplaats Buenos Aires[1][2]Bewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 25 juni 1983
Overlijdensplaats GenèveBewerken op Wikidata
Land Vlag van Argentinië Argentinië
Opleiding gevolgd aan National Conservatory of ArgentinaBewerken op Wikidata
Werk
Genre(s) Klassiek
Beroep(en) componist, muziekpedagoog
Instrument(en) pianoBewerken op Wikidata
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Handtekening
Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Alberto Evaristo Ginastera (Buenos Aires, 11 april 1916 - Genève, Zwitserland, 25 juni 1983) was een Argentijns componist en muziekpedagoog. Hij wordt wel beschouwd als de belangrijkste componist van Zuid-Amerika na Villa-Lobos. Astor Piazzolla is een van Ginastera's leerlingen.

Als zoon van Catalaanse en Italiaanse emigranten leek hij voorbestemd voor een bestaan als agronoom of zakenman. Maar op 12-jarige leeftijd ging hij naar het Conservatorio de Música y Arte Escénico "Alberto Williams" en later naar het Conservatorio Nacional Superior de Música "Carlos López Buchardo" (IUNA), beide te Buenos Aires. Hij kreeg les van Athos Palma en studeerde in 1938 af met lof. Hij was toen al een opkomende ster, omdat hij in 1934 een eerste prijs van de Association "El Unisono" won en zijn ballet Panambí in 1937 in het Teatro Colón onder de dirigent Juan Jose Castro een geslaagde première had beleefd.

In 1942 kreeg hij een studiebeurs van de Amerikaanse Guggenheim Foundation en kon naar de Verenigde Staten van Amerika. Hij studeerde bij Aaron Copland in Tanglewood. Daar bleef hij tot 1945. Maar deze reis heeft zijn werken in de toekomst sterk beïnvloed. Teruggekomen in Buenos Aires stichtte hij samen met andere Argentijnse componisten de Liga de compositores de la Argentina (Vereniging van Argentijnse Componisten), het Conservatorio de Música y Arte Escénico de La Plata en het Latijns-Amerikaanse Centrum voor hogere muziekstudies aan het Instituto Di Tella te Buenos Aires.

Hij was decaan en (ere)professor aan de School voor kunst en muziekwetenschappen van de Ponteficia Universidad Católica Argentina Santa María de los Buenos Aires (Katholieke Universiteit van Argentinië) en professor aan de Universidad Nacional de La Plata (UNLP) te La Plata. In 1968 werd hij eredoctor van de Amerikaanse Yale-universiteit in New Haven, Connecticut. Hij is lid van de Academia Nacional de Bellas Artes van Argentinië. Verder was hij Oficial de la Orden de las Artes y las Letras del Gobierno de Francil, lid van de Academia Brasileira de Música en van de Facultad de ciencias Artes Musicales de la Universidad de Chile.

In 1970 vestigde hij zich in Europa. De symfonische rockgroep Emerson, Lake and Palmer bewerkte het vierde deel van Ginastera's eerste pianoconcert op hun plaat Brain Salad Surgery (1973), wat zijn goedkeuring kon wegdragen.

In zijn eerste werken verwerkt hij de Argentijnse folklore (Panambí, Danzas Argentinas en Estancia). Maar zijn behandeling van volkse invloeden verandert in de loop der jaren. In de Variaciones Concertantes heeft hij de volksmuziek verwerkt zonder deze in zijn compositie te citeren en gebruikt hij moderne technieken. De Variaciones concertantes van 1953 zijn geïnspireerd door Bartóks Concert voor orkest waarin alle instrumenten soleren. De cello brengt het thema, dat begeleid wordt door de harp met de tonen van de losse snaren van de gauchogitaar (e-a-d-g-b-e). Over dit werk merkte Ginastera op, dat hij een Argentijnse atmosfeer wilde scheppen met eigen thematische en ritmische elementen, in plaats van folkloristisch materiaal. Sommige variaties zijn decoratief, andere vervormen het hoofdthema tot nieuwe thema's. De Variaciones eindigen met een malambo (dans), een mengsel van 6/8- en 3/4-maat met een enkele keer een 7/8-maat erdoorheen.[3] In de late werken vanaf 1958 hoor je het neo-expressionisme naar voren komen (de opera Bomarzo, Popul Vuh para orquesta, tweede celloconcert).

Werken voor orkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1937: Suite para el ballet "Panambí" opus 1a
  • 1943: Danzas de "Estancia" opus 8a
    1. The Land Workers
    2. Wheat Dance
    3. The Cattle Men
    4. Final Dance (Malambo)
  • 1943: Obertura para el "Fausto" criollo, opus 9
  • 1947: Ollantay opus 17
  • 1953: Variaciones concertantes voor orkest, opus 23 (duur: 22 minuten)
    1. Tema per violoncello ed arpa: adagio molto espressivo
    2. Interludio per corde: l'istesso tempo
    3. Variazone giocosa per flauto: tempo giusto
    4. Variazone in modo di scherzo per clarinetto: vivace
    5. Variazone drammatica per viola: largo
    6. Variazone canonica per oboe e fagotto: adagio tranquillo
    7. Variazone ritmica per trombe e trombone: allegro
    8. Variazone in modo di moto perpetuo er violino: l;'istesso tempo
    9. Variazone pastorale per corno: largamente espressivo
    10. Interludio per fiati: moderato
    11. Ripresa del tema per controbasso: adagio molto espressivo
    12. Variatione finale in modo di rondo per orchestra: allegro molto
  • 1954: Pampeana no.3 opus 24
  • 1954: Pastorale symfonie
  • 1956: Concerto voor harp, opus 25
  • 1961: Concerto no.1 voor piano en orkest, opus 28
  • 1963: Concerto voor viool en orkest, opus 30
  • 1964: Sinfonia "Don Rodrigo" voor sopraan en orkest, opus 31a
  • 1965: Concerto para Cuerdas opus 33
  • 1967: Estudios sinfónicos opus 35
  • 1968: Concerto no.1 voor cello en orkest, opus 36
  • 1972: Concerto no.2 voor piano en orkest, opus 39
  • 1975-1983: Popol Vuh - (Het scheppingsverhaal van de Maya's) voor orkest, opus 44
    1. The Everlasting Night
    2. The Birth of the Earth
    3. Nature Wakes
    4. The Cry of Creation
    5. The Great Rain
    6. The Magic Ceremony of Indian Corn
    7. The Sun, the Moon, the Stars
    8. the Dawn of Mankind
  • 1976: Glossos sobre temes de Pau Casals voor strijkkwartet en strijkorkest, opus 46
  • 1978: Glossos sobre temes de Pau Casals voor orkest, opus 48
  • 1980: Jubilum

Werken voor harmonieorkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1943: Danzas de "Estancia", opus 8a
    • Pequeña danza
    • Malambo
  • 1947: Ollantay, opus 17

Muziektheater

[bewerken | brontekst bewerken]
Voltooid in titel aktes première libretto
1963-1964 Don Rodrigo, op. 31 3 aktes, 9 scènes 24 juli 1964, Buenos Aires, Teatro Colón Alejandro Casona (pseudoniem van: Alejandro Rodríguez Álvarez)
1966/1967 Bomarzo, op. 34 2 aktes en 15 scènes 19 mei 1967, Washington D.C., Lisner Auditorium van de componist, naar het gelijknamige verhaal van Manuel Mujica Láinez[4]
1971 Beatrix Cencí, op. 38 2 aktes en 14 scènes 10 september 1971, Washington D.C., John F. Kennedy Center Alberto Girri en William Shand, naar Antonin Artauds "Les Cenci",
tragédie en quatre actes et dix tableaux d'après «Shelley et Stendhal»
Voltooid in titel aktes première libretto choreografie
1934-1936 Panambí, op. 1 1 akte 12 juli 1940, Buenos Aires, Teatro Colón naar een legend van Félix L. Errico
1941 Estancia, op. 8 1 akte, vijf scènes 19 augustus 1952, Buenos Aires, Teatro Colón José Hernández uit "Martín Fierro"

Zang met orkest of instrumenten

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1938: Two songs voor zang en piano, opus 3 - tekst: Silva Valdés
  • 1938: Cantos del Tucumán voor zang, fluit, viool, harp en twee Indiaanse "cajas", opus 4 - tekst: Jijena Sánchez
    1. Yo nací en el valle
    2. Solita su alma
    3. Vida, vidita, vidala
    4. Algarrobo, algarrobal
  • 1938: Salmo CL (Psalm 150) voor gemengd koor, kinderkoor en orkest, opus 5
  • 1943: Cinco canciones populares argentinas voor zang en piano, opus 10
  • 1943: Las horas de una estancia voor zang en piano, opus 11 - tekst: Ocampo
  • 1960: Cantata para América Mágica voor sopraan en percussie-orkest, opus 27
  • 1964: Cantata "Bomarzo" voor spreker, tenor of bariton en kamerorkest, opus 32
  • 1971: Milena cantate voor sopraan en orkest, opus 37
  • 1973: Serenata opus 42
  • 1974: Turbae ad Passionem Gregoriana'n opus 43
  • 1946: Hieremiae Prophetae Lamentationes voor gemengd koor, opus 14

Werken voor piano

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1934: Piezas infantiles I II
  • 1937: Danzas Argentinas opus 2
  • 1939: Tres Piezas opus 6
  • 1940: Malambo opus 7
  • 1944: Doce preludios americanos opus 12
  • 1946: Suite de danzas criollas opus 15
  • 1947: Rondo sobre temas infantiles argentinos opus 19
  • 1952: Sonata no.1 op.22
  • 1955: Pequena danza
  • 1961: Piano Concerto No.1 Op.28
  • 1981: Sonata no.2 op.53
  • 1982: Sonata no.3 op.54
  • Danzas argentinas para los ninos

Werken voor orgel

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1947: Toccata, villancico and fuga opus 18
  • 1980: Variazioni e Toccata sopra "Aurora lucis rutilat" voor orgel, opus 52

Werken voor kamermuziek

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1945: Dúo voor fluit en hobo, opus 13
  • 1947: Pampeana no. 1 voor viool en piano, opus 16
  • 1950: Pampeana no. 2 voor cello en piano, opus 21
  • 1948: Cuarteto de Cuerdas No.1 (Strijkkwartet) opus 20
  • 1958: Cuarteto de Cuerdas No.2 (Strijkkwartet) opus 26
  • 1963: Quinteto opus 29
  • 1973: Cuarteto de Cuerdas No.3 (Strijkkwartet) opus 40
  • 1976: Punefla No. 2 "Homenaje a Paul Sacher", voor cello solo, opus 45
  • 1979: Sonata, voor cello en piano, Op. 49
  • 1980: Fanfarria voor vier trompetten, opus 51a
  • Notas sobre la musica moderna argentina, Revista Musical Chilena, 4, no.31 (Oct-Nov.1948), p. 21-28.
  • Eight from the Argentine, Modern Music, v.23, no.4 (Fall 1946), p. 226-272.
  • Arístides Incháustegui, Blanca Delgado Malagón: Indice Onomastico, in: Vida musical en Santo Domingo (1940-1965), Banco de Reservas, Publicación Especial, Editora Corripio, C. por A. Santo Domingo, D. N., 1998. 529 p., ISBN 9945-036-01-7
  • Miguel Fischer, Martha Furman Schleifer, John M. Furman: Latin American classical composers - A biographical dictionary, Lanham, Md: Scarecrow Press, Inc., 1996, 407 p., ISBN 978-0810831858
  • Richard Bletschacher: Apollons Vermächtnis : vier Jahrhunderte Oper, Wien: Ueberreuter, 1994, 496 p., ISBN 978-3800034987
  • Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
  • Wolfgang Suppan: Das neue Lexikon des Blasmusikwesens, 3. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1988, ISBN 3-923058-04-7
  • Wolfgang Suppan: Lexikon des Blasmusikwesens, 2. ergänzte und erweiterte Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Fritz Schulz, 1976
  • Michele Girardi, Franco Rossi, Il Teatro La Fenice. Cronologia degli spettacoli (1938-1991), Albrizzi Editore, Venezia 1992, ISBN 88 317 5509 9
  • Hanns-Werner Heister, Walter-Wolfgang Sparrer: Komponisten der Gegenwart, Edition Text & Kritik, München, 1992, ISBN 978-3-88377-930-0
  • Maurice J. Summerfield: The Classical Guitar: Its Evolution, Players and Personalities Since 1800, Newcastle-upon-Tyne: Ashley Mark Publishing, 2003. 376 p., ISBN 978-1872639468
  • Maurice J. Summerfield: Its composers, in: The classical guitar : its evolution and players since 1860, Newcastle-upon-Tyne: Ashley Mark Publishing, 1992, 333 p.
  • Robert P. Morgan: Twentieth-century music - A history of musical style in modern Europe and America, New York: W.W. Norton, 1991, 554 p., ISBN 978-0393952728
  • Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alberto_Ginastera&oldid=70432060"