Elisabeth Weeshuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Elisabethweeshuis
Achterzijde westvleugel

Het Elisabeth Weeshuis in Culemborg, aan de Herenstraat 29, is in 1560 gesticht door de rijke en kinderloze vrouwe Elisabeth, gravin van Culemborg.

Historische achtergrond[bewerken]

Gravin Elisabeth liet na haar dood in 1555 een groot deel van haar vermogen na aan de armen van de stad, onder meer de bouw van een nieuw weeshuis werd er van bekostigd. De bouwkosten bedroegen 15.545 gulden en het startkapitaal voor de liefdadigheidsinstelling was 32.000 gulden groot. Het was het eerste nieuwgebouwde weeshuis van het land, tot dan toe werden wezen in bestaande panden zoals kloosters of woonhuizen ondergebracht.

In 1952 verliet de laatste wees het huis en werd het weeshuis tijdelijk onderdak van de Christelijke HBS. De voormalige weesvader woonde aanvankelijk nog in het gebouw en was een toevlucht voor scholieren die uit de les waren gestuurd. Het gebouw was voor de school al snel te klein, er werden twee barakken in de tuin gezet, tussen de appelbomen. Bijna gelijktijdig met invoering van de Mammoetwet trok de HBS naar een nieuw gebouw en werd de naam Koningin Wilhelmina College.

Het Weeshuis werd, na een grondige renovatie, museum. Diverse delen van de collectie bevinden zich al eeuwen in het huis, zoals het laat-16e-eeuwse drieluik van de Culemborgse schilder Jan Deys. Ook veel van de portretten van de Culemborgse graven en gravinnen, waaronder dat van vrouwe Elisabeth zelf geflankeerd door haar beide echtgenoten, bevinden zich al sinds de 17e eeuw in het gebouw.

Afbeeldingen[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Bosman, M.: Het weeshuis van Culemborg, 1560-1952. Uitg. Athenaeum, Amsterdam, 2005, 291 p. ISBN 978-90-25303-25-9

Externe link[bewerken]