Electric Light Orchestra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het debuutalbum, zie The Electric Light Orchestra (album).
Electric Light Orchestra
Electric Light Orchestra in 1978 in Oslo
Electric Light Orchestra in 1978 in Oslo
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1970 - 1988
Oorsprong Birmingham, Engeland
Genre(s) Rock, poprock, disco
Label(s) Harvest, Warner Bros. Records, United Artists Records, Jet music, Columbia, Epic, Legacy, Sony BMG
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Electric Light Orchestra (ELO) was een rockgroep uit Birmingham uit de jaren 70 en 80 van de 20e eeuw.

Geschiedenis[bewerken]

1971-1976[bewerken]

De uit Birmingham komende Engelse groep ELO werd opgericht in 1971 door Roy Wood, Jeff Lynne en Bev Bevan en kwam voort uit The Move. De band gebruikte instrumenten als de cello en de viool om een meer klassiek geluid te krijgen.

Roy Wood verliet de groep kort na het verschijnen van het debuutalbum The Electric Light Orchestra dat qua geluid nog erg dicht bij dat van The Move staat. Dit album kwam in de Verenigde Staten per ongeluk uit onder de titel No answer als gevolg van een verkeerd begrepen telefoongesprek.[1][2] Na het vertrek van Wood werd Lynne het belangrijkste lid van de groep.

Voor het uitkomen van het tweede album werd ELO versterkt met keyboardspeler Richard Tandy. In 1973 kwam de lp ELO 2 uit, een album met lange nummers, typerend voor die tijd. Al snel gevolgd door het zeer strakke On the third day (1973) en Eldorado - A Symphony by the Electric Light Orchestra (1974). Waar op "On the third day" nog werd gewerkt met het overdubben van de violen en cello, wordt op "Eldorado" gebruikgemaakt van een volledig orkest. De ontwikkeling van het symfonische geluid is dan ook prima te horen.

In 1975 voegde de bassist en zanger Kelly Groucutt zich bij de groep en kwam het album Face the Music uit. Dit album kenmerkte zich door een "radio-vriendelijker" geluid en bevat het nummer Evil woman (in 2005 gesampled door de Pussycat Dolls en Will.i.am in hun gezamenlijke hit Beep ), naar verluidt het snelst door Lynne geschreven nummer. Een jaar later verscheen het album A New World Record, wereldwijd een succesalbum.

1977-1986[bewerken]

In de zomer van 1977 ging Lynne naar Zwitserland om nummers te schrijven voor een nieuw album. Door het regenachtige weer schoot dat niet op, totdat plotseling de zon doorbrak. Dit resulteerde in het dubbelalbum Out of the Blue, dat algemeen wordt beschouwd als het meesterwerk van de groep en tevens ELO's bekendste hit Mr. Blue Sky bevat. Sterk punt van het album is de wijze waarop Lynne met de zang (lead en backing) heeft gewerkt. Als extraatje bij deze dubbelaar was de hoes voorzien van een bouwplaat van het ruimteschip dat op de hoes stond afgebeeld.

Als gevolg van de toenemende populariteit van disco kwam ELO in 1979 met het album Discovery (ook wel Disco Very genoemd). Op dit album stonden onder meer de singles Shine a little love (waarvan de B-kant Last Train To London in 2002 door Atomic Kitten werd gesampled in hun hit Be With You) en Don't bring me down. Niet lang na het verschijnen van dit album werden de vioolspeler Mik Kaminski en de cellospelers Hugh McDowell en Melvyn Gale uit de groep gezet.

In 1980 produceerde ELO de halve soundtrack van de musical-film Xanadu, Olivia Newton-John de andere kant van de lp. Samen met Olivia Newton-John scoorde ELO in dat jaar een nummer 1-hit in onder meer Groot-Brittannië en Nederland met de gelijknamige single.

In 1981 kwam ELO opnieuw met een nieuw geluid. Met het conceptalbum Time verliet de groep de disco en schoof ELO op in de richting van het jaren tachtig-geluid. Dit album bevatte onder meer de hits Hold on tight en Twilight. Het intro van het nummer Here is the news werd in Nederland bij een groot publiek bekend als herkenningstune van de VPRO. Aanvankelijk was het de bedoeling dat het album een dubbelelpee zou worden: het album zoals we dat nu kennen met een live-elpee.

Het album Secret Messages dat in 1983 uitkwam, zou oorspronkelijk eveneens een dubbelalbum worden, maar werd (officieel vanwege de kosten) gereduceerd tot gewoon album. Doordat er geen tournee kwam begon de populariteit van ELO af te nemen en sommigen betwijfelden of nog een nieuw album zou volgen. Wat ook niet gunstig was waren de ruzies in de aanloop naar en tijdens de opnames van Secret Messages. De groep was echter contractueel verplicht om nog een album te maken. Begin 1986 verscheen Balance of Power met onder meer de single Calling America. ELO ondervond opnieuw tegenslag door stakingen in de muziekwereld waardoor geplande promotie-activiteiten niet doorgingen. in tegenstelling tot de voorganger werd dit afscheidsalbum wel gepromoot met een paar live-optredens (Birmingham en Montreux in Zwitserland). Daarna gingen de overgebleven drie groepsleden hun eigen weg.

1990-1999[bewerken]

In 1990 vormde drummer Bev Bevan Electric Light Orchestra Part Two nadat Jeff Lynne voor een nieuwe ELO-plaat bedankte. De nieuwe groep, met Bevan en Louis Clark als originele ELO-leden, bracht in 1991 een debuutalbum uit dat teruggreep naar het geluid van de jaren zeventig. Nadat Kelly Groucutt en Mik Kaminsky in vaste dienst traden verscheen in 1994 Moment of truth. Cellist Hugh McDouwell, ook ex-ELO-er heeft de eerste jaren regelmatig met ELO Part Two opgetreden.

Beide albums werden geen succes en hoewel er bij live-concerten steeds meer ELO-hits werden gespeeld vonden veel oude fans dat deze groep zonder Jeff Lynne geen bestaansrecht had. ELO Part Two heeft jaar op jaar heel veel opgetreden, niet zelden met een compleet symfonie-orkest, gediregeerd door Sir Louis Clark. In 1998 traden ze tweemaal op in Nederland (Apeldoorn, mei, en De Veenhoop, juli).

Eind 1999 verliet Bevan de groep die er maar niet in slaagde Amerika te veroveren. ELO Part Two werd begin 2000 officieel opgeheven. Bevan verkocht zijn deel van rechten op de groepsnaam aan Jeff Lynne. De overgebleven groepsleden van ELO Part II gingen in de loop van 2000 verder als The Orchestra. Toen de band in november 2000 in Hardenberg optrad, was dat één van hun eerste optredens onder die naam. In 2003 trad The Orchestra op in Emmen.

1998-nu[bewerken]

In 1998 start Lynne met de voorbereidingen om ELO nieuw leven in te blazen. In 2000 verschijnt een compilatiebox Afterglow. Tegelijk wordt voor het jaar erop een nieuw album aangekondigd. Richard Tandy is als enige andere lid van de oude samenstelling nog van de partij. Het album Zoom uit 2001 zou worden gepromoot met een wereldtournee. Deze ging onder meer door tegenvallende kaartverkoop in de VS niet door. Het bleef bij twee optredens voor PBS en een optreden in VH1 (de Amerikaanse tegenhanger van MTV) Storytellers. Van de PBS optredens verscheen in het najaar een dvd.

Op 19 februari 2009 overlijdt onverwachts Kelly Groucutt aan een hartaanval. Vanaf 1974 was hij de bassist van ELO. Tijdens de opnamens van het album Secret Messages (1983) in de Wisseloord Studio's in Nederland verliet Groucutt de band. In de jaren na ELO bleef hij muzikaal verbonden aan de muziek van ELO. Eerst in Player, later OrKestra genoemd, wat vervolgens geleidelijk aan samensmelt met Bev Bevans Electric Light Orchestra Part Two wat vanaf 2000 als The Orchestra door het leven gaat. Groucutt (1945 - 2009) is 63 jaar geworden.

Het jaar erop krijgt Mike Edwards, oud-celllist van ELO, op 3 september 2010 een dodelijk ongeluk. Een hooibaal van 600 kilo komt terecht op zijn bestelbus. Edwards is op slag dood. De beide boeren die op het land aan het werk zijn, worden in eerste instantie veroordeeld. In hoger beroep wordt die veroordeling teruggedraaid. Edwards was cellist in ELO vanaf de oprichting in 1970 tot 1974. Edwards had moeite met de populariteit van de band. Tijdens een Amerikaanse tournee in 1974 haakte hij af. Het is vlak voor de opnames van het album Eldorado | A Symphony by the Electric Light Orchestra. Edwards is 70 jaar geworden.

In oktober 2012 verschijnt Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra. Een verzamelalbum met het beste van de Electric Light Orchestra volgens Lynnes keuze. Alle nummers zijn opnieuw opgenomen en dan ook bijna allemaal door hemzelf. Dochter Laura is één van de zeldzame anderen. De nieuwe opnames zijn gespeeld en ingezongen op de manier waarop Lynne ze eigenlijk destijds al had op willen nemen. Eén van de problemen van toen was de stand der techniek. Het album bereikt in de Engelse hitlijsten: nr. 8 in de UK Album Chart en nr. 2 in de UK Top Independent Albums Chart. Een deel van de nieuwe opnames was al bekend. Livin' Thing bijvoorbeeld, werd al eerder gebruikt in een tv-commercial van WNF.

Op 22 april 2013 verschijnt Live, een livealbum. De opnames zijn gemaakt in april 2001 tijdens twee PBS-optredens in de VS. De meeste nummers zijn in 2001 uitgebracht op de Zoom Tour Live; de nummers van het album Zoom uit 2001 ontbreken. Live bevat twee bonustracks: Cold Feet en Out Of Luck. Nieuw zijn ook de live-registraties uit 2001 van de hitsingles Confusion en Secret Messages.

Geheel onverwachts zijn Lynne en Tandy op 14 november 2013 de surprise-act tijdens het benefietoptreden BBC Children in Need Rocks. Ze zijn de hoofdact van die avond, waarbij geld wordt ingezameld voor het goede doel. Onder begeleiding van het BBC-orkest en BBC-koor brengen ze Livin' Thing en Mr. Blue Sky ten gehore. Het optreden vindt plaats onder de naam Jeff Lynne's Electric Light Orchestra.

In september 2014 komt violist Wilf Gibson na een kort ziekbed te overlijden. Gibson (1942 - 2014) speelde op het album ELO 2. Hij werd 72 jaar.

Op 14 september 2014 treden Lynne en Tandy op op het eendaagse muziekfestival van de BBC Festival in One Day in Hyde Park, Londen. Het festival trekt 50.000 bezoekers. ELO, begeleid door onder meer het BBC Concert Orchestra en diverse bekende sessiemuzikanten, laten veel van ELO's grootste hits de revue passeren. Mr. Blue Sky, Evil Woman, All Over The World, Steppin' Out, opnieuw is Jeff Lynne's Electric Light Orchestra, de nieuwe naam van ELO, de hoofdact. Het concert wordt door BBC 4 op 17 oktober 2014 uitgezonden. Lynne kondigt vrij snel na het concert een nieuw album aan. Het album moet in 2015 verschijnen.

In de zomer van 2015 wordt bekend dat het optreden van een jaar eerder in Londen in september op dvd zal verschijnen. Dan komt er tempo in. Nog diezelfde maand komt de dvd binnen op de tweede plaats in de Nederlandse hitlijst. Weken lang blijft de dvd in de top 10 schommelen. In september van datzelfde jaar, tegelijk met het verschijnen van de dvd, wordt bekend dat Columbia Records het nieuwe, 15e, album van ELO zal uitbrengen. Lynne zal terugkeren in zijn rol als ELO’s producer, tekstschrijver, arrangeur, leadzanger en gitarist. Nog op de 25e van diezelfde maand verschijnt de eerste single van het aangekondigde album, When I Was A Boy. Tegelijk wordt bekend gemaakt dat het album op 13 november 2015 zal verschijnen en verschijnt onder de titel Alone In The Universe. Lynne heeft zeker 13 nieuwe nummers geschreven waarvan 10 op de reguliere uitgave zullen verschijnen, twee extra nummers op de "expanded edition" en, zoals gebruikelijk, nog een extra nummer voor de Japanse uitgave.

Het tempo blijft erin. Nog voor het album uitkomt verschijnen twee downloadsingles (When The Night Comes en One Step At A Time). Afhankelijk van het moment van bestellen, krijgt de koper bij het (voor)bestellen van het album via internet een van de downloadsingles cadeau. Van When I Was A Boy verschijnt een clip en het is de grote kanshebber op de eerste reguliere single. Helaas wordt geen 'normale' single uitgebracht. De single komt alleen als downloadsingle op de markt en als promo CDS. Op 9 november en op de dag van verschijnen, 13 november 2015, treedt Jeff Lynne's Electric Light Orchestra opnieuw in Engeland op. Vanaf dat moment treedt de band bijna altijd als een 13-koppige formatie op: 4 gitaristen/bassist, 3 toetsenisten, 1 drummer, 2 cellistes, 1 violiste en 2 achtergrondzangers (m/v). Jeff is diverse keren te gast in radio- en t.v.-shows en de band een aantal kortere en langere optredens voor de radio. Daarna volgen een paar kleinere optredens in de V.S. In Nederland bereikt Alone In The Universe de vijfde positie in de album top 100. Een mooi resultaat. In december 2015 wordt een begin gemaakt om When The Night Comes als tweede single uit te brengen (download en promo CDS).

De Alone In The Universe Tour volgt in 2016, ook weer voorafgegaan door een optreden in Los Angelos (V.S.). Aanvankelijk gaan voor tien data in de UK en drie op het vaste land op 13 november 2015 kaarten in de verkoop. De meeste data in de UK zijn binnen een week uitverkocht. De twee in de O2 in London binnen luttele minuten. Een extra (derde) in de O2 idem. Nog een extra (vierde) in de O2 volgt. Een extra concert in Ierland is ook binnen diezelfde week uitverkocht. Halverwege december 2015 is ook Ziggo Dome, één van de drie data op het vaste land, zo goed als uitverkocht. De andere twee concerten (Zurich en Oberhausen) zijn ook gewild en voor het overgrote deel uitverkocht. Er worden nog twee extra optredens in de UK bekendgemaakt, data in juni 2016. London viermaal, Birmingham driemaal.

Trivia[bewerken]

  • John Lennon was een groot fan van de Electric Light Orchestra. Hij heeft zelf zeker tweemaal, in 1974 en in 1979, gezegd dat als The Beatles in de jaren 70 verder waren gegaan, dat ze dan als ELO zouden hebben geklonken.
  • Het nummer Evil Woman is als soundtrack in Grand Theft Auto IV gebruikt in het radiostation Liberty Rock Radio

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album Verschijnen Label Hitlijsten
BE (VL) NL VK VS
Piek Weken Piek Weken Piek Piek
The Electric Light Orchestra december 1971 Harvest, United Artists (VS) 32 196
ELO 2 januari 1973 Harvest, United Artists (VS) 35 62
On the Third Day november 1973 Warner Bros., United Artists (VS) 52
The Night the Light Went On in Long Beach mei 1974 Warner Bros., United Artists (VS)
Eldorado september 1974 Warner Bros., United Artists (VS) 4 10 16
Showdown november 1974 Harvest
Face the Music september 1975 Jet, United Artists (VS) 11 4 8
Olé ELO juni 1976 Columbia, Jet, United Artists (VS) 32
A New World Record 11 september 1976 Jet, United Artists 2 14 6 5
The Light Shines On april 1977 Harvest
Out of the Blue 3 oktober 1977 Jet, United Artists (VS) 3 41 4 4
Three Light Years december 1978 Jet 38
The Light Shines On Vol 2 maart 1979 Harvest
Discovery 31 mei 1979 Jet, Columbia 6 25 1 5
ELO's Greatest Hits november 1979 Jet 7 30
A Box of Their Best 7 augustus 1980 Epic
Xanadu augustus 1980 Jet, MCA 1 (3 wk) 23 2 4
Four Light Years 1980 Jet
Time juli 1981 Jet, Columbia 2 19 1 16
Secret Messages 5 juni 1983 Jet, Columbia 7 11 4 36
Balance of Power 17 februari 1986 Jet, Epic (VK), Columbia (VS) 20 9 9 49
Afterglow 15 juni 1990 Epic
ELO's Greatest Hits Vol. 2 1992 Epic
The Very Best of the Electric Light Orchestra Dino 1994 4
The Very Best of ELO 1 1994 23 24
The Very Best of ELO 2 1994 23 24
Strange Magic: The Best of Electric Light Orchestra 11 april 1995 Epic
Light Years, The Very Best of Electric Light Orchestra november 1997 Epic 60
Live at Wembley '78 28 maart 1998 Eagle
Live at Winterland '76 30 maart 1998 Eagle
Definitive Collection 13 april 1999 Epic
Live at the BBC 28 juni 1999 Eagle
Flashback 21 november 2000 Epic
The Ultimate Collection 8 mei 2001 Sony
Zoom 12 juni 2001 Epic 46 4 34 94
The Essential Electric Light Orchestra 1 april 2003 Epic
All Over the World: The Very Best of Electric Light Orchestra 6 juni 2005 Sony 71 2 6 128
Ticket to the Moon: The Very Best of Electric Light Orchestra Volume 2 15 oktober 2007 Legacy
Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra 8 oktober 2012 Frontiers 119 1 78 2 8 118
Electric Light Orchestra Live 19 april 2013 Frontiers 8 118
Alone in the Universe 13 november 2015 Columbia 5 9 4 23

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
10538 Overture 1971 30-9-1972 tip onbekend
Roll over Beethoven 1973 17-3-1973 26 5
Showdown 1973 26-1-1974 28 4
Can't get it out of my head 1974 1-3-1975 19 5
Evil woman 1975 27-12-1975 20 5
Livin' thing 1976 4-12-1976 6 9
Rockaria! 1977 19-3-1977 28 4
Turn to Stone 1977 19-11-1977 11 7
Mr. Blue Sky 1978 18-2-1978 11 10
Sweet talking woman 1978 25-11-1978 27 5
Shine a little love 1979 26-5-1979 10 8 B-kant Last Train To London
Don't bring me down 1979 11-8-1979 5 11
Xanadu 1980 27-9-1980 1(3wk) 16 met Olivia Newton-John/#1 in de Nationale Hitparade
All over the world 1980 23-8-1980 11 7
Hold on tight 1981 1-8-1981 5 10
Twilight 1981 14-11-1981 32 4
Rock 'n' roll is king 1983 25-6-1983 4 7
Secret messages 1983 24-09-1983 tip 4
Alright 2001 09-06-2001 87 2

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15
Can't get it out of my head 608 462 282 325 273 589 739 850 1061 646 894 777 1437 1180 1151 1288 1160
Don't bring me down 698 535 533 813 1127 979 927 1034 1293 1032 967 994 1002 1294 1180 1282 1274
Eldorado, (Can't get it out of my head) - 952 - 663 764 983 936 1073 1413 1062 1182 1200 1250 1439 1831 - -
Evil woman - - - - - - 1893 - - - - - - - - - -
Livin' thing - 1507 747 1227 1181 1325 1403 1619 1852 1496 1485 1719 1236 1190 1407 1459 1150
Mr. Blue Sky 69 59 42 68 80 90 73 84 112 81 85 88 92 115 85 90 58
Rock 'n' roll is king 1808 - - - - - - - - - - - - - - - -
Roll over Beethoven 1260 1074 705 807 1080 1252 1196 1298 1639 1268 1423 1460 1729 - - - -
Showdown - 1471 - 1428 - - 1778 - - - - - - - - - -
Strange magic - 1862 - 1553 - - - - - - - - - - - - -
Turn to stone - 1298 954 1489 1255 1768 1598 1769 - 1842 1794 1818 1999 1930 1941 - -
Xanadu (met Olivia Newton-John) 1309 1203 1477 1506 1855 1995 - - - - - - - - - - -

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in
de DVD Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Zoom tour live 2003 15-03-2003 20 3
Out of the blue - Live at Wembley 2015 18-04-2015 29 1
Live in Hyde Park 2015 19-09-2015 2 21* als Jeff Lynne's ELO

Externe link[bewerken]