Commodificatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Commodificatie (tot-waar-making, van het Engels commodity, verhandelbaar goed) is het tot handelswaar maken van een vrij goed of een goed dat eerder voor eigen consumptie werd geproduceerd. Te denken valt aan de menselijke arbeid, die vooral sinds de industriële revolutie verhandelbaar is geworden op de arbeidsmarkt; of aan de manier waarop kennis en informatie (inclusief persoonsgegevens) verhandelbaar worden gemaakt. Door commodificatie verkrijgen menselijke handelingen een economische (geld-)waarde. Een dergelijk proces heeft sociale gevolgen voor zover het intermenselijke relaties verzakelijkt.

Een toenemende commodificatie zou sociale ongelijkheid in de hand werken. Waar Marx nog dacht dat hieraan een einde zou komen met de klassenstrijd en de resulterende klasseloze samenleving, voorzag Simmel dat het een blijvend onderdeel zou zijn van de moderne samenleving met vervreemding, of wat hij noemde de overheersing van de 'objectieve cultuur', tot gevolg.

Het begrip speelt een belangrijke rol in zowel de conflictsociologie als bij de Frankfurter Schule. Bij de laatste ligt de nadruk vooral op het effect op cultuur en ideologie, uitgewerkt door onder meer Jürgen Habermas.

Zie ook[bewerken]