Casino-Kursaal Oostende

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Casino-Kursaal vanaf de zeedijk
Casino-Kursaal vanaf de Leopold-II-laan

Het Casino-Kursaal of het Kursaal Oostende is een kursaal in de Belgische badstad Oostende. Het werd gebouwd in 1950 en is opgetrokken in witte portlandsteen, naar de plannen van de architect Leon Stynen. Het bevindt zich op de Zeedijk aan het uiteinde van de Leopold-II-laan. Het kursaal beslaat een oppervlakte van 1 hectare en is daarmee het grootste casino van Europa. In de zuilengalerij staan de bronzen Vier Elementen van Oscar Jespers.

Geschiedenis van het gebouw[bewerken]

Eerste Kursaal[bewerken]

Het eerste kursaal, litho uit 1858 door H. Borremans

Het oorspronkelijke gebouw op het Wapenplein was een initiatief van kolenhandelaar Louis Vanden Abeele, die een concessie verkreeg voor een casino. Het werd ontworpen door Hendrik Beyaert als een tijdelijke en gemakkelijk afbreekbare constructie, omdat Oostende toen nog een vestingstad was en de zeedijk tot het militair domein behoorde. Het gebouw was hoofdzakelijk in hout opgetrokken. Centraal stond de concert- en balzaal versierd met mozaïeken. Aan weerszijden van een vooruitspringend overdekt terras stonden zeshoekige kiosken voor openluchtconcerten overdag. Zowel het interieur als het exterieur getuigden van Moorse invloeden.

Vanwege ruimtegebrek werd het Kursaal verbouwd in 1858 en 1865. In dat laatste jaar kwam er onder andere een nieuwe feest- en concertzaal met een glazen dak (ruim 800m2 groot).

In 1877 werd het gebouw afgebroken en opnieuw opgebouwd in het Franse Rozendaal, waar het nog 50 jaar dienst deed.

Tweede Kursaal[bewerken]

Het tweede Kursaal, vóór de aanpassingswerken (ca. 1895)

Met burgemeester van Iseghem als initiator werd een nieuw Kursaal gebouwd aan zee. Het nieuwe Kursaal werd ontworpen door Felix Laureys en Joseph Naert. Als locatie werd het westelijk uiteinde van de dijk gekozen. Deze nieuwe locatie werd vooral ingegeven door politieke beslissingen omdat hierdoor de naastgelegen gronden, die in het bezit waren van de overheid, sterk in waarde stegen.

Verbouwing[bewerken]

Om het Kursaal Oostende nog meer te laten aanspreken, werden aan het einde van 19e eeuw gedurende acht winters ingrijpende verbouwingen uitgevoerd. Hiervoor werd architect Alban Chambon ingeschakeld. Tussen 1898 en 1906 werd elk seizoen een deel van het gebouw gesloopt en heropgebouwd.[1]

Chambon stond een sprookjesachtig interieur voor ogen, waarbij hij veel gebruik maakte van marmer, eikenhout, graniet en mozaïek. Aan de voorzijde werd een overdekte gaanderij toegevoegd en aan de achterzijde een nieuw entreegebouw.[2]

Het resultaat was somptueus. De trappenhal met Hindoe-versieringen en de Byzantijnse koepel waren blikvangers. Daarnaast waren er niet alleen speelzalen, maar ook een balzaal, een grote rotonde voor concerten, een lees- en correspondentiezaal en een expositiezaal.[3]

Afbraak[bewerken]

In 1940 werd het Kursaal vernietigd door de Duitse bezetters. Pas in 1943 zouden ze een begin maken met het bouwen van een bunkercomplex, onderdeel van hun Atlantikwall.

Derde Kursaal[bewerken]

Na de oorlog werd begonnen aan de wederopbouw van het Kursaal. De Antwerpenaar Léon Stynen was de architect. Zijn modernistische ontwerp werd gekozen vanwege de grote gebogen glazen gevels aan de zeezijde. Dit ontwerp was een rechthoekig volume met een halfronde uitbouw die de bocht van de zeedijk volgt. Dit Kursaal was groter dan zijn voorganger.

Voor die tijd werden enkele vooruitstrevende bouwtechnieken gebruikt. Het gebouw bestond grotendeels uit een skelet van gewapend beton en de meeste binnen- en buitenmuren hadden geen dragende functie. Voor de raamkozijnen werd aluminium gebruikt waarbij vooral de grootte van deze kijkvenster opviel.

Het oorspronkelijke ontwerp uit 1945 werd gedurende de bouw meerdere malen aangepast tot ergernis van Stynen.

Al bij het ontwerp had Stynen rekening gehouden met de kunst die het Kursaal moest versieren. Hieronder zaten wandschilderingen en beelden van onder andere Paul Delvaux.

Ca. 1966 werd de grote zaal grondig verbouwd (zitjes in "gradins", bouw van een toneeltoren) om de zaal ook geschikt te maken voor opera en toneel (functies die tot dan door de te slopen schouwburg in de Van Iseghemlaan) werden vervuld.

In 1998 werd Kursaal Oostende erkend als beschermd monument.

In 2003-2004 werd het gebouw ingrijpend gerenoveerd. De grote spektakelzaal kreeg een heel andere aanblik. Op het dak kwam een glazen constructie met restaurantfunctie.

Het Casino Oostende -de speelzaal- is gevestigd in het Kursaal, maar staat los van de exploitatie van Kursaal Oostende.

Externe links[bewerken]

Noten
  1. Norbert Hostyn (2001), "Oostende architecturaal: vanaf het begin van de kuurstad tot het Thermenhotel", Vlaanderen (Tielt: Christelijk Vlaams Kunstenaarsverbond), nr. 284, blz. 146
  2. Benoit Vanhees, Het oude Kursaal van Oostende. Deel 2: Buitenopnames (retroscoop.com, geraadpleegd op 10 april 2014)
  3. Benoit Vanhees, Glorie en verval van het oude Kursaal van Oostende. Deel 1: Het interieur (retroscoop.com, geraadpleegd op 10 april 2014)