Brainspotting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Brainspotting is een therapeutische methode, die gebruik maakt van het gezichtsveld om bronnen van emotionele en lichamelijke pijn, trauma, dissociatie en andere complexe symptomen te verwerken en uiteindelijk los te laten. Brainspotting werd vanaf 2003 ontwikkeld door David Grand uitgaande van zijn ervaringen bij het uitvoeren van EMDR (Eye movement desensitization and reprocessing). Zijn motto is: “Waar je naar kijkt, heeft invloed op hoe je je voelt”.[1]

Een brainspot komt overeen met een oogpositie die verbonden zou zijn met de emotionele activatie van een traumatisch of gevoelsmatig beladen probleem. Grand postuleert, dat er een neurologische verbinding is tussen de kijkrichting en het mentale/lichamelijke probleem. De kijkrichting is in eerste instantie hoe de ogen kijken bij een vaste positie van het hoofd, daarna maakt het niet veel meer uit. De therapeut maakt gebruik van de brainspot. Voor de client is het niet nodig om veel over de problemen te praten of om de ervaringen te analyseren.

Bij een gegeneraliseerde angststoornis bleek dat EMDR en Brainspotting veel effectiever waren om het probleem te verminderen dan cognitieve gedragstherapie.[2]
Artikelen van F.M. Corrigan e.a. geven hypotheses over het werkingsmechanisme in de hersenen.[3][4]


Brainspotting en verslaving

Dr. Roby Abeles (van Abeles Consulting) heeft 33 jaar ervaring als verslavingsdeskundige en is een gecertificeerd, internationaal Brainspotting® trainer. Zij ontwikkelde een Brainspotting-methode die werkt om een terugval in verslaving te voorkomen, genaamd ‘the crocodile setup’©.

Deze methode is gebaseerd op het feit dat, wanneer we leren en nieuwe informatie verwerken, het brein zich aan kan passen en kan veranderen: onze hersenen zijn neuroplastisch. We kunnen nieuwe paden van communicatie aanleggen in het brein, en oude verbindingen verbreken.

Wetenschappelijk onderzoek (Connolly, Bell, Foxe & Garavan, 2013) wijst uit dat het brein van een verslaafde, naarmate het gebruik toeneemt, minder neurologische verbindingen heeft tussen de cortex cingulair anterior (het deel van je hersenen dat actief is wanneer je hunkering en verlangen ervaart) en de laterale prefrontale cortex (het deel van de hersenen dat gevolgen en consequenties begrijpt). Deze twee delen van de hersenen communiceren normaliter met elkaar over ‘verlangen en gevolg’, of in het geval van verslaving, ‘hunkering en consequenties’. Maar in het brein van iemand die al lang kampt met verslaving wordt er minder gebruik gemaakt van de communicatiepaden of is de activiteit in dat deel van de hersenen bijna geheel weggevallen. Dit betekent dat iemand toch weer gaat gebruiken op het moment dat de hunkering toeslaat, ook al heeft dit, zoals altijd, negatieve gevolgen. Op dat moment overheerst de hunkering en is de link met gebruik-en-consequenties te zwak om de persoon ervan te weerhouden.

De BSP-verslavingsmethode van Dr. Roby Abeles gebruikt de metafoor van een krokodil voor verslaving om deze in een context buiten de persoon te zetten en ruimte te scheppen tussen verslaving-en-mens en tevens schaamte te verminderen. Vervolgens worden twee verschillende Brainspot-posities gebruikt om in contact te komen met de 2 hersendelen en die te verbinden met een toekomst vrij van verslaving.

Therapeuten en medewerkers in de verslavingszorg kunnen getraind worden in de 'krokodil setup'. De training is tot nu toe aangeboden in Oostenrijk, Australië, USA, Spanje, Slovenië en England. In de toekomst zal de Brainspotting & Addiction training ook in Nederland, Canada en Taiwan gegeven worden.

Geschreven met toestemming van de ontwikkelaar, Dr. Roby Abeles. De 'crocodile setup' is beschermd door een USA geregistreerd Copyright © PA 2 -133 -131.

Externe links[bewerken]