Ondersoort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een ondersoort (wetenschappelijke term: subspecies) is een taxonomische rang in de taxonomie. Een ondersoort staat in de taxonomie lager in rang dan een soort. Een soort kan uit verschillende ondersoorten bestaan die meestal niet in hetzelfde gebied voorkomen. Een geïsoleerde populatie van een soort, bijvoorbeeld op een eiland, of in een moeilijk bereikbaar bergdal, kan op termijn evolueren naar een nieuwe ondersoort of zelfs een geheel nieuwe soort. Van een ondersoort is sprake als de populatie waarneembare genetische verschillen heeft met de 'moedersoort'.

Een ondersoort van een diersoort die dezelfde naam draagt als de soort, wordt de nominaat of nominaatondersoort genoemd. De nominaat is herkenbaar aan de herhaling van de soortnaam. Zo is Motacilla alba alba de nominaatondersoort van de witte kwikstaart (Motacilla alba).

De aanduiding nothosubspecies, afgekort nsubsp. of nothossp., is een term uit de botanie. Het wordt gebruikt voor een ondersoort die een bastaard is (nothus (Latijn) = bastaard); een nothospecies is een bastaard op soortniveau. Sommige van deze bastaarden komen veel voor en dan is een aparte naam handiger dan de naam van beide ouders te gebruiken, wat in andere gevallen wordt gedaan.

Zowel de botanische nomenclatuur als de zoölogische nomenclatuur kent de rang ondersoort, en kent een naam in drie delen toe. Bij planten wordt een driedelige naam een infraspecifieke naam (voorheen: ternaire naam) genoemd en bij dieren een trinomen.

Zie ook[bewerken]