Antonius van den Broek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Antonius van den Broek (Zoetermeer, 4 mei 1870 - Bilthoven, 25 oktober 1926) was een Nederlands advocaat en natuurkundige.[1]

Werk[bewerken]

Hij was de eerste die besefte dat het nummer van een element in het periodiek systeem gelijk staat aan het totaal aantal positieve elektrische ladingen in de atoomkern van dat element. Deze lading is een geheel veelvoud van de lading van een waterstofkern. Dit idee publiceerde hij in het tijdschrift Nature op 20 juli 1911[2]. Hij gaf in dat artikel een natuurkundige betekenis aan het atoomnummer Z. Het atoomnummer werd daardoor bruikbaar als grootheid in de experimenten van Henry Moseley en de theorie van Niels Bohr.

Tevens was hij de eerste die aannam dat er zich elektronen met een schilstructuur in de atoomkern bevonden (Nature 92 (1913) 476, 12 december 1913). Hiermee oogstte hij minder succes.

Bevestiging[bewerken]

In 1914 publiceerde Moseley het verband tussen de frequentie van een spectraallijn in het röntgenspectrum en de grootheid Z-1 voor een groot aantal elementen, waarmee van den Broeks vermoeden experimenteel bevestigd werd.

Referenties[bewerken]

  1. H.A.M. Snelders, 'Broek, Antonius Johannes van den (1870-1926)', in Biografisch Woordenboek van Nederland. URL:http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn1/broek [13-03-2008
  2. A. van den Broek (1911). The Number of Possible Elements and Mendeléff's “Cubic” Periodic System. Nature 87 (2177) . DOI:10.1038/087078b0.

Externe link[bewerken]