Decentrale opwekking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een decentrale elektriciteitscentrale

Decentrale opwekking is het verspreid opwekken van energie. Het is een nieuwe trend in de opwekking van warmte en elektriciteit. Het Distributed Energy Resources (DER) concept zorgt ervoor dat consumenten, die zelf warmte- of elektrische energie opwekken in een waterstof home station of door microgeneratie, het overschot aan elektriciteit terug naar het lichtnet kunnen sturen. Decentrale opwekkingssystemen met micro-warmtekrachtkoppeling (HRe ketels) kunnen erg efficiënt zijn, met een rendement van 90% van de primaire energie in de brandstof die ze verbruiken.

Er bestaan ook andere vormen van decentrale opwekking, te weten zonneboilers, zonnepanelen en windturbines. Maar ook warmtekrachtkoppeling bij kantoren en in de tuinbouw en vergistingsinstallaties bij boeren bedrijven.

Decentrale opwekking wordt economisch interessant wanneer het moment van netpariteit bereikt wordt, dat wil zeggen wanneer de kostprijs voor decentrale opwekking even hoog is als bij stroomafname uit het stroomnet.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]