Donald Izacus Pandjaitan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf D.I. Pandjaitan)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geplaatst:
30-06-2020
Genomineerd: verbetering nodig   Verbetering gevraagd!

Ten minste een van de mensen die meewerken aan Wikipedia vindt dat deze pagina in deze vorm niet binnen de Wikipedia-encyclopedie past.

De pagina is daarom aangedragen op de beoordelingslijst. Daar is mogelijk ook een meer gedetailleerde reden voor de beoordelingsnominatie te vinden.

Help mee dit artikel te verbeteren, zodat het voldoet aan de conventies van Wikipedia.

Na plaatsing op de beoordelingslijst blijft dit artikel minstens twee weken staan, zodat eventuele bezwaren ingebracht kunnen worden. Als u het artikel zodanig kunt verbeteren dat daarmee de redenen voor verwijdering komen te vervallen, aarzel dan vooral niet om het te verbeteren. Vergeet niet om dit op de genoemde lijst te vermelden. Indien u van mening bent dat het artikel dusdanig is verbeterd en aangepast dat het wel binnen Wikipedia past, vraag dan op de lijst (of aan de nominator) of dit sjabloon verwijderd mag worden.

NB: deze melding dient te blijven staan tot de beoordelingsdiscussie afgesloten is.
Algemene informatie is te vinden op Wat Wikipedia niet is en de uitleg bij "te beoordelen pagina's".

(//)

D.I. Pandjaitan
Panjaitan.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Donald Izacus Pandjaitan
Geboortenaam Donald Izacus Pandjaitan
Geboren Balige, Noord-Sumatra, Nederlands-Indië, 9 juni 1925
Overleden Lubang Buaya, Jakarta, Indonesië, 1 oktober 1965
Doodsoorzaak Moord
Nationaliteit Indonesische
Beroep TNI-AD
Overig
Partner(s) Marieke Pandjaitan boru Tambunan
Kinderen Catherine Pandjaitan
Masa Arestina Pandjaitan
Ing. Salomo Pandjaitan
Luitenant-generaal van de TNI (Ret.) Hotmangaradja Pandjaitan
Tuthy Kamarathi Pandjaitan
Riri Budiasri Pandjaitan
Religie Katholiek Christendom

Generaal-majoor Postuum TNI Donald Izacus Pandjaitan (Sitorang, Balige, Noord-Sumatra, 9 juni 1925 - Lubang Buaya, Jakarta, 1 oktober 1965), postuum generaal-majoor van het Indonesisch Nationaal Leger (TNI), was een van de generaals die het slachtoffer waren van het bloedbad van de Dertig Septemberbeweging (G30S) der PKI. Hij is een zoon van Herman Pandjaitan en Dina Pohan.

Onderwijsperiode[bewerken | brontekst bewerken]

Hij begon zijn basisschoolopleiding aan HIS (Hollandsch Inlandse School) HKBP Zending Balige, en vervolgde zijn opleiding vervolgens op de MULO Narumonda in 1939, Tarutung. Tijdens zijn opleiding daar studeerde hij Engels, Nederlands en Duits. Toen hij zijn opleiding aan de MULO voltooide, kwam Nederlands-Indië onder Japanse bezetting.

Militaire activiteiten en onderwijs[bewerken | brontekst bewerken]

Bij het betreden van het leger moet hij de militaire training van Giyugun volgen. Na de training vertrok hij naar Riau en werd lid van Giyugun totdat Indonesië zich onafhankelijk verklaarde. Toen Indonesië onafhankelijk werd, vormden hij en andere jonge mannen het Volks Veiligheidsleger (Indonesisch:Tentara Keamanan Rakyat (TKR)), dat later de TNI werd. Bij TKR werd hij eerst aangesteld als bataljonscommandant, daarna werd hij commandant van de IX / Banteng Educatie Divisie in Bukit Tinggi in 1948. Daarna werd hij stafchef IV, commandant van het Sumatraanse leger.

Toen Nederland de Tweede Militaire Agressie uitvoerde, werd hij aangesteld als leider van de Republiek Indonesië Emergency Struggle Supplies (Indonesisch: Pemimpin Perbekalan Perjuangan Pemerintah Darurat Republik Indonesia) door Mohammad Hatta.

Na het einde van de Tweede Nederlandse Militaire Agressie kreeg Indonesië op 27 december 1949 erkenning van de soevereiniteit van Koningin Juliana uit Nederland. Panjaitan werd later benoemd tot chef van de leger- en territoriale operatiestaf (T&T) I Bukit Barisan in Medan. Vervolgens verhuisde hij opnieuw naar Palembang om stafchef van T&T II / Sriwijaya te worden.

Na het volgen van de cursus militair attaché (Milat) in 1956, werd hij benoemd tot militair attaché van de Republiek Indonesië in Bonn, West-Duitsland. Toen zijn militaire dienst eindigde, keerde hij terug naar Indonesië. In 1963 werd hij gepromoveerd tot brigadegeneraal en vertrok hij samen met Achmad Yani naar de Verenigde Staten om te studeren aan het Command and General Staff College in Kansas. Ten tijde van zijn rang als brigadegeneraal werd hij benoemd tot assistent-IV van de minister / commandant van het leger. Deze functie was de laatste die hij bekleedde voordat hij werd vermoord

Ten tijde van de G30S[bewerken | brontekst bewerken]

In de vroege uren van 1 oktober 1965 verlieten leden van de raad van de Dertig Septemberbeweging Lubang Buaya richting de grens met Jakarta. Ze sprongen over het hek van Pandjaitans huis aan Hasanuddinstraat, Kebayoran Baru, Zuid-Jakarta. Toen schoten ze een van de bedienden die op de begane grond van het huis met twee verdiepingen sliep dood, en riepen Panjaitan naar beneden. Albert Naiborhu en Viktor Naiborhu, neefjes van D.I. Panjaitan, werden per ongeluk neergeschoten door een PKI-bende en ernstig gewond. Op dat moment was D.I. Panjaitan in volledig uniform in de kamer met Catherine Pandjaitan en zijn vrouw Marieke. Marieke zei dat D.I. Panjaitan meeging met de Tjakrabirawa en president Soekarno zou ontmoetten. Maar Panjaitan was achterdochtig en werd gedwongen de trap af te gaan.

Panjaitan gehoorzaamde de Tjakrabirawa en kwam al biddend de trap af. De communistische groepen schoten Panjaitan neer terwijl hij bad, en hij viel en stierf in de garage. Pandjaitan's lichaam werd vervolgens naar het PKI-hoofdkwartier in Lubang Buaya gebracht en in een oude put gedropt, waar de lichamen van zijn collega's zich ook bevonden. Op 4 oktober 1965 werd de lichamen ontdekt, en allen kregen een staatsbegrafenis onder leiding van generaal Abdul Harris Nasution.

D.I. Pandjaitan werd postuum bevorderd tot generaal-majoor. President Soeharto reikte aan D.I. Panjaitan en zijn overleden collega's de Helden van de Revolutie-prijs uit (Indonesisch: Pahlawan Revolusi).


Zie de categorie Donald Izacus Pandjaitan van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.