Alice (zangeres)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Alice (zangeres)
Alice @ Prato 20-03-09, 02.JPG
Algemene informatie
Geboren Forlì, 26 september 1954
Land Vlag van Italië Italië
Werk
Beroep zangeres
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Alice (echte naam: Carla Bissi) (Forlì, 26 september 1954) is een Italiaanse zangeres en muzikante.

Ze debuteerde op het Festival van San Remo in 1972 onder haar eigen naam met het lied Il mio cuore se ne va. In 1980 ontmoet ze de Italiaanse violist Giusto Pio, Francesco Messina en Franco Battiato. Uit de samenwerking met deze grote talenten ontstaat het album “Capo Nord”. De single Il vento caldo dell’estate (De warme zomerwind) werd een succes in de Italiaanse hitparade en ook op Festivalbar, het bekende televisieprogramma.

In 1981, keerde ze terug naar het festival en won toen met het nummer Per Elisa, geschreven door Franco Battiato en Giusto Pio, dat in grote delen van Europa succes had. Per Elisa was een parafrase van Ludwig van Beethoven's compositie in A minor WoO 59, algemeen bekend als "Für Elise". Het album Alice betekende het begin van haar succes in Europa, vooral in Duitsland (vanaf dan haar tweede artistieke vaderland), Oostenrijk, Zwitserland, België, Nederland en de Scandinavische landen. Het lied Per Elisa , werd gevolgd door andere hit singles zoals Una notte speciale, Messaggio, Chan-son Egocentrique, Prospettiva Nevski en Nomadi.

Ze nam in 1984 met Franco Battiato deel aan het Eurovisiesongfestival met (I treni di Tozeur). Met het album Park Hotel (1986), een van haar grootste successen, bereikte ze de hitparade in Duitsland, Oostenrijk en andere Europese landen. In 1988 brengt Alice een album met klassieke muziek Mélodie passagère, waarin ze interpretaties geeft van composities van Satie, Faure en Ravel, begeleid dooor de pianist Michele Fedrigotti. In 1989 schrijft Juri Camisasca enkele teksten voor het album Il sole nella pioggia. Het jaar erop volgde een Europese tournée.

In 2000 ging ze wederom naar San Remo met Il giorno dell'indipendenza. In de laatste jaren deed Alice af en toe een reeks optredens met het project Lungo La Strada met Steve Jansen, Marco Pancaldi en Alberto Tafuri. Ze trad zowel op in klassieke auditoria, kerken en in concertzalen.

Alice trad in 2009 op in Venetië, ter gelegenheid van de Venice Music Awards.

Discografie[bewerken]

  • Capo Nord (1980)
  • Alice (1981)
  • Azimut (1982)
  • Falsi allarmi (1983)
  • Gioielli rubati (1985)
  • Park Hotel (1986)
  • Elisir (1987)
  • Mélodie passeggère (1988)
  • Il sole nella pioggia (1989)
  • Mezzogiorno sulle Alpi (1992)
  • Charade (1995)
  • Exit (1998)
  • God is my dj (1999)
  • Personal Juke Box (2000)
  • Viaggio in Italia (2003)
  • Studio Collection (2005)

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
I treni di Tozeur (met Battiato) 975 884 1319 1409 1201 1316 1378 1755 1510 1454 - - - - - - - - - -

Externe link[bewerken]

1956: Franca Raimondi + Tonina Torrielli · 1957: Nunzio Gallo · 1958: Domenico Modugno · 1959: Domenico Modugno · 1960: Renato Rascel · 1961: Betty Curtis · 1962: Claudio Villa · 1963: Emilio Pericoli · 1964: Gigliola Cinquetti · 1965: Bobby Solo · 1966: Domenico Modugno · 1967: Claudio Villa · 1968: Sergio Endrigo · 1969: Iva Zanicchi · 1970: Gianni Morandi · 1971: Massimo Ranieri · 1972: Nicola di Bari · 1973: Massimo Ranieri · 1974: Gigliola Cinquetti · 1975: Wess & Dori Ghezzi · 1976: Al Bano & Romina Power · 1977: Mia Martini · 1978: Ricchi e Poveri · 1979: Matia Bazar · 1980: Alan Sorrenti · 1983: Riccardo Fogli · 1984: Alice & Battiato · 1985: Al Bano & Romina Power · 1987: Umberto Tozzi & Raf · 1988: Luca Barbarossa · 1989: Anna Oxa & Fausto Leali · 1990: Toto Cutugno · 1991: Peppino di Capri · 1992: Mia Martini · 1993: Enrico Ruggeri · 1997: Jalisse · 2011: Raphael Gualazzi · 2012: Nina Zilli · 2013: Marco Mengoni · 2014: Emma Marrone · 2015: Il Volo · 2016: Francesca Michielin · 2017: Francesco Gabbani · 2018: Ermal Meta & Fabrizio Moro · 2019: Mahmood