Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES) , oftewel "overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde soorten wilde dieren en planten", is een internationale overeenkomst over de handel in dieren en planten.

De overeenkomst, die uit 1974 stamt, is ondertussen door bijna 180 landen ondertekend. De belangrijkste elementen van het verdrag zijn:

  1. Er worden geen soorten meer uit het wild gehaald om te worden uitgevoerd als de soort met uitsterven bedreigd wordt. Een paar voorbeelden: walvissen en dolfijnen, de olifant, neushoorns, veel soorten apen, tijgers, veel soorten papegaaien, schildpadden, hagedissen, Agave parviflora, Aloe rauhii en Vanda coerulea. Deze soorten zijn opgenomen in Bijlage I van CITES.
  2. Veel soorten mogen alleen nog maar worden uitgevoerd als hier een CITES-vergunning voor is verleend. Het gaat dan bijvoorbeeld om roofdieren en krokodillen, alle reuzenslangen, een aantal schelpdieren, veel soorten koraal en de succulenten Didierea madagascariensis en Didierea trollii van Madagaskar. Door wetenschappers wordt steeds bekeken of er nog vergunningen verleend kunnen worden. Deze soorten zijn opgenomen in Bijlage II van CITES.
  3. CITES kent ook een Bijlage III. Daarin zijn soorten opgenomen, waarvan het land, waar zo'n soort voorkomt, het belangrijk vindt dat de uitvoer in de gaten wordt gehouden en hierbij de hulp van andere landen vraagt.

CITES heeft alleen betrekking op de handel in bedreigde soorten, en niet op bescherming ter plaatse. Dit betekent dat CITES geen rechtsgevolgen heeft voor heel veel bedreigde soorten (bijvoorbeeld schorpioenen, de meeste soorten ratelslangen, haaien). CITES kan bijvoorbeeld niet de gebieden beschermen waarin deze soorten leven.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]