Bokking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bokking
Haringrokerij Admiraal te Noordwijk aan Zee, ca. 1895. Foto J. Braakman

Bokking is een op een bepaalde manier gerookte haring.

Definitie[bewerken]

Onder de naam "bokking" wordt gerookte en gezouten haring aangeboden. In het Engels wordt bokking ook wel bloater genoemd, maar bloater is ook de naam voor Coregonus hoyi en houtingen die vaak gerookt worden verkocht. De term bokking wordt enkel gebruikt voor de variëteit gemaakt van haring. In het Engels is "bloater" een "kipper" welke niet is schoongemaakt en nog alle ingewanden (inclusief hom of kuit) bevat.

Soorten[bewerken]

Bij gebrek aan conserveringsmogelijkheden waren tot het eind van de negentiende eeuw bokkingen in drie soorten verkrijgbaar: laffe bokking, taaie bokking en harde bokking. Laffe bokking was slechts kort gerookt en enkele dagen houdbaar; taaie bokking enkele weken en harde bokking enkele maanden. Vooral de harde bokking werd in miljoenen stuks geëxporteerd, vooral naar Duitsland.

Modern onderscheid is dat tussen stoombokking (warmgerookt) en spekbokking (koudgerookt). Ook is er bakbokking of panharing, een gebakken haring.

Verwante bewerkingen van haring zijn de kipper, opengeklapt en warm gerookt, en de brado, koud gerookt en ook opengeklapt.

Afname populariteit[bewerken]

Bokking is eeuwenlang volksvoedsel nummer één geweest, goedkoop verkrijgbaar en lang houdbaar. Door de verlaging van de vleesprijzen aan het einde van de negentiende eeuw verdween deze positie. Spekbokking en bakbokking zijn vaak nog wel verkrijgbaar bij Nederlandse viswinkels, maar leiden op het menu een marginaal bestaan. Culinair zijn er veel mogelijkheden met bokking.[bron?]

Trivia[bewerken]

  • De band Bukkes dankt zijn naam aan het Spakenburgse woord voor de bokking. Bukkes zingt in het Spakenburgs dialect.
  • Het Bossche cabaretduo Spekbokking heeft zijn naam ontleend aan het gelijknamige gerecht.
  • Bløf zingt in het nummer Zoutelande over bokking