Naar inhoud springen

David Foster Wallace

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
David Foster Wallace
David Foster Wallace tijdens een lezing in 2006
David Foster Wallace tijdens een lezing in 2006
Persoonsgegevens
Geboortedatum 21 februari 1962
Geboorteplaats Ithaca (New York)
Overlijdensdatum 12 september 2008
Overlijdensplaats Claremont (Californië)
Geboorteland Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Handtekening Handtekening
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Urbana High School (1980),[1][2] Amherst College (1980 – 1985),[3][1] Universiteit van Arizona (1985 – 1987),[4][5][6] Harvard-universiteit (1989 – 1989)[7]Bewerken op Wikidata
Beroep Schrijver, hoogleraar
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1987–heden
Geschreven voor Harper's Magazine (september 1989; februari 2008), The New Yorker (juni 1994; januari 2007), Rolling Stone, The Paris Review, Gourmet, Esquire, The Atlantic, Conjunctions, Playboy, Premiere, The Washington Post, Los Angeles TimesBewerken op Wikidata
Werken
Stroming(en) postmodernismeBewerken op Wikidata
Bekende werken Infinite Jest
Erkenning en lidmaatschap
Archief­locatie Harry Ransom-centrum[8]Bewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen MacArthur-lidmaatschap, Lannan Literary Awards (1996), Whiting Awards (1987)Bewerken op Wikidata
Dbnl-profiel
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

David Foster Wallace (Ithaca (New York), 21 februari 1962Claremont (Californië), 12 september 2008) was een Amerikaans essayist en schrijver van romans en verhalen.

Wallace groeide op in Champaign (Illinois). Hij studeerde Engelse taal- en letterkunde, filosofie en wiskunde en toonde zich een buitengewoon begaafd student, die daarbij als junior ook nog eens de hoogste regionen van het Amerikaanse tennis bereikte. In zijn volwassen leven was hij hoogleraar Engelse literatuur aan het Pomona College te Claremont.

Wallace is vooral bekend geworden door zijn - in februari 2026 in het Nederlands verschenen - roman Infinite Jest, een parodische toekomstroman over Amerika, waarin hij thema's als depressie, verslaving, familierelaties en misbruik, maar ook tennis en vermaak centraal stelt. Time magazine verkoos de roman onder de honderd beste literaire Engelstalige werken sinds 1923.[9] De Los Angeles Times riep Wallace uit tot een van de meest innovatieve en invloedrijke schrijvers uit de laatste twintig jaar.[10]

Wallace had meerdere verslavingen, en had ook ernstige depressies. Hij beëindigde zijn eigen leven in september 2008.[10]

Bibliografie (selectie)

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1987: The Broom of the System (roman, datzelfde jaar vertaald als De bezem van het systeem door Frank van Dixhoorn)
  • 1989: Girl with Curious Hair (verhalenbundel, in Europa uitgegeven als Westward the Course of the Empire Takes Its Way)
  • 1996: Infinite Jest (roman, waarvan in februari 2026 de Nederlandse vertaling door Robbert-Jan Henkes verscheen bij uitgeverij Koppernik, onder de titel Eindeloos Vertier).
  • 1999: Brief Interviews with Hideous Men (verhalenbundel, in 2016 vertaald als Korte gesprekken met afgrijselijke mannen door Iannis Goerlandt en Leen Van Den Broucke)
  • 2004: Oblivion: Stories (verhalenbundel)
  • 2011: The Pale King (onvoltooide postume roman, in 2013 vertaald als De bleke koning door Iannis Goerlandt en Daniël Rovers)
  • 1990: Signifying Rappers: Rap and Race In the Urban Present met Mark Costello
  • 2009: A Supposedly Fun Thing I'll Never Do Again (essays, waarvan het titelessay in 2009 werd vertaald als Superleuk, maar voortaan zonder mij door Iannis Goerlandt)
  • 2000 Up, Simba!
  • 2003: Everything and More: A Compact History of Infinity
  • 2005: Consider the Lobster (essays)
  • 2009: This Is Water: Some Thoughts, Delivered on a Significant Occasion, about Living a Compassionate Life (toespraak, in 2012 vertaald als Dit is water door Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre)
  • 2011: Fate, Time, and Language: An Essay on Free Will, red. S. Cahn en M. Eckert
  • 2012: Both Flesh and Not (essays)
[bewerken | brontekst bewerken]