De Bourbon de Parme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geslachtswapen (1996)

De Bourbon de Parme is een tak van het huis Bourbon-Parma. Sinds 1996 behoren enkele leden tot de Nederlandse adel.

Geschiedenis[bewerken]

Bij koninklijk besluit van 15 mei 1996 werden de vier kinderen van prinses Irene der Nederlanden op grond van de Wet op de Adeldom ingelijfd in de Nederlandse adel als afstammend van het adellijke huis Bourbon-Parma. Dit gebeurde voor de twee zonen met de titel van prins op allen, voor de twee dochters met de titel van prinses "voor haar persoon alleen". Allen behielden het door hen gevoerde predicaat "koninklijke hoogheid".

Hiermee ging een nieuw adelsgeslacht behoren tot de Nederlandse adel. Het was tevens de eerste keer dat een adelsbesluit werd genomen op grond van de in 1994 in werking getreden Wet op de adeldom.De vier personen zijn opgenomen in de veertiende adelslijst zoals gepubliceerd in 2004 in het Staatsblad. Het hun verleende predicaat wordt daarin niet vermeld.

Dispuut[bewerken]

Na deze inlijving ontstond er in de literatuur een dispuut of deze vier personen wel in de Nederlandse adel hadden kunnen worden opgenomen. Dit spitste zich toe op de vraag of het Spaanse adelsstatuut op grond waarvan inlijving was verleend wel vergelijkbaar was met het Nederlandse, een voorwaarde voor inlijving. Daarnaast betrof het dispuut het predicaat "koninklijke hoogheid"; dit laatste zou moeten worden voorbehouden aan personen van regerende of op regering aanspraak makende personen, terwijl voor prinsen die dat niet zijn het predicaat "doorluchtige hoogheid" zou moeten gelden.

Buiten huwelijk geboren zoon[bewerken]

Als zoon van Carlos de Bourbon de Parme is in 1997 Hugo Klynstra geboren. Deze heeft na het bereiken van zijn meerderjarigheid naamswijziging aangevraagd tot De Bourbon de Parme. Op dit verzoekschrift is door de minister van Justitie op 14 september 2015 positief beschikt. Een daarop gevolgd bezwaarschrift van zijn vader werd ongegrond verklaard op 9 maart 2016. Bij KB kan Hugo (1997) naam en adellijke titel van prins en het predicaat zijne koninklijke hoogheid verkrijgen.[1] Op 28 februari 2018 heeft de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 18 november 2016. Gevolg van die uitspraak is dat Klynstra naamswijziging verkrijgt in De Bourbon de Parme en volgens het adelsrecht eveneens de titel van prins en het predikaat Koninklijke Hoogheid mag gaan voeren. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid zal hiertoe een Koninklijk Besluit voorbereiden waardoor de uitspraak het betreffende rechtsgevolg verkrijgt.[2][3][4]

Europees geslacht[bewerken]

De Nederlandse familie De Bourbon de Parme maakt onderdeel uit van het huis Bourbon dat een van de oude en meest vertakte vorstenhuizen van Europa is. Takken regeerden in Frankrijk en verschillende gebieden in het huidige Italië, en het huis regeert nog steeds in Spanje. Door sommigen wordt het hoofd van de Parmezaanse tak wel aangeduid als (titulair) hertog van Parma; in 1859 sprak de bevolking van Parma zich uit voor aansluiting bij het koninkrijk Sardinië en hield Parma als soeverein vorstendom op te bestaan. Een aantal maal per jaar woont de Parmezaanse tak van de familie echter officiële bijeenkomsten bij te Parma. De familie deelt ook nog Parmezaanse (ridder)ordes uit. In Spanje zien de Carlisten het hoofd van de Parmezaanse tak als koning van Spanje. In Frankrijk eert een kleine stroming van legitimisten hem, vanwege de unieke afstamming in mannelijke lijn van Lodewijk XIV, als koning. In Nederland wordt deze familie vooral gezien als het gezin van prinses Irene en sinds 1996 maken ze dus ook deel uit van de Nederlandse adel; de buitenlandse aanspraken met bijbehorende titels zoals op die van Parma en Spanje worden in Nederland niet erkend.

Enkele telgen[bewerken]