Alexander D'Hooghe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Alexander D’Hooghe (Vilvoorde, 1973) is een Belgisch hoogleraar gespecialiseerd in architectuur en urbanisatie.

Alexander D'Hooghe behaalde in 1996 de titel architect en burgerlijk ingenieur aan de KU Leuven. Nadien studeerde hij verder aan de Harvard Graduate Design School waar hij in 2001 de master-titel in Architecture in Urban Design verkreeg. In 2007 werd dit aangevuld met een doctoraat aan de TU Delft in Nederland. Heden (maart 2017) doceert hij architectuur en urbanisatie aan het Massachusetts Institute of Technology in de Verenigde Staten. D'Hooghe is tevens mede-oprichter van de Organization of Permanent Modernit, een architecten- en stedenbouwkundig bureau met kantoren in Boston en Brussel.[1]

In 2008 was hij betrokken bij een grootschalige project om 400 km2 grond te winnen voor bewoning langs de kust van Zuid-Korea. Hij is ook betrokken bij urbanisatie-projecten in de Verenigde Staten, in Shenzhen in het zuiden van China, in IJsland en Nederland.

Intendant[bewerken]

In december 2015 werd Alexander D'Hooge door de Vlaamse Regering aangesteld tot intendant voor - onder meer - de overkapping van de Antwerpse Ring. Het sluitstuk tot het ontwarren van het mobiliteitsplan - met de Oosterweelverbinding - in en rond Antwerpen, een dossier dat al twee decennia aansleepte omwille van de discussies tussen de overheid en de actiegroepen die telkens met vertragende procedures voor de rechtbank kwamen en het referendum over de Lange Wapperbrug dat in 2009 een negatief advies kreeg.[2]

Op 15 maart 2017 kwam het tot een akkoord bij de betrokken partijen: de Vlaamse Regering, de stad Antwerpen en de actiegroepen (Ademloos, Ringland en stRaten-generaal). Een akkoord dat in vier stappen het verkeersprobleem moet oplossen, zowel voor het plaatselijk als het doorgaand verkeer.

Bij de verschillende persmomenten werd intendant Alexander D'Hooge door alle betrokkenen geprezen voor zijn werk en inzet tot het verzoenen van de verschillende partijen, dat leidde tot het bekomen resultaat.[3]