Dunkerque (schip, 1937)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Franse vlag
Dunkerque
Dunkerque
Dunkerque
Geschiedenis
Kiellegging 24 december 1932
Tewaterlating 2 oktober 1935
In dienst 1 mei 1937
Status Tot zinken gebracht op 27 november 1942
Algemene kenmerken
Lengte 215,1 meter
Breedte 31,1 meter
Diepgang 8,5 meter
Deplacement 36.380 long ton (beladen)
Voortstuwing en vermogen 6 Indret stoomketels

4 Rateau stoomturbines
135.585 pk

Vaart 31 knoop
Bereik 12.000 kilometer
Bemanning 1381
Bewapening 8 kanonnen van 330 mm (2 x 4)

16 kanonnen van 130 mm (3 x 4 en 2 x 2)
10 kanonnen van 37 mm (5 x 2)
8 kanonnen van 47 mm (4 x 2)
32 mitrailleurs van 13,2 mm

Bepantsering 225 mm (gordelbepantsering)

30 mm (anti-torpedo schotten)
125-115 mm (dek)
330/310 mm (geschuttorens)

Vliegtuigen en faciliteiten 4 watervliegtuigen

1 katapult

Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Het Franse slagschip Dunkerque dateerde uit de jaren dertig en is ingezet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is vernoemd naar Duinkerke. De Dunkerque had één zusterschip, de Strasbourg.

Achtergrond[bewerken]

Volgens het verdrag van Washington uit 1922 was het Frankrijk toegestaan twee nieuwe slagschepen te bouwen gedurende de verdragsperiode, daar waar de andere partijen (Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Italië en Japan) een bouwstop van 10 jaar overeen waren gekomen. Toch maakte Frankrijk pas na 1930 gebruik van deze optie. Omdat men niet gebruikmaakte van de maximaal toegestane bepalingen (ter zake een standaardwaterverplaatsing van 35.000 ton) moeten deze schepen vooral gezien worden als een reactie op de Duitse pantserschepen van de Deutschlandklasse, die ze zowel in snelheid en slagkracht als in bepantsering overtroffen. Vermoedelijk waren de Fransen geïnspireerd door het ontwerp van de Britse Nelson en Rodney, slagschepen uit de jaren twintig, want net als bij de Britse slagschepen bevond de volledige bewapening zich op de bak. Dit hielp om de lengte van de hoofdpantsergordel beperkt te houden. Bovendien hadden de Fransen de hoofdbewapening in slechts 2 geschutskoepels, met 4 kanonnen elk, ondergebracht. Ook dat hielp het gewicht te beperken, het nadeel daarvan was echter dat bij de uitschakeling van één geschutskoepel in het gevecht, het schip direct beroofd was van de helft van zijn slagkracht.

Gebaseerd op het ontwerp van de Dunkerque en de Strasbourg werden later de Jean Bart en de Richelieu gebouwd, grotere en zwaarder bewapende schepen.

Technisch[bewerken]

Het schip had een standaardwaterverplaatsing van 26.500 ton. Het was bewapend met acht kanonnen van 330 mm en zestien van 130 mm. De luchtafweer bestond uit acht kanonnen van 37 mm en tweeëndertig van 13,2 mm.

Het gordelpantser varieerde van 146 mm tot 248 mm, het dekpantser van 127 mm tot 141 mm. De geschuttorens waren voorzien van 152 mm tot 330 mm pantser en de brug van 159 mm tot 267 mm.

Het schip kon vier vliegtuigen aan boord meenemen. De snelheid bedroeg maximaal 30 knopen (ca. 55 km/h). De actieradius was 6.500 zeemijlen bij 15 knopen.

Het schip had een lengte van 215 meter, een breedte van 31 meter en een diepgang van 9,6 meter. De bemanning bestond uit maximaal 1381 koppen.

Trivia[bewerken]

De Dunkerque en de Strassbourg, alsmede de Duitse slagschepen Gneisenau en Scharnhorst, werden in het Verenigd Koninkrijk soms beschouwd als een nieuw type slagkruiser. Was bij de oorspronkelijke slagkruiser pantsergewicht opgeofferd om een hogere snelheid mogelijk te maken, bij deze vier schepen was juist het gewicht van het hoofdgeschut beperkt. Gebruikelijk was namelijk het voeren van 38 cm (of 15 inch/381 mm) of 406 mm (16 inch) als kaliber voor het hoofdgeschut bij tijdgenoten.