Alexander Selkirk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alexander Selkirk
Standbeeld van Alexander Selkirk
Standbeeld van Alexander Selkirk
Algemene informatie
Geboren Lower Largo, 1676
Overleden Cape Coast, 13 december 1721
Nationaliteit Schots
Beroep Zeeman
Bekend van Inspiratiebron Robinson Crusoe
Portaal  Portaalicoon   Schotland

Alexander Selkirk (Lower Largo, 1676 - Cape Coast, 13 december 1721), ook bekend als Alexander Selcraig, was een Schots zeeman die vier jaar op een verder onbewoond eiland doorbracht. Hij wordt gezien als de inspiratiebron voor Daniel Defoe's roman Robinson Crusoe.

Selkirk was de zoon van een schoenmaker en leerbewerker in Largo, in Fife in het oosten van Schotland. Hij was een temperamentvolle jonge man, en toen hij op 17 augustus 1695 op het matje moest komen vanwege ontoelaatbaar gedrag in de kerk, kwam hij niet opdagen: "did not compear, having gone away to the seas".

Hij voer mee in boekaniersexpedities over de Zuidelijke Zeeën, en monsterde in 1703 aan bij de galei Cinque Ports als zeilmeester. In oktober het jaar erop werd hij, na onenigheid met de kapitein over de zeewaardigheid van het schip, op zijn verzoek aan wal gezet op een eiland van de Juan Fernández-archipel voor de Chileense kust.

Na daar vier jaar en vier maanden in zijn eentje te hebben verbleven werd hij op 2 februari 1709 opgepikt door kapitein Woodes Rogers die met zijn kaperschip bij het eiland verscheen. Hij nam Selkirk in dienst en benoemde hem tot kapitein van een gekaapt schip. Selkirk kwam in 1712 weer thuis. Rogers publiceerde in 1712 een boek genaamd Cruising Voyage waarin werd verhaald over Selkirks ervaringen.[1]

In 1717 trouwde Selkirk in het geheim en ging daarna weer naar zee. Hij overleed in 1721 terwijl hij luitenant was aan boord van het marineschip Weymouth.

Het eiland Más Afuera in de Juan Fernández-archipel heet sinds 1966 officieel Alejandro Selkirk.