Naar inhoud springen

Elias (geslacht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Elias (familie))
Wapen toegekend wegens verheffing aan Gerard Witsen Elias, Koninklijk Besluit 3 oktober 1913

Elias (ook: Elias van Castricum, Faas Elias en: Witsen Elias) is de naam van een Nederlandse familie waarvan enkele takken tot de Nederlandse adel behoren; ze voeren het predicaat jonkheer of jonkvrouw. De familie werd opgenomen in het Nederland's Patriciaat.

De stamreeks begint met de omstreeks 1350 geboren Henric de Cort die landbouwer was in de meierij van 's-Hertogenbosch. Na het Schermersoproer verhuisde deze protestantse familie naar Hoorn. In 1586 verhuisde de Hoornse zeepziedersknecht Jacob Eliasz. (geboren omstreeks 1559, overleden 1616) naar Amsterdam, werd daar zeepzieder en oliekoper en werd zo de eerste van het geslacht in de hoofdstad, waar zijn nazaten al snel bestuurlijke functies bekleedden.

Grafkelder Michiel de Ruyter in de Nieuwe Kerk

[bewerken | brontekst bewerken]

Tussen 1761 en 1865 zijn er 24 leden van het geslacht Elias in deze kelder bijgezet. De band ontstond in 1753 door het huwelijk van mr. Gerbrand Elias (geb. 10 maart 1728) met Machtelina Henriëtta le Leu de Wilhem. Zij was een kleindochter van Margaretha Somer, die op haar beurt een kleindochter was van Michiel de Ruyter.

Enkele telgen

[bewerken | brontekst bewerken]