Britse Gebarentaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Britse Gebarentaal
Gebruikt in Verenigd Koninkrijk
Gebruikers 77.000[1]
Taalfamilie
Dialecten
Schotse gebarentaal
Alfabet Brits handalfabet
Officiële status
Officieel in
erkend in Verenigd Koninkrijk
Taalcodes
ISO 639-3 bfi
Portaal  Portaalicoon   Taal

De Britse Gebarentaal (in het Engels: British Sign Language, BSL) is de gebarentaal waarmee de leden van de dovengemeenschap in het Verenigd Koninkrijk (Groot-Brittannië) met elkaar communiceren. Er zijn verslagen van gebruik van gebarentaal binnen dovengemeenschappen in Verenigd Koninkrijk die tot 1570 teruggaan.

Geografische spreiding[bewerken]

Landen waarin BANZSL gebruikt wordt

De taal wordt hoofdzakelijk gebruikt in Engeland en Wales, met een enigszins afwijkende variant in Schotland. In Noord-Ierland worden BSL, de Ierse Gebarentaal en een lokale variant van beiden gebruikt. De Australische (Auslan) en de Nieuw-Zeelandse Gebarentaal zijn verwant aan de Britse Gebarentaal, zodat de gebruikers van deze talen elkaar kunnen begrijpen, tezamen worden ze wel als BANZSL (Brits, Australian and New Zealand Sign Language)[2] aangeduid.

Tweehandige handalfabet[bewerken]

Het tweehandige handalfabet

Gebarentalen binnen de BANZSL-groep gebruiken een afwijkende handalfabet, waarin beide handen gebruikt worden en in de hand gespeld wordt (Two-handed manual alphabet). Deze wijze van spellen wordt in communicatie met en tussen doofblinden gebruikt, ook in niet-Britse landen.[3]