Blies (rivier)
| Blies | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Verloop van de rivier de Blies | ||||
| Lengte | 99,5 km | |||
| Hoogte (bron) | 430 m | |||
| Stroomgebied | 1889 km² | |||
| Bron | Saarland | |||
| Monding | de Saar bij Sarreguemines | |||
| Stroomt door | Duitsland, Frankrijk | |||
| ||||
De Blies is een onbevaarbare rivier die van Duitsland naar Frankrijk stroomt.
Zij ontspringt in het noordoosten van Saarland. De bron bevindt zich bij het dorpje Gronig, gemeente Nohfelden; de geografische coördinaten van de bron luiden: ♁49° 31′ 47″ N, 7° 2′ 46″ O. De bron van de Nahe is ook in deze omgeving gelegen. Het gebied rondom de bron is een natuurreservaat met als kenmerkende plant de kranssalomonszegel (Polygonatum verticillatum).
De Blies stroomt vanaf haar bron eerst zuidwaarts. Vervolgens draait zij, mede door de opname van de zijriviertjes Schwarzbach en Hornbach, westwaarts en vormt een eindlang de Duits-Franse grens.
In het Franse Sarreguemines mondt zij ten slotte uit in de Saar, waarvan zij overduidelijk de rijkste toevoerrivier is. De geografische coördinaten van de monding luiden: 49° 6′ 52″ N, 7° 4′ 0″ O | OSM | ♁49° 6′ 52″ N, 7° 4′ 0″ O. De monding ligt op 194 meter boven de zeespiegel.
Belangrijke plaatsen aan de rivier zijn St. Wendel, Blieskastel, Homburg (Saarland), Neunkirchen (Saarland) en op Frans grondgebied Sarreguemines (Duitse naam: Saargemünd).
De Blies is berucht vanwege de sterke fluctuaties in de hoeveelheid water, die er doorheen stroomt, bijvoorbeeld 2,9 m³/s ( op 24 juli 1959) en 373 m³/s (op 21 december 1993). Op die laatste datum was er in het Bliesdal een overstroming, die de stad Blieskastel onder water zette.
Er is al eeuwenlang sprake van belangentegenstellingen tussen mensen, die nabij deze rivier wonen. Voor de regulering van het waterpeil, en in het verleden ook nabij watermolens op de rivier, zijn er talrijke stuwen in de Blies gebouwd. Maar tot en met de 19e eeuw was er op de Schwarzbach en de Blies ook aanzienlijke houtvlotterij: veel naaldbomen werden jaarlijks geveld en verkocht aan houthandels en scheepswerven in o.a. Holland. De gevelde bomen gingen als houtvlotten via Saarbrücken de Saar en de Rijn af richting Keulen en Nederland. Als de houtvlotten de rivier afgingen, moesten de watermolens tijdelijk stilgelegd worden, omdat de stuwen de rivier anders blokkeerden. Daarvoor betaalden de gezamenlijke houtvlotters aan de molenaars een zogenaamd sluitgeld.
Een andere belangentegenstelling is die tussen de landbouw en de ruimte voor de rivier. Al de gehele 20e eeuw wordt er in delen van het Bliesdal, waar de grond van de oeverlanden zeer vruchtbaar is, intensieve landbouw bedreven. Om overstromingen van het oeverland te voorkomen, zijn dijken, kanalisatie-beddingen en andere waterwerken gebouwd. De lengte van de rivier is in de 20e eeuw van 120 tot 100 km verkort. Inmiddels is men gaan inzien, dat deze rivierverkorting meer schade dan nut heeft opgeleverd: hogere stroomsnelheid en heviger overstromingen waren het gevolg.
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]
Kaart van het westelijke Pfälzerwald. De Blies en haar twee belangrijkste zijbeken zijn als licht- en donkerblauwe lijnen aangegeven.
Oevergebied Bliesaue bij Beeden, een stadsdeel van Homburg
De Blies bij Bliesbruck
Oeverlandschap tussen de plaatsjes Breitfurt en Blickweiler
Watermolen op de Blies bij Sarreguemines (Saargemünd)
Recreatie
[bewerken | brontekst bewerken]De Blies en haar valleien vormen geen toeristische hotspot. In 1857 en 1873 aangelegde spoorlijntjes door het Bliesdal hebben plaats gemaakt voor toeristische fiets- en wandelpaden. Verder is op delen van de rivier, die niet onder strikte natuurbescherming staan, de kanosport mogelijk.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Blies op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
