Anton Pieter du Mée

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Anton Pieter du Mée (Amsterdam, 5 juni 1881 - aldaar, Amsterdam 9 december 1952[1]) was een Nederlandse ondernemer.

Hij werd geboren op 5 juni 1881 te Amsterdam als zoon van Jacobus Frederikus Andries du Mée en Clasina van der Sluys. Du Mée was eerst gehuwd met Marie Benavente en later met Catharina Boeske en was vader van onder andere Rob du Mée.

In 1921 richtte hij aan de Ceintuurbaan in Amsterdam de bioscoop Rialto op, waarvan hij directeur-eigenaar was.[2]

Bij zijn filmkeuze liet hij zich leiden door idealistische motieven, ze dienden cultureel verantwoord en opvoedkundig te zijn. Ook op andere maatschappelijke vlakken was hij actief. Zo was hij voorzitter van de afdeling Amsterdam van de Nederlandsche Bioscoopbond[1], mede-oprichter en voorzitter van de afdeling Amsterdam en lid van het hoofdbestuur van de Nederlandsche Reisvereeniging, drager van het "Eereteken 1e klasse" voor zijn werk voor in nood verkerende dieren, mede-oprichter van het Bio Vakantieoord en verzorgde hij lezingen en filmvoorstellingen in de strafgevangenis.

Wegens zijn werk aan promotie van de Franse film in Nederland werd hij benoemd tot Officier de l’Instruction Publique.[3][4]

Menno ter Braak zag in du Mée een ideaal doelwit voor zijn polemiek: "ons aller vriend Tony du Mee (Amsterdam), ridder in de orde van de heilige Krokodil en Grootmeester van de Broederschap der Hypocrieten, eerelid van het Verbond der Tong-Kameleonnen." Ook het fictieve karakter Dr du May heeft ter Braak losjes gebaseerd op du Mée.

Aan zijn overlijden werd aandacht besteed in een radio bulletin.[5]

Dierenambulance[bewerken | brontekst bewerken]

Anna Maria du Mée was een nicht van Anton Pieter du Mée. Beiden hielden zich bezig met dierenbescherming en hebben bijgedragen aan de totstandkoming van de eerste dierenambulance. Mogelijk heeft zij de bioscoop Rialto mede gefinancierd.