Beltmolen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beltmolen De Duif te Nunspeet (foto: Hans de Kroon)

De beltmolen, ook wel bergmolen genoemd, is een windmolen die staat op een natuurlijke of kunstmatig opgeworpen heuvel, de molenbelt genaamd, die de functie van de stelling bij een stellingmolen overneemt.

Invaart (rechtsonder)

In de heuvel is aan twee zijden een doorgang (invaart genoemd) gemetseld, waardoor paard en wagen in zijn geheel voor laden en lossen in de molen binnen konden rijden en er aan de andere kant weer uit konden. In een aantal gevallen is maar aan één zijde een doorgang in de belt aanwezig. In dat geval rijden paard en wagen achteruit de molen in.

Beltmolens zijn meestal korenmolens en komen voor als houten achtkante molen, zoals op de foto in Nunspeet, maar ook als ronde stenen molen, zoals de Sint-Antonius Abt in Borkel, Holten's Molen te Deurne en de Leonardusmolen in Maasbracht. De molen met de hoogste molenbelt van Nederland is de Korenbloem te Ulvenhout. De oudste Nederlandse beltmolen is de Grafelijke Korenmolen te Zeddam, die al van vόόr 1441 dateert en tot het type torenmolen behoort.