Autonome rechtsorde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een autonome rechtsorde is een gebied waar alle onderdanen moeten gehoorzamen aan één rechtsorde. De Europese Unie is daar een voorbeeld van. Het belangrijkste kenmerk is dat (in dit geval) lidstaten van de Europese Unie tegen hun wil kunnen worden gebonden. De Europese Unie heeft gekozen voor deze structuur om te voorkomen dat buitenlands- en justitiebeleid zouden worden besmet met de supranationale trekken van een communautaire rechtsorde.

In twee belangrijke arresten van het Europees Hof van Justitie is de communautaire rechtsorde van de Europese Gemeenschap bestempeld als autonome rechtsorde:[1][2]

Nederland heeft een autonome rechtsorde maar deze wordt steeds vaker gederogeerd door de Europese autonome rechtsorde. Dat wil zeggen dat Europese rechtsregels belangrijker zijn dan Nederlandse rechtsregels, ofwel lex superior derogat legi inferiori (vrij vertaald: het hogere recht gaat voor het lagere recht).