Elektriciteitsnet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Versimpeld schema van het Noord-Amerikaanse elektriciteitsnet. De door de centrale opgewekte spanning wordt omhoog getransformeerd naar een spanning van enkele honderden kilovolt voor distributie naar onderstations (de koppeling tussen centrales is voor het gemak weggelaten) en naar enkele grote industriële klanten. Deze spanning wordt in onderstations omlaaggetransformeerd voor regionale en lokale netten, die de meeste eindgebruikers bedienen.

Het elektriciteitsnet is het stelsel van elektrische leidingen dat wordt gebruikt om elektriciteit te transporteren van de elektriciteitscentrales naar de eindgebruikers (consumenten en bedrijven), en tussen centrales onderling. Het net is onder te verdelen in:

  • Hoogspanningsnet, een netwerk van elektrische geleiders voor het transport van elektriciteit vanaf elektriciteitscentrales naar onderstations. Dit net voert doorgaans spanningen van ca. 10 kilovolt tot honderden kilovolt.
  • Lichtnet of laagspanningsnet, een netwerk van elektrische geleiders voor het transport van elektriciteit vanaf onderstations naar eindgebruikers, met een spanning van ca. 100 tot enkele honderden volt (in Europa is 230 V gebruikelijk).

Soms worden de leidingen tussen de grotere onderstations en de transformatorhuisjes apart gezien als middenspanningsnet.

Voor grotere industriële eindgebruikers vindt ook levering plaats op hogere spanningsniveaus (bijvoorbeeld 10 kV).

Delen van het net met verschillende spanningen zijn gekoppeld door onderstations waar de spanning omhoog of omlaag wordt getransformeerd, en waar ook vaak voorzieningen zijn om circuits te schakelen en de belasting te regelen.