Argentijnse amarant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Argentijnse amarant
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Tracheophyta (Vaatplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Orde:Caryophyllales
Familie:Amaranthaceae (Amarantenfamilie)
Geslacht:Amaranthus (Amarant)
Soort
Amaranthus standleyanus
Covas (1941)
Argentijnse amarant op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Argentijnse amarant (Amaranthus standleyanus) is een eenjarige plant uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1941 gepubliceerd door Guillermo Covas, die zich baseerde op een eerder door Lorenzo Raimundo Parodi opgestelde beschrijving.[1]

Kenmerken[bewerken]

De bloeiwijze is tot aan de top bebladerd; deelbloeiwijzen staan in de bladoksels. Het bloemdek bestaat uit spatelvormige, 4–5 bladige, ongelijke bloemdekbladen. De vruchten springen onregelmatig overdwars open, zijn in het onderste deel rimpelig en verder glad. De bladeren hebben hun grootste breedte onder het midden. De bladeren en de zaden kunnen gekookt als spinazie of brij gegeten worden.

Standplaats en verspreiding[bewerken]

De plant staat op zonnige, vochtige, goed gedraineerde bodems bestaande uit zand, leem, grindige leem en klei. De eenjarige plant is droogtetolerant en mijdt schaduw. Hij groeit in bermen en op stortterreinen, haventerreinen, overslagplaatsen en andere ruderale plekken.

De soort stamt oorspronkelijk uit Argentinië en omringende landen en treedt efemeer op in Europa (in Spanje is ze ingeburgerd) en wordt aangevoerd als verontreiniging in wol, graan en vogelzaad.

In Nederland is de plant zeer zeldzaam.