Edoxaban

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Edoxaban is een antistollingsmiddel dat ingrijpt in de bloedstolling door het remmen van factor Xa. In tegenstelling tot de klassieke anticoagulantia mist het een middel zoals vitamine K dat de werking kan couperen. Het is ontwikkeld door de firma Daiichi Sankyo. In dierstudies is edoxaban een krachtige, selectieve remmer voor factor Xa en heeft een goede orale biologische beschikbaarheid. Het werd in juli 2011 goedgekeurd in Japan voor preventie van veneuze trombo-embolie (VTE) na orthopedische chirurgie.

Meerdere fase II klinische trials zijn uitgevoerd, bijvoorbeeld voor tromboseprofylaxe na totale heupvervanging en voor CVA preventie bij patiënten met boezemfibrilleren.[1][2]

April 2015 stond het middel op het punt te worden toegelaten door EMA in de sterkte van 15, 30 en 60mg filmomhulde tabletten onder de merknaam Lixiana®.[3]

Interacties[bewerken]

Edoxaban kan een interactie aangaan met P-glycoproteïneremmers zoals kinidine, amiodaron, verapamil en dronedarone.[4]

Marktverwachting[bewerken]

Er wordt veel van dit nieuwe orale antistollingsmiddel (NOAC) verwacht.[5] De hoop is dat de kans op bloedingen bij edoxaban lager uitpakt dan bij de reeds bekende NOAC’s het dabigatran, rivaroxaban en apixaban.[6][7]