Chemische affiniteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Affiniteit in een (bio)chemische context betekent de sterkte waarmee twee macromoleculen of kleinere moleculen en een macromoleculen, aan elkaar koppelen. Dit gebeurt enkel door middel van niet-covalente interacties, zoals waterstofbruggen, hydrofobe krachten en interacties tussen ionen.

Voorbeelden zijn interacties tussen een enzym en zijn substraat, of tussen een receptor en zijn ligand.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek