Axel Miller

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Axel Miller (Ukkel, 20 februari 1965) is een Belgisch advocaat en bestuurder. Hij werd bekend als topman bij Dexia tijdens de kredietcrisis van 2008.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Axel Miller studeerde rechten aan de Université libre de Bruxelles en startte een carrière als zakenadvocaat, eerst bij Stibbe Simont Monahan Duhot en vervolgens bij Clifford Chance.

In mei 2001 ging hij aan de slag bij de bank-verzekeraar Dexia. Hij werd lid van het directiecomité van Dexia en in januari 2003 CEO van Dexia Bank België in opvolging van Luc Onclin.[1] In januari 2006 werd hij CEO van Dexia in opvolging van Pierre Richard. Stefaan Decraene volgde hem op als CEO van Dexia Bank België.[2] Eind 2008 was hij gedwongen ontslag te nemen nadat de bank in de problemen was gekomen door haar blootstelling aan rommelhypotheken. De bank werd door de Belgische staat overgenomen om een faillissement te vermijden.[3] Pierre Mariani volgde hem op als CEO van Dexia.[4]

In juni 2009 werd Miller vennoot van het beurshuis Petercam.[5] In april 2012 stapte hij op als topman van Petercam. Hij werd er opgevolgd door Xavier Van Campenhout.[6] In augustus 2013 werd hij CEO van autodienstengroep D'Ieteren. Miller zetelde reeds sinds mei 2010 als onafhankelijk bestuurder bij het bedrijf.[7] Onder Miller verkocht D'Ieteren zijn belang van 40% in Belron en nam het de Italiaanse schriftjesmaker Moleskine over. In april 2019 verliet hij D'Ieteren.[8] Bij zijn ontslag kreeg hij een vertrekpremie van 1,8 miljoen euro.[9]

In januari 2020 werd hij aangesteld als hoofd van het Centre Jean Gol, de studiedienst van de Franstalige liberale partij MR.[10] Hij werd ook kabinetschef van partijvoorzitter Georges-Louis Bouchez.[11]

Miller is tevens lid van de raden van bestuur van mineraalwaterproducent Spadel[12], brouwerij Duvel Moortgat[13] en kalkproducent Carmeuse, waar hij sinds 2008 ook voorzitter van de raad van bestuur is.

In 2006 werd hij uitgeroepen tot Franstalig Manager van het Jaar.[14]