Drumcomputer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roland TR-909 drumcomputer

Een drumcomputer, ook wel drummachine, drumdoos, drumbak of Japanse drummer genoemd, is een synthesizer met als voornaamste taak het genereren van drumgeluiden door middel van synthese of sampling.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste drumcomputer was de Rhythmicon, in 1930 uitgevonden door Léon Theremin in opdracht van Henry Cowell.

De synthese in een drumcomputer kan analoog gebeuren of met digitale processoren, dan wel een combinatie van beide. In het laatste geval spreekt men van een hybride. Vaak werkt een digitale drumcomputer met een techniek die men "Virtueel Analoog" of VA noemt. Tegenwoordig is deze techniek in veel synthesizers geïntegreerd.

Sommige drumcomputers beschikken naast de mogelijkheid om drumgeluiden te genereren, de optie om andere geluiden, vaak bliepjes of een bas, ten gehore te brengen.

De grote doorbraak van de drumcomputer (en de synthesizer), waardoor er vele nieuwe muziekstijlen ontstonden, vond plaats in de jaren '80. Enkele bekende drumcomputers die in die tijd ontworpen zijn, zijn de Roland TR-808 en de TR-909. Deze bevatten ook een sequencer.

Er bestaan ook systemen waarbij een drumstel zowel klankmatig als fysiek nagebootst wordt. De drummer slaat dan op aanslaggevoelige 'pads'. Iedere pad is met een drumcomputer verbonden die de klank aanstuurt. Dit principe wordt ook wel triggeren genoemd.

Populaire drumcomputers zijn op dit moment de TR-909 en de Machinedrum.