Bandjarees

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bandjarees (Bahasa Banjar (بهاس بنجر))
Gesproken in zuiden en oosten van Borneo
Sprekers 3,5 miljoen[1]
Taalfamilie
Dialecten
Opperbandjarees (Banjar Hulu), Nederbandjarees (Banjar Kuala)
Alfabet Arabisch
Taalcodes
ISO 639-1 -
ISO 639-2 -
ISO 639-3 bjn
 Bandjarees

 Bandjarees

Portaal  Portaalicoon   Taal

Bandjarees of Banjar is de moedertaal van de Bandjarezen of Banjar op Borneo in Indonesië. Zij waren rond 1600 al bekend als bewoners van het sultanaat Bandjermasin en zeer actief in de handel. Het Bandjarees is nog steeds een veel gebruikte voertaal, niet alleen in Zuid-Kalimantan, waar het huidige Banjarmasin ligt, maar ook in het aangrenzende Oost- en Centraal-Kalimantan.[1][2][3]

Het Bandjarees behoort net als het Maleis en het Indonesisch tot de Malayaanse talen uit de Autronesische taalfamilie. Het wordt traditioneel geschreven met een voor Maleise talen aangepast Arabisch alfabet, het zogenaamde Jawischrift.

Voorbeeld: tellen van een tot tien[bewerken]

Onderstaande tabel geeft een kleine indruk van het Bandjarees, vergeleken met het Indonesisch en het Nederlands.[4]

Bandjarees Indonesisch Nederlands
asa satu een
dua dua twee
talu tiga drie
ampat empat vier
lima lima vijf
anam enam zes
pitu tujuh zeven
walu delapan acht
sanga sembilan negen
sapuluh sepuluh tien
Wikipedia-logo-v2.svg Zie de Bandjareese uitgave van Wikipedia.