Cryptografisch protocol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een cryptografisch protocol (in engere zin ook wel een veiligheidsprotocol genaamd) is in de computerwetenschap een abstract of concreet computerprotocol dat dient ter beveiliging van discrete informatie, in het bijzonder bij gegevensoverdracht. In een cryptografisch protocol wordt met behulp van cryptografische methoden aangegeven hoe bepaalde algoritmen dienen te worden gebruikt. Cryptografische protocollen worden onder meer toegepast op key agreement protocollen, authenticaties, symmetrische cryptografieën en onweerlegbaarheid.

Toepassing[bewerken]

Transport Layer Security(TLS) -protocollen zijn cryptografische protocollen die dienen om andere protocollen te beschermen, namelijk de HTTP-protocollen. Het authenticatiemechanisme van TLS-protocollen is gebaseerd op het systeem X.509. Het Diffie-Hellman-sleuteluitwisselingsprotocol is een voorbeeld van een toepassing binnen een cryptografisch protocol die zelf ook weer als een cryptografisch protocol wordt beschouwd.

Op abstract niveau kunnen cryptografische protocollen het onderwerp zijn van formele verificatie.

Geavanceerd[bewerken]

Blinde handtekeningen zijn een voorbeeld van geavanceerdere cryptografische protocollen die worden gebruikt bij elektronische cash en digitale officiële certificaten. Het doel hiervan is niet alleen het beschermen van iemands persoonlijke gegevens maar ook om aan te geven dat de betreffende persoon bepaalde persoonlijke rechten heeft. Gecertifieerde tijdsindicatie dient vergelijkbare doelen. Veilige meerpartijencomputatie is een in 1982 door Andrew Yao bedachte methode die bijvoorbeeld wordt toegepast bij digitale veilingen. Dankzij onweerlegbare handtekeningen kennen de deelnemers alleen hun eigen invoer en antwoord. Remailers zorgen ervoor dat de persoonlijke gegevens van de zender niet worden meegestuurd met een elektronisch bericht.