Claude-Louis Berthollet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berthollet

Claude-Louis graaf van Berthollet (Talloires, 9 december 1748Arcueil, 6 november 1822) was een Franse doctor in de geneeskunde maar legde zich vooral toe op de studie van de scheikunde.

Nadat hij een korte tijd hoogleraar geweest was aan de École normale te Parijs, werd hij een der medestichters van de beroemde École polytechnique, waar hij professor werd in de chemie. Hij gaf twee theoretische werken uit, Essay de statistique chimique (1803) en Recherche sur les lois de l'affinité (1801), die de grondslag vormden van de wet der massawerking, pas 60 jaar nadien door Guldberg en Waage opgesteld.

Hij ontkende de juistheid van de wet van de gehele proporties die was voorgesteld door Proust. Berzelius toonde echter aan dat Proust gelijk had en Berthollet moest zijn verzet opgeven. Veel later echter bleek dat in het geval van vaste stoffen er wel degelijk verbindingen bestaat waarvan de stochiometrie aanzienlijk kan variëren. Deze stoffen zijn niet moleculair van aard en worden naar Berthollet wel bertholliden genoemd.