Elektrische geleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Elektrische geleiding is het transport van elektrische lading door geladen deeltjes. In metalen zijn deze deeltjes de elektronen, in zout-oplossingen (elektrolyten) zorgen gedissocieerde ionen voor het elektrisch transport. Bij metalen is elektrische geleiding mogelijk dankzij de losse binding van de elektronen in de buitenste elektronenschil, waardoor de metaalatomen ingebed zijn in een gemeenschappelijke elektronenwolk.

De mate van elektrische geleiding van een gegeven materiaal noemt men de elektrische geleidbaarheid van dat materiaal. Deze wordt uitgedrukt in siemens per meter. Het - meer gebruikelijke - omgekeerde van elektrische geleiding heet (elektrische) weerstand.

Metalen als aluminium, koper, zilver en goud geleiden elektrische stroom erg goed, en worden daarom op grote schaal toegepast in geleiders.

Zie ook[bewerken]