Crinoline

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charlotte van België
Crinoline

Een crinoline of hoepelrok is een kledingstuk dat door vrouwen tussen circa 1850-1870 gedragen werd om de vorm van de kleding een steeds wijdere ('vrouwelijker') klokvorm te geven. De functie is gelijkaardig aan die van de paniers, een type hoepelrok uit de 18e eeuw.

Geschiedenis[bewerken]

In de loop van de 19e eeuw werd de mode voor de vrouw steeds smaller en strakker in de taille en wijder aan de onderkant. Om dit te bewerkstelligen werd vanaf 1840 een crin van steeds meer onderrokken verstevigd met paardenhaar gedragen, maar op den duur werd dit zeer zwaar. Daarom kwam de crinoline in zwang.[1] De rok van de japon werd nu gedrapeerd over de crinoline, een kooiconstructie van soepele stalen hoepels die van het middel naar beneden hing. Deze was veel lichter dan de vroegere veelheid aan petticoats en onderrokken, die dezelfde functie had. Ze konden daarom enorme proporties aannemen. Grote hoeveelheden stof, vol met linten, strikken, stroken en bloemen waren nodig om er modieus uit te zien. In een dergelijke rok kon wel 40 meter stof verwerkt zijn.

De modetrend maakte in de jaren 1870 plaats voor de crinolette en bustle. Hoepelrokken maakten een rentree in de westerse mode tijdens de Eerste Wereldoorlog en op het einde van de jaren 30. Na de Tweede Wereldoorlog brachten ontwerpers als Christian Dior, met zijn New Look, de crinoline terug. Hoewel de hoepelrok later in de 20e en 21e eeuwen opnieuw in de haute couture geïntroduceerd is, kent deze geen wijde verspreiding meer. Alleen voor avond- en trouwjurken worden soms nog crinolines gebruikt.