Contiguïteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Contiguïteit betekent een onafgebroken verbinding tussen twee of meer zaken, bijvoorbeeld in de vorm van fysiek contact.

Het verschil tussen contiguïteit en samenhang in het algemeen is dat een contigue relatie in principe op een continuüm van tijd en/of ruimte berust, iets wat bij andere vormen van samenhang niet het geval hoeft te zijn.

Specifieke betekenissen[bewerken]

Contiguïteitsrelaties binnen materialen spelen een belangrijke rol in de natuurkunde, bijvoorbeeld bij het bepalen van microstructuren.[bron?]

In de psychologie ligt contiguïteit aan de basis van priming. Hierbij worden verschillende delen van het geheugen dankzij hun onderlinge interactie gelijktijdig geactiveerd bij het waarnemen van iets dat een nauwe band met iets anders heeft, zoals een mes en een vork, een deur en een kamer, een wiel en een auto of fiets enz.

In de taalkunde vormen contiguïteitsrelaties de basis voor enkele belangrijke stijlfiguren, in het bijzonder de metonymie en de hieraan nauw verwante synecdoche. Contiguïteit speelt daarentegen over het algemeen geen rol bij het maken van metaforen, omdat bij deze stijlfiguur de vergelijking op basis van andere criteria dan die welke op contiguïteit berusten wordt gemaakt.

Voorbeelden[bewerken]

Enkele voorbeelden van op contiguïteit berustende relaties zijn:

  • de grens tussen twee aangrenzende landen
  • de grens tussen twee aangrenzende vertrekken
  • verschillende genen die met elkaar zijn verbonden
  • de onderling verbonden en met elkaar communicerende delen van een computer of computergeheugen.
Icoontje WikiWoordenboek Zoek contiguïteit op in het WikiWoordenboek.