Bernd Rosemeyer
Bernd Rosemeyer (14 oktober 1909 te Lingen (Ems) - 28 januari 1938) was als tijdgenoot van Rudolf Caracciola en Tazio Nuvolari een van de grootste autocoureurs uit de jaren 30. Hij reed voornamelijk in een door Adolf Hitler gesponsorde Auto Union.
Rosemeyer was een neef van Joseph Rosemeyer, de wielrenner en latere fietsen- en lampenfabrikant.
Rosemeyer was,vermoedelijk al vanaf 1932 of 1933, lid van de SS en werd er op grond van zijn prestaties als autocoureur tot Hauptsturmführer bevorderd. Rosemeyer werd door Hitler zeer bewonderd en gold in het Derde Rijk, zoals meer autocoureurs, als een grote volksheld. In 1936 trouwde hij met Elly Beinhorn, een beroemd vrouwelijk vliegenier.
Hij kwam begin 1938 om het leven bij een legale poging om met een raceauto het snelheidsrecord op de openbare weg, dat op circa 420 km/h stond, te breken; zijn auto raakte op de huidige Autobahn A 5 ter hoogte van Mörfelden-Walldorf van de weg, waarschijnlijk door een plotselinge rukwind. Rosemeyer was op slag dood. Zijn begrafenis werd door de nazi's gebruikt voor een pompeuze manifestatie van heldenverering; Hitler persoonlijk hield daarbij de grafrede. Bij de plaats van het ongeval is nog steeds een klein monument aanwezig, dat vanaf een parkeerplaats langs de A 7 te voet bereikbaar is.
Overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1935: GP van Tsjechië
- 1936: GP van de Eifel, GP van Duitsland, Coppa Acerbo, GP van Zwitserland, Heuvelklim GP van Duitsland, GP van Italië, Feldbergrennen (Heuvelklim) en Europees Kampioen
- 1937: Vanderbilt Cup, Coppa Acerbo, Donington GP
