Drugstest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Een drugtest is een onderzoek waarmee kan worden vastgesteld of een persoon drugs heeft gebruikt. Zo'n onderzoek wordt uitgevoerd wanneer een arts een patiënt verdenkt van het gebruik van drugs. Ook kan een drugtstest buiten het ziekenhuis toegepast worden, zoals op de werkplek (bijvoorbeeld de Drugtest bij werknemer in België), tijdens sportactiviteiten, in gevangenissen, bij het vaststellen van de doodsoorzaak van een persoon of in een thuis situatie ouder-kind.

Voor het onderzoek wordt er gebruikgemaakt van urine of speeksel. Afhankelijk van het moment van inname van de drug, de hoeveelheid die ingenomen is en het tijdstip dat er urine verzameld wordt, is een drug wel of niet aantoonbaar. Afhankelijk van de drug kan de aantoonbaarheid enkele dagen (heroïne of cocaïne) tot weken (THC als afbraakproduct of metaboliet van Cannabis) zijn. De drugstest zelf bestaat uit een cassette waaraan enkele druppels urine of speeksel worden toegevoegd. De testen zijn ook verkrijgbaar voor particulier gebruik bij drogist, apotheek of online webwinkels.

Vrijwel alle drugs soorten zijn meetbaar waaronder:

Dit is slechts een verkorte opsomming. Vrijwel alle verkrijgbare drugs zijn aantoonbaar in urine of speeksel. Door middel van een enkele drugstest of middels een zogenaamde multidrugstest waarbij meerdere soorten drugs (tot wel 12 soorten) via één test zijn aan te tonen. Op paddo's en GHB kan niet worden getest met een drugstest. Wel zijn er testen beschikbaar waarmee GHB (en ketamine) is aan te tonen in drankjes. GHB kan gebruikt worden als "rape-drug". De test (Drink Detective) is in staat om GHB, ketamine en benzodiazepinen (Rohypnol of "Rooie Knol") binnen enkele seconden aan te tonen in het drankje dat wordt getest.

Ook alcohol als verdovend middel kan getest worden door de arts. Bij een (acute) alcoholintoxicatie kan de arts een bepaling van alcohol in bloed aanvragen. Voor de detectie van langdurig overmatig alcoholgebruik vraagt de dokter een bepaling van de koolhydraatdeficiënt transferrine (CDT) aan.