Denny Laine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Denny Laine bij een concert van Wings in 1976

Denny Laine, echte naam Brian Hines (Birmingham, 29 oktober 1944) is een Brits zanger en musicus.

Biografie[bewerken]

Jaren 60[bewerken]

Laine was vanaf de oprichting van de band in 1964 tot 1966 zanger en gitarist van The Moody Blues. Bekende nummers die hij met de Moody Blues gemaakt heeft zijn 'Go Now!' en 'Boulevard de la Madeleine'.

Daarna speelde Laine met Trevor Burton van The Move in The Electric String Band die, min of meer als voorbeeld diende voor Electric Light Orchestra. Deze samenwerking kreeg een vervolg in Balls en Ginger Baker's Airforce.

Jaren 70[bewerken]

In 1971 was Laine, samen met Paul en Linda McCartney, oprichter van Wings. Laine en de McCartneys waren de enige constante leden van de groep. Met McCartney schreef hij onder meer de hit Mull of Kintyre. Bij optredens zong hij ook twee solonummers.

In 1980 kwam het einde van Wings in zicht; McCartney werd in januari van dat jaar in Tokyo gearresteerd wegens marihuanabezit waardoor een geplande wereldtournee moest worden afgelast. Laine schreef als reactie het nummer Japanese Tears en stapte in april 1981 als laatste medebandlid uit Wings omdat McCartney had aangegeven voorlopig niet op tournee te willen gaan. Laine heeft nog wel meegewerkt aan McCartneys soloalbums Tug of War en Pipes of Peace die grotendeels uit dezelfde sessie stammen.

Jaren 80-heden[bewerken]

Laine woont sinds de jaren 90 in de Verenigde Staten, net als zijn Wings-collega's Lawrence Jouber en Steve Holley met wie hij enkele reünie-concerten heeft gegeven.