Salderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van salderen: dagoverschot 's nachts gebruiken

Salderen in het kader van energieleverantie in Nederland betekent dat door de energieleverancier de teruggeleverde energie wordt afgetrokken van het verbruik van de afnemer. Hierdoor ontvangt de afnemer dezelfde prijs (inclusief belastingen en transportkosten) voor de teruggeleverde energie als die hij betaalt voor de energie die hij op een ander tijdstip van de energieleverancier afneemt.

Voorwaarden voor salderen[1][bewerken]

  • Een afnemer (in dit artikel zijn dat consumenten met een aansluiting tot maximaal 3 x 80 A) mag het momentane overschot van zijn zelf opgewekte electriciteit terugleveren aan het net en op jaarbasis verrekenen met de op een ander moment uit het electriciteitsnet afgenomen electriciteit, tegen hetzelfde tarief.[2] Als er meer dan het eigen verbruik wordt opgewekt moet voor het meerdere een ´reeele vergoeding´ worden betaald die in de praktijk neerkomt op de kale stroomprijs.
  • De afnemer hoeft niet terug te leveren via een kilowattuurmeter met aparte terugleverregistratie (een slimme meter is dus NIET verplicht). De meter moet echter wel achteruit kunnen draaien, of, een terugleveringstelwerk bevatten.

Wijzigingen[bewerken]

De volgende wijzigingen in de regelgeving rondom het salderen hebben plaatsgevonden.

  • De salderingsgrens is verlegd van 3000 kWh naar 5000 kWh per jaar (amendement Samsom).
  • De energieleverancier is verplicht 5000 KWh te salderen tot een maximum van het eigen gebruik.
  • Per 1 juli 2013 is de grens van 5000 kWh vervallen en kan onbeperkt gesaldeerd worden.
  • Voor de teruglevering die buiten de salderingsnormen valt, is de leverancier verplicht een redelijke terugleververgoeding te geven.[3]
  • Salderen via een ouderwetse meter (ferrarismeter) is toegestaan.

Saldering in de toekomst[bewerken]

Mogelijk komt er in de toekomst een einde aan het salderen. Het argument daarbij is, dat eigenaren van zonnepanelen over de terug geleverde energie geen energiebelasting betalen. Echter maakt het voor een afnemer niet uit wanneer in het jaar hij stroom afneemt. Dus als de gemiddelde afname nul is, valt er ook niets te betalen. Het "belastingvoordeel", de uitgespaarde belasting door eigen opwek, voor de groeiende groep salderende particulieren, komt jaarlijks neer op 40 miljoen euro. Dit bedrag komt niet meer als energiebelasting bij de overheid binnen, en de overheid moet dat langs een andere weg compenseren. Het argument zou zijn dat dit wordt gefinancierd door mensen die niet in het bezit zijn van zonnepanelen. Vaak zijn dit lagere inkomens die weinig of geen zonnepanelen hebben, en daardoor de prijs zouden betalen voor hogere inkomens met zonnepanelen. Door dit valse argument pleit minister Kamp voor een versobering van de salderingsregeling vanaf 2020. (Wel gaf minister kamp aan dat er voor mensen die al geïnvesteerd hebben in zonnepanelen een nette overgangsregeling moet komen.[4]) Er is echter een uit milieu- en handelsbalansoogpunt gewenste afname van binnenlands verbruikte energie waar geen belasting meer over te heffen is. Deze afname aan energiebelasting hoeft echter niet uitsluitend door de resterende energieverbruikers te worden opgebracht, maar zou via de algemene middelen op een algemene lastenverhoging in de orde van 0,01% uitkomen. Ook kan men zich in dit verband afvragen of de doelen van de MEP en SDE en SDE+ niet simpeler via salderen te bereiken zijn.

Coöperatief produceren en consumeren[bewerken]

Een andere vorm is "zelflevering"; het coöperatief produceren en consumeren van (duurzame) energie door middel van door burgers geëxploiteerde installaties voor energie, bijvoorbeeld windmolens en zonnepanelen. Deze vorm is omgeven door grijze gebieden hoewel in de Tweede Kamer bij herhaling moties zijn aangenomen om helderheid te creëren.[5][6]

Er zijn in Nederland twee initiatieven ondernomen om helderheid te scheppen. Beide hadden ten doel een proefproces uit te lokken. Dat is in beide gevallen mislukt:

  • In Amsterdam werd het project Zon op VVE gestart. Dit project loopt maximaal 1 jaar.
  • In Nijmegen werd een tijdelijk project opgezet met als doel een rechterlijke uitspraak uit te lokken. Het project werd echter in het Lenteakkoord gedoogd.